Καταπληκτικό Κείμενο - Όλη η φετινή αλήθεια. Υπομονή και επιμονή θέλει.
http://www.paokweb.gr/podosfairo/item/12246-allo-o-karpouzas-ki-allo-o-kwnstantaras.html#.UvNIufvOSk0 Άλλο ο "καρπουζάς" κι άλλο ο "Κωνσταντάρας"
Έχετε πάρει χαμπάρι ότι τα δύο κεντρικά μας χαφ έκανα τσιλικάκια και πασούλες λίγο πιο έξω από την μικρή περιοχή του αντιπάλου πριν μπει το δοκάρι και γκολ στο 85', ε;
Αυτά για κάποιους που αναρωτιούνται γιατί ο ΠΑΟΚ τρώει τόσα γκολ ή για το αν δίνει εντολές ο Στέφενς...
Παρεμπιπτόντως σκόραρε και ο άλλος χαφ και οι όλοι οι σέντερ φορ. Έτσι είναι το ποδόσφαιρο άλλες φορές θα σου βγει το ματς όπως στο δεύτερο ημίχρονο άλλες όχι όπως στο πρώτο.
Η επιθετική φιλοσοφία πάντως δεν έχει να κάνει πάντα μόνο με το αποτέλεσμα...Κάτι με το οποίο έχει να κάνει το ορθολογιστικό σύστημα του Σάντος το οποίο παίζει στην εθνική και το οποίο έπαιζε στον ΠΑΟΚ. Αυτό στο τέλος ήταν και ο λόγος όπου έκανε τον κόσμο να γεμίζει την Τούμπα. Η σιγουριά του ότι η ομάδα δεν πρόκειται να σε εκθέσει. Μπορεί να σου έσπαζε τα νεύρα για να κάνει μια φάση, μπορεί να σε έκανε να πανηγυρίζεις ακόμη και τα φάουλ ή τα κόρνερ αφού από αυτά προερχόταν παραπάνω από το 50% της παραγωγικότητας στην επίθεση, μπορεί να μην έβλεπες σουτ προς την εστία, αλλά δεν έβλεπες και σουτ προς την δική σου την εστία.
Και όπως έλεγε και ο Φερνάντο, επειδή το ποδόσφαιρο είναι παιχνίδι λαθών, κερδίζει όποιος κάνει τα λιγότερα και εκμεταλλεύεται αυτά του αντιπάλου. Έτσι έμαθε η ομάδα να κερδίζει με μισό ΜΗΔΕΝ, ακόμα και από το παραμικρό "τσαφ". Αν θα γινόταν "τσαφ" αυτό θα ήταν στην μεριά του αντιπάλου κι όχι στη δική σου. Αν δε, ήταν και στα φεγγάρια τους ο Αντελίνο, ο Μούσλι, ο Πάμπλο και τα υπόλοιπα παιδιά εκείνης της περιόδου, τότε ο αρχικά για κάποιους "ΚΑΡΠΟΥΖΑΣ από το Εστορίλ", γινόταν "Ελ Μεκάνικο"...
Είχαμε καλομάθει λοιπόν με τον Σάντος και το μηδέν στην άμυνα, όμως για να καλομάθουμε μας πήρε χρόνο, υπομονή και στήριξη. Το θέμα με την ομάδα του Φερνάντο είναι ότι το ποδόσφαιρο που έπαίζε, όσο θεμιτό κι αν είναι το αποτέλεσμα, δεν είναι αυτό με το οποίο θα κερδίσει η ομάδα που το εφαρμόζει, αν βάλεις δύο ισοδύναμες ομάδες στο γήπεδο. Αυτό συμβαίνει σε κάθε ομαδικό άθλημα εκτός από το American Football στο οποίο (και πάλι) ή άμυνα έχει τον ρόλο της επίθεσης πολλές φορές. Γενικώς η καλή επίθεση τις περισσότερες φορές υπερισχύει της καλύτερης άμυνας, αν γίνεται σε επίπεδο τέτοιο όπου δεν συνίσταται μόνο από την τύχη, αλλά από την στατιστική και την προσχεδιασμένη ανάπτυξη. Σίγουρα στον αθλητισμό κανείς δεν υπογράφει συμβόλαιο με την επιτυχία, όμως όταν τα ποσοστά αυτής, είναι εμφανώς μεγαλύτερα από αυτά της αποτυχίας, τότε αυτομάτως αυτό θεωρείται επίτευγμα.
Κάτι τέτοιο πέτυχε ο Σάντος μέσα από την άμυνα, όμως αυτό που δεν θα πετύχαινε ποτέ, παρά την αγάπη και τον σεβασμό που του είχαμε και του έχουμε, είναι να κάνει τον ΠΑΟΚ να μην έχει ταβάνι.
Ένα ταβάνι το οποίο θεωρώ προσωπικά ότι με τον Στέφενς, όλος ο μηχανισμός του ΠΑΟΚ, θέτει ως μακρόπνοο στόχο, να καταριφθεί. Ένα ταβάνι που είχε γίνει ταμπού με την 4η θέση τις δεκαετίες του 90' και 2000 και ένα ταβάνι που τείνει να γίνει ταμπού με την 2η θέση την δεκαετία του 10'...
Ο ΠΑΟΚ καλείται και καλεί πλέον τον Ολλανδό, να εφαρμόσει το ολοκληρωτικό, επιθετικό ποδόσφαιρο, το οποίο μπορεί στην αρχική του φάση (της φετινής χρονιάς) να φαίνεται "όσα πάνε κι όσα 'ρθούνε". Όμως ένα ποδόσφαιρο το οποίο, μετά την στήριξη και τον χρόνο που επιβάλλεται κάθε προπονητής να έχει, αφού έχει διαμορφώσει το ρόστερ της ομάδας του όπως αυτός επιθυμεί, θα έχει περισσότερα "να πηγαίνουν παρά να έρχονται".
Ένα ποδόσφαιρο το οποίο δεν βασίζεται απλά σε ένα αδιαπέραστο κέντρο, το οποίο βγάζει μπαλιές στα εξτρέμ για πλαγαιοκοπούν ή κάθετες στην πλάτη της άμυνας του αντιπάλου για τα φορ, αλλά σε ένα κέντρο το οποίο κινείται σαν φορ και κινείται σαν εξτρέμ. Ένα κέντρο το οποίο έχει παίκτες όχι απλά κόφτες και μηχανάκια 8χτάρια και 6άρια για να τρέχουν στην άμυνα, αλλά παίκτες που έχουν τα πνευμόνια και την τεχνική κατάρτιση να μπορούν να πατάνε περιοχή και να τελειώνουν φάσεις.
Ό,τι ακρβώς γίνεται με τα χαφ στο γερμανικό ποδόσφαιρο, γεγονός το οποίο έκανε τους Μπάλακ, Κεντίρα, Σβάινστάιγκερ (η λίστα είναι μακροσκελής) να είναι περιζήτητοι σε πρωταθλήματα όπως το αγγλικό και το ισπανικό. Η εντύπωση λοιπόν που μου έδωσε η απομάκρυνση του (πάντα στην καρδιά μας) Πάμπλο αλλά και η ελαφρά τη καρδία απομάκρυνση του Τζιόλη και η επιμονή του ερχομού του Νάτχο (έστω και αρχικά, για έξι μήνες), είναι η έναρξη της εφαρμογής αυτού που ήθελε να κάνει εξ' αρχής ο Στέφενς. Πράγμα το οποίο δεν μπόρεσε να κάνει από το καλοκαίρι, γιατί η διοίκηση επέλεξε να επαναφέρει τον Πάμπλο, να μεταγράψει τον Τζιόλη να δώσει ευκαιρία στον Τζανδάρη και γιατί ο Κάτσε "είδε όνειρο" και είπε να το παίξει "ιστορία" στους συμπατριώτες του -κάνοντας την γκάφα της ζωής του- κοστίζοντάς του παρολίγο, την εξέλιξη της καριέρας του στον ΠΑΟΚ.
Πρόσεξε με, δεν είναι ότι είδα τον ΠΑΟΚ να κερδίζει τον ΟΦΗ και ενθουσιάστηκα. Τουναντίον, ξέρω καλά ότι την επόμενη αγωνιστική κινδυνεύω , όσα γράφω να έχουν γίνει ρημαδιό, γιατί ο ΠΑΟΚ θα δεχθεί κι άλλο παιδαριώδες γκολ ή γιατί για ένα ακόμη παιχνίδι μπορεί να θέλεις να κοιμηθείς παρά να το δεις... Το θέμα είναι πως και τότε τα χαφ του Στέφενς θα έχουν πάρει εντολή από τον Ολλανδό, να είναι ψηλά και να "παίζουν" μπάλα, παρά να την καταστρέφουν.
Όταν λοιπόν τα χαφ, αρχίσουν να βρίσκουν ρυθμό και συνεννόηση με τα εξτρέμ και τους επιθετικούς, αλλάζοντας μπαλιές, θέσεις και κυρίως γίνουν όλοι ικανοί να αλάζουν ρόλους, τότε ο ΠΑΟΚ θα αρχίσει να αλλάζει και τον τρόπο παιχνιδιού του. Όλα τα χρόνια μετά Σάντος εποχής - ναι ακόμα και με τον Μπόλονι- ο ΠΑΟΚ έπαιζε το ποδόσφαιρο του Πορτογάλου. Αυτό προσπαθεί να αλλάξει ο Στέφενς και ουσιαστικά αυτό είναι το τίμημα που πληρώνει.
Όσο πιο σύντομα το καταφέρει, τόσο πιο σύντομα θα γεμίσει το γήπεδο ξανά. Με την διαφορά πως η ομάδα του "Κωνσταντάρα" δεν θα έχει ταβάνι όπως αυτή του "Ελ Μεκάνικο".
Υ.Γ. Τα δύο κεντρικά χαφ να κάνουν ένα-δύο μπροστά από τον τερματοφύλακα, στην Ελλάδα δεν το έχει δει κανείς ούτε στο Ολυμπιακός - Προοδευτική.