Ο Αθανασιάδης είναι γεννημένος το 1988, τουτέστιν 22 ετών. Του λείπει βάρος, μυική μάζα, τσαγανό και δεν ξέρω γω τι άλλο. Πριν πάρει θέση βασικού πρέπει να τα αποκτήσει οπωσδήποτε (το πως βέβαια χωρίς συμμετοχές δεν μας απασχολεί) αλλιώς δεν θα μπορέσει ποτέ να ανταπεξέλθει στο απαιτητικό και ανταγωνιστικό ελληνικό πρωτάθλημα.
Άαρον Λέννον, γενημένος το 1987, ήτοι 23 ετών. Αγωνίζεται στην Τότεναμ από το 2005 (do the math), βασικός από την πρώτη στιγμή που πάτησε το πόδι του στο Λονδίνο, ενώ είχε ήδη μια χρονιά νωρίτερα (2004) βασικός στη Λιντς.
Γκάρετ Μπέιλ, γεννηθής το σωτήριον έτος 1989, δηλαδή 21 ετών. Αγωνίζεται συμπτωματικά και αυτός στην Τότεναμ από το 2007, από το 2008 βασικός. Ήδη από το 2006 έπαιζε βασικός στη Σαουθάμπτον. Μαζί με το Λένον, αποτελούν ΣΗΜΕΡΑ το καλύτερο δίδυμο ακραίων μέσων/εξτρέμ στο καλύτερο πρωτάθλημα του κόσμου, και πέραν τούτου ένα από τα σκληρότερα.
Στην Αγγλία της λειψανδρίας από γηγενές ταλέντο, με μπάτζετ εκατομμυρίων που δίνουν ανά πάσα στιγμή τη δυνατότητα για λύση από έξω, με αμυντικούς που με μία κίνηση όχι καριέρα σου κόβουν, αλλά σε αφήνουν και σακάτη, και με αντίπαλους ποδοσφαιριστές αστέρια πρώτου μεγέθους (για τουλάχιστον 7-8 ομάδες) οι δύο αυτοί ποδοσφαιριστές απόλαυσαν την ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ προπονητών και κόσμου από την αρχή, κόντρα σε όλα όσα έγραφαν-κυρίως για τον Μπέιλ-οι ρουφιάνοι κονδυλοφόροι του νησιού (παντού ίδιοι είναι τελικά οι ΑΡΔ) και πλέον σε κάθε αγώνα ξεκωλιάζουν μανούλες άσχημα όμως, οδηγώντας την ομάδα τους μετά από χρόνια σε τροχιά διάκρισης σε πρωτάθλημα και τσάμπιονς λιγκ. Και αυτό σχετικά με το κορμί, το Λένον δεν το λες και μπράβο από πλευράς σωματικης διάπλασης... Αυτός μάλλον δεν έτρωγε τους ακανέδες του.
Ο Κλάους της ελληνικής σούπερ λιγκ όμως, με γήπεδα χωράφια, ομάδες χωριά και με παίχτες που οι τρόφιμοι των φυλακών και οι Αλβανοί στα χωράφια ξέρουν 10 κιλά μπάλα παραπάνω, ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ να είναι ανέτοιμος, να του λείπουν κιλά και να θέλει ακόμα πολύ δουλειά. Ίσως στα 30 του να είναι τελικά έτοιμος, μικρός είναι ακόμα, ταλέντο κλπ.
Αχ εκεί στις Σέρρες δεν το ταίζατε το παιδί μπουγάτσες και ακανέδες και του λείπει ακόμα βάρος. Αχ, αχ, ξύλο που θέλετε...
Καραγκιόζηδες είμαστε όλοι μας.