Αυτους λοιπον τους σαπιους, αχαριστους και ανυπαρκτους πουθεναδες γουσταρω να τους δω να σαπιζουν σε Β και Γ εθνικες κι ας ειναι και για εξωαγωνιστικους λογους...
To χαρακτηριστικότερο στιγμιότυπο αχαριστίας τους
το θυμάμαι σαν σήμερα πριν από 20+ χρόνια στο Καυτανζόγλειο.
'Ηταν παιχνίδι γηρακλής-γαύρος (!)
δεύτερη αγωνιστική νομίζω , χρονιά γύρω στο '88, '89.
Για εκείνο το παιχνίδι υπήρχε από νωρίς η πληροφορία οτι
θα το παρακολουθήσουν και οπαδοί του θρήνου
οπότε αποφασίστηκε και πήγαμε μαζικά αρκετές χιλιάδες ΠΑΟΚτσήδες,
(άλλα χρόνια βεβαίως, οπαδικά πιο γήινα, ρεαλιστικά, άμεσα)
που κατευθυνθήκαμε στο ίδιο πέταλο με αυτό που θα έκαναν κερκίδα οι γριές,
ποιος τις γαμούσε άλλωστε αυτές,
εμείς θέλαμε να βρεθούμε στο ίδιο γήπεδο με τους γάβρους
και να επιδιώξουμε κάποιου είδους επαφή μαζί τους.
Ενώ το παιχνίδι θα άρχιζε γυρω στις 5,
κατευθυνθήκαμε προς τα εκεί από νωρίς,
σαν να επαιζε ο ΠΑΟΚ μας κάποιο εντος έδρας,
με τα κασκολ μας, τα διακριτικά μας , τα σέα μας και τα μεα μας,
επαναλαμβάνω μιλάμε για πολύ ασπρόμαυρο κόσμο
και ας ήμασταν ουδέτεροι εκεί.
Η μεγαλύτερη έκπληξη ήταν οταν μπαίναμε με το πάσο μας στην κερκίδα
και διαπιστώναμε οτι στο ίδιο πέταλο με εμάς και τις λιγοστές γριές
η αστυνομία είχε την θεία έμπνευση να τοποθετήσει από πολύ νωρίς και τους πουστόγαυρους!
Υπήρχε λοιπόν , η παγκόσμια πρωτοτυπία,
σε ένα ποδοσφαιρικό παιχνίδι για δυο ομάδες,
να υπάρχουν οπαδοί τριών συλλόγων στο ίδιο πέταλο του σταδίου.
Προς την πλευρά των επισήμων ήταν οι επιστήμονες με τα κόκκινα,
στην απέναντι πλευρά του ίδιου πετάλου, χαμηλά κάτω από τον πίνακα, οι τριακόσιοι (κυριολεκτικά) του γηρακλή,
και στη μέση οι πολυπληθέστεροι όλων ΠΑΟΚτσήδες .
Εννοείται οτι οι gayροι είχαν και την αμέριστη συμπαράσταση δεκάδων ανδρών των σωμάτων ασφαλείας
που είχαν ορθώσει προστατευτική γραμμή μεταξύ ημών και υμών
και ενώ επί ωρες δέχονταν κατά κύματα τις επιθέσεις μας
-κάτω στο χόρτο διεξαγοταν ποδοσφαιρικος αγώνας,
αργότερα πληροφορηθήκαμε οτι έληξε ισόπαλος.
Οσον αφορά την αχαριστία των γριών
έχω μόνο να σημειώσω το εξής:
καθ'όλη τη διάρκεια εκείνου του απογεύματος ήταν θεατές των πάντων, φιλοξενούμενοι μαθητές στο σπίτι τους,
παρακολουθούσαν με λαγνεία και ολοφάνερη ζήλια όλα όσα συνέβαιναν δίπλα τους
και ακόμα απορώ για τον βλάκα που τους παρέσυρε να φωνάξουν για μία μόνο φορά,
κάπου στα μέσα του β' ημιχρόνου εκείνο το "γαμιέται ο ΠΑΟΚ και η Τουρκία"
που τους στέρησε τη δυνατότητα να δουν με τα ματάκια τους τα τελευταία λεπτά του αγώνα.
Topic: Η οργή τού λαού τού ηρακλή...Κωλόγρια κωλόγρια έμαθα πως το κάνεις... (Read 65656 times)