μα δεν καταλαβαίνω τα δύο σου επιχειρήματα.
ούτε ο πρώτος ήταν ούτε ο τελευταίος.
συμφωνώ, αλλά δε καταλαβαίνω σε τί έχει να κάνει η... σειρά του με την αντίδρασή του. Δηλαδή εάν έπεφτε κάτω και έκανε τον κλόουν θα σε ικανοποιούσε περισσότερο; Ξέρεις τι θα γράφαν τα σκουλήκια; "Ξαπλώναν κάτω σαν κοτόπουλα". Έμειναν με την ελπίδα, φάγανε και τις πέτρες τους κι ας μην είχαμε οπαδούς.
άμα είχε γίνει όμως η ιστορία όλη στο κόρνερ της 4α, το τι θα λέγαμε τώρα για τον χ χαμουτζή δεν λέγεται.
Και σε αυτό συμφωνώ. Θα λέγαμε όμως και για τους κάφρους που πετάνε πέτρες. Και για τον διαιτητή, και για τον επόπτη. Γιατί κάθε φορά που γίνεται κάτι τέτοιο, το σενάριο είναι γνωστό. Οι μισοί ΠΑΟΚτσήδες διαλέγουμε μαύρο και οι άλλοι μισοί άσπρο. Για αυτόν και μόνο τον λόγο είμαστε μεγάλη ομάδα.
Η ουσία όμως είναι αλλού. ΠΟΙΟΣ μπορεί να κρίνει έναν άνθρωπο που τρώει πέτρες στο κεφάλι; Εσύ κι εγώ από τον καναπέ, ο δημοσιογράφος από το πισί, ο συμπαίκτης που δεν έχει πάει ποτέ να εκτελέσει κόρνερ; ΠΟΙΟΣ; Εγώ λέω κανείς. Γιατί να σε πω την αλήθεια εάν εμένα με πετάξουν πέτρες στη δουλειά μου, όσο επαγγελματίας κι αν (λέω ότι) είμαι, ΔΕΝ μπορώ να σε υποσχεθώ ότι δεν θα πετάξω κάποια πίσω.
Η κριτική να γίνεται όταν βάζουμε τον εαυτό μας στη θέση του κατηγορούμενου.