Για το αγγλάκι:
http://dalikeris1.blogspot.com/2009/02/blog-post_05.htmlΠέμπτη, 5 Φεβρουάριος 2009
Τον έτρωγε ο μπιμπίκος του!
Αμα δεν ξέρεις και δεν ρωτάς, ιδού τι μπορεί να πάθεις...
Αν, ας πούμε, δεν ξέρεις τίποτα για τους Ναπολιτάνους και πας και κυκλοφορήσεις με το πορτοφόλι στην κωλότσεπη στις φτωχογειτονιές της Νάπολης, οι πιθανότητες να μην βρεθείς στο τμήμα ψάχνοντας λεφτά, ταυτότητες και διαβατήρια, είναι ανάλογες με τις πιθανότητες που υπάρχουν να βγει ο Ντιογκούλης και να δηλώσει "γουστάρω να πάω στην Τούμπα, να συναντηθώ στη φυσούνα με τον φίλο μου τον Παύλο τον Γροθία", αντί να κρύβεται στην Αθήνα και να παίζει ο Ολυμπιακός με σέντερ-φορ τον Μήτρο-γλου.
Αντίστοιχα, αν σου δείξουν μια πισίνα, σου πουν "αυτά τα ψάρια λέγονται Πιράνχας" κι εσύ βάλεις το μαγιό και βουτήξεις, είναι σαν να είσαι ο Ντιογκούλης στη φυσούνα της Τούμπας "αγκαλιά" με τον Παύλο τον Γροθία...
Αυτά, λοιπόν, συμβαίνουν όταν έχεις άγνοια κινδύνου...
Κι αυτό πήγε να πάθει κι ο άμαθος ο Ματ Ντάρμπισιρ του Ολυμπιακού στην Τούμπα. Νόμιζε ότι ήταν στην Αγγλία ο φουκαράς και να τι κίνδυνο διέτρεξε...
Μπήκε το παλικάρι στο γήπεδο με τους συμπαίκτες του καμιά ώρα και βάλε πριν αρχίσει ο αγώνας Κυπέλλου με τον ΠΑΟΚ, προς αναγνώριση του αγωνιστικού χώρου. Βγαίνοντας από τη φυσούνα, είδε το γήπεδο σχεδόν γεμάτο, αναμμένα καπνογόνα, άκουσε τραγούδια και συνθήματα και ...πολύ το χάρηκε.
Ενθουσιάστηκε τόσο, που ήθελε να βγάλει και φωτογραφίες, να τις δείχνει στους φίλους του στο Μπλάκμπερν και να λέει "τι ωραία που ήταν στην Ελλάδα, μια ευχάριστη ατμόσφαιρα".
Εβγαλε, λοιπόν, τη φωτογραφική του μηχανή από ένα τσαντάκι κι άρχισε να τραβάει φωτογραφίες τους ΠΑΟΚτσήδες και να κατευθύνεται προς την πιο θερμή θύρα του γηπέδου εκείνη τη στιγμή, που ήταν γεμάτη κόσμο, καπνογόνα και καπνούς από ένα άλλο ντουμάνι, που στην Αγγλία το λένε "γκρας".
Ναι, πλησίαζε προς τη Θύρα 4! Ετοιμαζόταν, δηλαδή, για βουτιά στην πισίνα με τα Πιράνχας, για βόλτα με το πορτοφόλι στην κωλότσεπη στα στενά της Νάπολης...
Εκεί πήγαινε ο Ντάρμπισιρ. Είδε κάμποσους γυμνούς μέσα στο κρύο, είδε παλμό και σκέφτηκε ...αγγλικά: "Ωραία, πάω να βγάλω μια φωτογραφία μαζί τους".
Με τους Ταλιμπάν! Τον Κώστα τον Μάτωμα και τον Μπάμπη τον Σουγιά.
Η πλάκα είναι πως στην αρχή, οι υπόλοιποι συμπαίκτες του που περπατούσαν μαζεμένοι στην απέναντι μεριά του γηπέδου (για το φόβο των Ιουδαίων), δεν πρόσεξαν το πρόβατο που έφευγε από το κοπάδι και τράβαγε κατά τους λύκους.
Κι όταν το πήραν χαμπάρι, η απόσταση από τους λύκους είχε μειωθεί επικίνδυνα, με αποτέλεσμα δυο - τρεις από τους παίκτες του Ολυμπιακού να κάνουν ...πρόωρα σπριντ για να τον προλάβουν και να προλάβουν μαζί και το κακό που ερχόταν.
Στη συνέχεια του εξήγησαν ότι ετοιμαζόταν να ξυστεί στην γκλίτσα του τσομπάνη κι όταν ο Ματ μπήκε στον αγωνιστικό χώρο, ως αλλαγή, ούτε που την ακούμπησε την μπάλα, μην τυχόν κι ενοχληθεί κανένας από τους κυρίους της εξέδρας.
"Μήπως να έμενα κι εγώ, όπως ο Ντιογκούλης στην Αθήνα;"...
Μέχρι να ξεχάσει το μάθημα που πήρε από τους συμπαίκτες του, εγώ, ο Μίλτος, νά ΄μαι καλά...