δεν είναι αυτό μόνο. Πιστεύω πως με τις υποχρεώσεις της καθημερινότητας αλλά και με την πληθώρα αγώνων που προσφέρονται, ο φίλαθλος θέλει μασημένη τροφή, έτοιμα να του τα πούν όλα, ποιος έπαιξε καλά, ποιος δεν έπαιξε, ήταν πέναλτι δεν ήταν κτλ.
Θα ασχοληθεί και θα αμφισβητήσει μόνο όταν πρόκειται για την δική του ομάδα. Δε θα τον νοιάξει μία αν αδικείται ο ΠΑΟΚ. 1ον δε μπορεί να το αλλάξει. 2ον όλη η συζήτηση γίνεται με φόντο μία παγιωμένη αντίληψη των Αθηναίων ότι έτσι είναι τα πράγματα, ότι ο δυνατός ευνοείται και έλα μωρέ τι να κάνουμε. βαριέται τις διαμαρτυρίες, βαριέται τα ίδια και τα ίδια. Και απλά δε θα πάει γήπεδο σαν αντίδραση. Ούτε θα βγει να φωνάξει, ούτε να αλλάξει τα πράγματα. Και πολύ περισσότερο δε θα φωνάξει για μια άλλη ομάδα.
Σε αυτή την πραγματικότητα που οι υποχρεώσεις δε σου αφήνουν χρόνο και χώρο στο μυαλό σου για να σκεφτείς, είναι λογικό ότι κυριαρχούν οι αυθεντίες και οι καθηγητές που μπορούν μπλα μπλα μπλα να σου προσφέρουν την τροφή έτοιμη.