Η δική μου καρδιά χτυπάει αυτή τη βδομάδα πιο γρήγορα. Ξεκίνησε μία διαφορετική βδομάδα για μένα. Ξεκίνησε η εβδομάδα πριν από το ματς που περιμένω από τη μέρα της κλήρωσης. Κάθε χρονιά περιμένω αυτά τα ματς με τους ομοφυλόφιλους απογόνους του στόλου, γιατί στο κεφάλι μου μέσα αυτά τα ματς είναι διαφορετικά από τα υπόλοιπα, απλά φέτος το θεωρούσα ορόσημο από το καλοκαίρι.
Γενικά αυτά τα ματς σου δίνουν το συναίσθημα, πως ο ΠΑΟΚ είναι περισσότερο μια ιδέα, παρά μια ομάδα. Σε αυτά τα παιχνίδια ο ΠΑΟΚ παίζει για περισσότερα πράγματα από μία νίκη σε έναν αγώνα ποδοσφαίρου. Και δεν παίζει μόνο για τον εαυτό του, αλλά παίζει για κάθε ελεύθερη και ανυπόταχτη ψυχή, που ακόμη αντιστέκεται σε κάθε τι που αντιπροσωπεύει το σύστημα και την εξουσία. Σε αυτά τα ματς νικήσει-σφαχτεί ο ΠΑΟΚ οφείλει να πολεμήσει μέχρι τέλους. Αν νικήσει θα δώσει το παράδειγμα της επικράτησης σε όσους δεν τα παράτησαν ακόμη και αν χάσει να το κάνει με τέτοιο τρόπο που να δίνει ελπίδα και ακόμη μεγαλύτερη δύναμη πιο λυσσαλέο πόλεμο την επόμενη φορά.
Έτσι είναι αυτά τα ματς. Η απόλυτη σύγκρουση. Η σύγκρουση δύο κόσμων. Ενώ το άλλο το ματσάκι μεταξύ των gay και των λαγών θυμίζει εκλογές. Από τη μια το ένα μισό του συστήματος κι από την άλλη το υπόλοιπο μισό που και καλά έχουν διαφορετική ιδεολογία, αλλά επί της ουσίας πρόκειται για τα ίδια σκατά και όποιος και να επικρατήσει το αποτέλεσμα θα βρωμάει το ίδιο.
Κάποιοι ψάχνουν να βρουν βλακωδώς κοινά στοιχεία ανάμεσα στον ΠΑΟΚτσή και τους gay γιους της πουτάνας. Δεν καταλαβαίνουν άραγε ότι αυτή η σκατομάδα είναι το ακριβώς αντίθετο του ΠΑΟΚ; Ότι δεν έχουμε τίποτα μα τίποτα κοινό με αυτό το έκτρωμα;
Ο ΠΑΟΚ είναι η αντίσταση και αυτοί το σύστημα
Ο ΠΑΟΚ είναι η κατάκτηση και αυτοί η κλεψιά
Ο ΠΑΟΚ είναι η περηφάνια και αυτοί το ακόρεστο κόμπλεξ
Ο ΠΑΟΚ είναι η λεβεντιά και η μπέσα και αυτοί η πουστιά και η ψευτομαγκιά
Τι δουλειά έχει ο ΠΑΟΚ, αυτό το λαϊκό κίνημα με το χρήμα των εφοπλιστών, την εξουσία των πολιτικών και των δημοσιογράφων και τη δύναμη των καταχραστών, των κατασκόπων κτλ;
Αν ο ΠΑΟΚ και ο γαύρος ήταν δύο παλικάρια ο ΠΑΟΚ θα ήταν ο όμορφος, ο μάγκας, που θα δούλευε να βγάλει το ψωμί του και θα είχε όλα τα θηλυκά στα πόδια του και ο γαύρος θα ήταν ο πλούσιος, άσχημος, σπυριάρης κομπλεξικός, που δεν θα του καθόταν ούτε πουτάνα επί πληρωμή και θα το γυρνούσε το φύλλο ανάποδα για να λυτρωθεί, αλλά θα ανακάλυπτε πως και ο γκόμενός του τον ΠΑΟΚτσή θα γούσταρε.
Τέλος πάντων. Πέρα από τα γνωστά και χιλιοειπωμένα για το ματς αυτό, φέτος η μάχη θυμίζει κάτι από τα παλιά. Από αυτό που είναι πραγματικά ο ΠΑΟΚ και κάποιοι κάνανε το παν για να πάψει να ισχύει. Αυτό που έκανε τον ΠΑΟΚ τόσο τεράστιο όσο είναι σήμερα. Αυτά τα ματς. Το να ταπεινώνεις το χρήμα και το παρασκήνιο. Just like the old days...
Φέτος ο ΠΑΟΚ πάει σε αυτή τη μάχη καταρχήν ελεύθερος και κατά δεύτερον γιατρεμένος από τις πληγές του. Και αφού άφησε για πλάκα, σε δυο μόνο μήνες, πίσω του τα αστεία 2/3 του ποκ πάει να πολεμήσει για να επικρατήσει ως ανώτερος του ψευτοισχυρού 1/3. Είναι σαν τις ταινίες που ο πρωταγωνιστής δέρνει ιεραρχικά τους αναλώσιμους "κακούς" μέχρι να έρθει η σειρά του πιο "κακού" να φάει τις φάπες του.
Βέβαια για να μας νικήσει αυτή η ομαδούλα, κάνει ήδη τα κουμάντα της. Έχει επιστρατευθεί όλο το σύστημα από προχθές. Χαμός πραγματικά. Τι κοράκια, τι αρχιδια-ιτητές, τι δημοσιοβλάχοι, όλα τα φυτά στη πίστα.
Ας είναι πουστράκια. Έτσι μάθαμε ούτως ή άλλως. Όλοι σας και μόνοι μας. Άντε να σας δούμε πόσο φτουράτε.
Εμείς από την ομάδα έχουμε ΜΟΝΟ μία απαίτηση. Να παίξει ως ΠΑΟΚ. Να δώσει ό,τι έχει και δεν έχει και να διαφημίσει παντού το μεγαλείο του ΠΑΟΚ. Αυτό αρκεί για να τους ξεφτυλίσουμε ή να τους ξεμπροστιάσουμε. Το ίδιο κάνει. Ο ΠΑΟΚ έχει μόνο να κερδίσει αν παίξει ως ΠΑΟΚ.
Το μόνο που θυμάμαι από παιδί μικρό, στ' αρχίδια μου να γράφω τον ολιεμπιακό.
