Για άλλη μια φορά ο Σπυρόπουλος "τα σπάει"......
Το αληθινό κληροδότημα Ζαγοράκη
15/10/09
Ο Ζαγοράκης επέλεξε, ημέρα για να ανακοινώσει ότι αποχωρεί από τη θέση του προέδρου στην ΠΑΕ ΠΑΟΚ, την περασμένη Πέμπτη. Βραδάκι. Παρασκευή πρωί κιόλας, εδώ, σημειώναμε (άρα, αποβραδίς είχαμε γράψει) ότι δεν παραδίδει «κανένα χάος», «καμία καμένη γη» και, συνεπώς, «δεν δικαιολογείται ανασφάλεια». Σύμφωνοι, γράψτε λάθος ρήμα. Η ανασφάλεια, για τις πρώτες εκείνες ώρες, είχε δικαιολογία. Τη συναισθηματική. Το επιχείρημα της ταύτισης με το πρόσωπο. Το σωστό ρήμα (θα) ήταν «δεν εξηγείται», η ανασφάλεια. Δεν εξηγείται, με την ψυχρή λογική. Η δική μας δουλειά, καλώς ή κακώς, είναι η δουλειά της ψυχρής λογικής. Οχι των συναισθημάτων.
Χάος, ελληνικά μιλώντας, ο Ζαγοράκης θα παρέδιδε (μόνον) εάν λειτουργούσε ως «ο μοναδικός χρηματοδότης». Αλλά δεν είναι τέτοιο, ποτέ δεν ήταν, το σενάριο στον ΠΑΟΚ. Ο Ζαγοράκης υπήρξε, από την αρχή έως το τέλος, ο υπεύθυνος (επαναλαμβάνω, ο υπεύθυνος, όχι ο αλάνθαστος) διαχειριστής των εσόδων της ΠΑΕ. Είτε των εσόδων, απευθείας από τη συνεισφορά του (ναι, εμπνεόμενου από το πρόσωπό του) κόσμου. Είτε των εσόδων, που η ΠΑΕ γεννά. Τηλεοπτικών, χορηγικών, μετεγγραφικών και λοιπών.
Οι επόμενες ώρες, όταν σιγά σιγά καταλάγιασε η φόρτιση από το συναίσθημα, ξημέρωσε το άλλο πρωινό και λίγο λίγο έβρισκε χώρο να απλώνεται η λογική, ήρθαν να επιβεβαιώσουν την αυθημερόν εκτίμησή μας. Πως ό,τι γινόταν με τον Ζαγοράκη θα γίνεται και μετά τον Ζαγοράκη, δίχως τον Ζαγοράκη. Εσωθεν. Επάνω στην ίδια γραμμή-μονόδρομο. Η «χαραγμένη» του Ζαγοράκη θα γινόταν η «πεπατημένη» μετά Ζαγοράκη. Κι έτσι, ένα χρόνο ύστερα από την αντίστοιχη στην ΑΕΚ, η διαδικασία στον ΠΑΟΚ κύλησε πολύ πιο smooth. Δίχως αναταράξεις.
Ισως, είναι ένας λόγος, επειδή ο Ζαγοράκης αυτά τα δύο και κάτι χρόνια στον ΠΑΟΚ είχε φθαρεί αισθητά λιγότερο από όσο ο Νικολαΐδης στα δικά του τέσσερα και κάτι χρόνια στην ΑΕΚ. Ισως επίσης, ένας σοβαρότερος λόγος, επειδή αποδείχθηκε ότι ο ΠΑΟΚ διέθετε στα πίσω (από το γραφείο του προέδρου) δωμάτιά του πιο κατάλληλες, και σε ετοιμότητα, εφεδρείες να υπερασπιστούν το αδιαπραγμάτευτο «ο ΠΑΟΚ πάνω απ' όλα» δόγμα. Δεν έγινε, η παραίτηση Ζαγοράκη, εκκίνηση ξεκαθαρίσματος παλαιών λογαριασμών. Με τις εφεδρείες της ΑΕΚ πλέον ξεπεσμένες να είναι όχι εφεδρείες αλλά φατρίες κατ' ουσίαν, το αναμενόμενο αποτέλεσμα εδώ και σήμερα είναι ότι η ΑΕΚ, ακόμη, βολοδέρνει. Και θα βολοδέρνει, για καιρό.
Οι ΠΑΟΚτσήδες δικαιούνται, οι σκεπτόμενοι τουλάχιστον, να νιώθουν χαρούμενοι και αισιόδοξοι.
Οτι το πιο σημαντικό κληροδότημα που τους άφησε προίκα η «διακυβέρνηση Ζαγοράκη» είναι να υπερβούν, στη λατρεία τους, το πρόσωπο. Να λυτρωθούν από την προσωπολατρία. Να λατρέψουν το μοντέλο, οπότε και να το αγκαλιάσουν σαν να είναι κάτι το πολύ δικό τους, όποιος κι αν συμβαίνει να το υπηρετεί στις εκάστοτε στιγμές. Το παλαιό μεγαλείο της Λίβερπουλ π.χ., ξεκινώντας από την προσωπολατρία για τον πιονιέρο Σάνκλι, στο βάθος του χρόνου εκεί στηρίχθηκε. Στο μοντέλο. Στη λογική να διαπλάθει ο καθένας «από μέσα» τον επόμενο. Και, στην ωρίμανση των συνθηκών, να παραδίδει ακριβώς σε αυτόν.
Ακούγεται... πολλή θεωρία, ενδεχομένως, σε όλο αυτό. Δεν είναι. Μάρτυράς μου, για την αληθινή σημασία του κληροδοτήματος, η ανακοίνωση των ΠΑΟΚ Ultras που γέμισε χθες ένα μονόστηλο, από πάνω μέχρι κάτω, σε τούτη δω την εφημερίδα. Αφού συνοπτικά απαριθμούν τους λίγο-πολύ εγνωσμένους λόγους, γιατί «ένα ευχαριστώ στον Ζαγοράκη δεν είναι αρκετό», η ευστοχία είναι ότι επισημαίνουν ως το πιο σπουδαίο επίτευγμα πως «έβαλε τις βάσεις για την ανατροπή της σάπιας και αρρωστημένης νοοτροπίας της κοινότητας (σ.σ. τι όμορφη λέξη, η κοινότητα) του συλλόγου». Τι έμαθαν, λοιπόν, «με δικά τους λόγια» από τη θητεία Ζαγοράκη;
Οτι «η εμπιστοσύνη αποδεικνύεται εμπράκτως μέσα από τη στήριξη στον ίδιο και στους συνεργάτες του. Στήριξη δεν σημαίνει να κάνουμε υποδείξεις σε όλους ή να εμπιστευόμαστε τον κάθε κακόβουλο ή ακροατές ραδιοφώνων. Αυτό είναι υποκρισία». Τον Βρύζα, ομολογουμένως, δεν ήταν εύκολο να τον φανταστείς, ούτε ο ίδιος υποθέτω θα φανταζόταν εύκολα τον εαυτό του, πρόεδρο. Θα τα... μάθει, όμως. Εδώ τα έμαθε, ενώ του ακούγονταν κινέζικα, ο Θοδωρής. Επιπλέον θα «τα μάθει», αυτά που ήδη ο Ζήσης ξέρει, και στον επόμενο τεχνικό διευθυντή που ο ίδιος πια αναλαμβάνει την ευθύνη να γεννήσει.
Το σπουδαίο παραμένει, τι στρωμένο χαλί έχει μπροστά του ο νέος πρόεδρος για να πατήσει. Πράγμα που μας παραπέμπει εκ νέου, πίσω στην ανακοίνωση. Ιδού: Με τον Βρύζα «απαιτείται χρόνος, στήριξη και εμπιστοσύνη. Οχι υποδείξεις και υποκρισία. Αν δεν ανατρέψουμε αυτή τη νοσηρή νοοτροπία, ο Βρύζας δεν θα πετύχει τίποτα. Ο ΠΑΟΚ ανήκει στις επόμενες γενιές που θα θέλουν να τον δουν υγιή, πρωταγωνιστή, πρωταθλητή. Και όχι έναν ΠΑΟΚ διασπασμένο όπου ο καθένας θα μπορεί να μιλάει και να πράττει αυθαίρετα».
Τα συγχαρητήριά μου, στους συντάκτες. Είναι, το σκεπτικό τους και η στάση τους και κυρίως η προοπτική μες στο νου τους, η ανάσα σε ένα sui generis περιβάλλον το οποίο αναδίδει αφόρητα πολύ μπίρι-μπίρι. Και μια παρατηρησούλα στο τέλος, γι' αυτό που εκείνοι σημειώνουν στο δικό τους τέλος. Να ονομαστεί το νέο αθλητικό κέντρο «Θοδωρής Ζαγοράκης». Νομίζω ότι φέρνουν σε πολύ δύσκολη, συγκινητική μεν στενόχωρη δε, θέση τον Θοδωρή. Υποψιάζομαι πως, άμα τον ρωτήσουν, δεν θα το θέλει ούτε ο ίδιος. Θα τους παρακινήσει, εκτιμώ, σε εναλλακτικές οδούς. Οπως «Γιώργος Παντελάκης». Ή «Γιώργος Κούδας».
http://www.exedrasports.gr/blogs/articleblog/?aid=40889&cid=92καταρχάς τεράστιο άρθρο....
κατα δευτέρις.... πολύ καλο. παρα πολύ καλό....
Topic: Δημοσιογραφοι που σέβονται(οι Καλυτεροι)-ΔΕΝ σέβονται(οι Χειροτεροι) τον εαυτό τους & το επάγγελμα τους (Read 131134 times)