Καλησπέρα. Ναι, είναι καλή η εσπέρα... Γιατί χθες δεν χάσαμε τίποτε παραπάνω από τρεις βαθμους. Πολύτιμους μεν, για την προσπάθεια που κάνουμε να π0άρουμε το πρωτάθλημα, βαθμοί δε.
Δεν χάσαμε ούτε από τον ρούλη, ούτε από τον Σπάθα. Χάσαμε επειδή ο βάζελος είχε κλάσει μέντες μην δεν πάρει φέτος το πρωτάθλημα. Ο βάζελος, των δεκάδων εκατομμυρίων ρόστερ, ο βάζελος της παράγκας, της δολοπλοκίας και της διοικητικής δύναμης. Εάν είναι να μας φοβούνται τόσο πολύ, σημαίνει πως γι αυτούς ο ΠΑΟΚ ήταν το φαβορί για τον τίτλο.
Ο ρούλης, αυτό το σιχαμερό υποχθόνιο αντικείμενο του τέως ΠΟΚ απλά μας δυσκόλεψε σε μία προσπάθεια που στις καρδιές μας αντιστοιχεί με 100 πρωταθλήματα. Εόρτασαν μία υποτυπώδη νίκη, που εάν είχαμε τύχει εμείς τέτοιας νίκης θα είχαμε σκύψει το κεφάλι, γιατί στον ΠΑΟΚ ΓΟΥΣΤΆΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΕΡΔΊΖΟΥΜΕ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ, ΜΕ ΤΑ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕ ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ. ΠΟΥ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΑΝ ΜΑΣ ΔΟΘΕΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΠΑΡΑΓΚΑ, ΚΑΙ ΑΣ ΜΗΝ ΠΑΝΗΓΥΡΙΣΟΥΜΕ ΤΙΤΛΟ ΠΟΤΕ, ΕΠΕΙΔΗ ΓΟΥΣΤΑΡΟΥΜΕ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΝΑ ΣΕΡΝΟΜΑΣΘΕ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑΣ ΜΑΣ ΔΩΣΕΙ ΤΟ ΤΕΟΣ ΠΟΚ ΕΝΑΝ ΑΓΩΝΑ. Αν το Ελληνικό ποδόσφαιρο (ως ΣΟΥΠΕΡ ΛΙΓΚ) ΕΊΧΕ ΟΥΣΙΑ και ήταν δημοφιλές και εκτός Ελλάδος, Ευρώπη ας πούμε, όλοι θα μιλούσαν για τον ΜΕΓΑΛΟ ΠΑΟΚ, την μεγάλη ομάδα που ξέρει να παίζει ποδοσφαιρο (και όχι μπάλλα) και θα χλεύαζαν την χθεσινή σφαγή.
Χθες, τελικά, ναι, άδικα εκνευρίσθηκα. Αδίκως στενοχωρήθηκα, αδίκως τσαμπουκαλεύτηκα με τους θαμώνες τησ καφετέριας που είδαμε τον αγώνα. Όταν όλοι σε μισούν και σε ζηλέυουν, σημαίνει ότι υπερέχεις.
Σε μία επαρχιακή πόλη της Ηλείας, την Αμαλιάδα με τους 35.000 γαύρους, βάζελους και χανούμια ακόμη και το ότι υπάρχουν 2,3-5 παοκτζήδες που βροντοφωνάζουν FORZA ΠΑΟΚΑΡΑ ΕΟΕΟΕ ΓΑΜΑ ΤΟΥΣ ΤΗΝ ΜΑΝΑ ΡΕ ΔΙΚΕΦΑΛΕ θεωρεούνταν γραφικοι, όνειρα θερινής νυκτός η προσπάθεια για τίτλο. Έλα μου όμως που φέτος την άκουσαν για τα καλά...Το μίσος και η ικανοποίηση στα πρόσωπά τους όταν δεχθήκαμε τα γκολ ήταν απερίγραπτα...Ηταν η δικαίωση για μας ΄που βριοπντοφωνάζουμε ΠΑΟΚ και στην επαρχία.Μόνο εμείς αξιζουμε τίτλό, και ας μην τον πάρουμε στα χαρτιά...
Η προσπάθεια δεν τελειώνει εδώ... Άδικα έχασα και τον ύπνο μου.τελικά, και το να ενοχλείς τόσο πολύ είναι σχεδόν ισοδύναμο του τίτλου..