Παρατηρώ όλο αυτό που γίνεται με τον Χούμπ, τις αφίσες, τα ξένα άρθρα, την όλη ενασχόληση γύρω από το όνομα του, πως τα έφερε η τύχη να παίζουμε το πρώτο ματς για τσου λου με την πρώην ομάδα και όλα αυτά που έχουν ειπωθεί αυτήν την βδομάδα, και καταλήγω πως ο προπονητής είναι σε άλλο επίπεδο από ότι έχουμε μάθει σαν ομάδα αλλά και οι ίδιοι παίχτες που οι πιο πολλοί δεν είχαν ανάλογο προπονητή.
Σκέφτομαι αν αυτό μπορούν να το κατανοήσουν οι παίχτες αλλά και να μπορέσουν επιτέλους να το βγάλουν και στο γήπεδο, έχοντας μια άλλη ψυχολογία, μια ψυχολογία που πρέπει να έχει κάθε παίχτης που παίζει στον ΠΑΟΚ, να δείχνουν ότι μπορούν και δεν φοβούνται. Και δεν αναφέρομαι τόσο για το αυριανό ματς ή για τα ματς της Ευρώπης, αλλά πιο πολύ στο πρωτάθλημα, που όταν παίζεις με μια μικρή ομάδα να μπορείς να δείχνεις την ανωτερότητα σου και όχι να αναλώνεσαι στις διαιτησίες και στις μιζέριες που έχουμε συνηθίσει. Ήδη σε έναν μήνα προετοιμασίας και ύστερα από 3 ματς νιώθω πως αυτό το πράγμα προσπαθεί να περάσει ο προπονητής και με κάνει πολύ αισιόδοξο για το τι μπορεί να βλέπουμε τον Νοέμβρη, πόσο μάλλον αν μείνει για πολύ καιρό.
Ξέρω πως είναι πολύ νωρίς και ότι αύριο μπορεί να φάμε και 4 ή και ακόμα τον Οκτώβρη να είμαστε 15 βαθμούς πίσω από τον γαύρο και να έχουμε "go home village"

αλλά κάπως έτσι τα αισθάνομαι τα πράγματα τώρα, μακάρι να μην πέσω έξω. Βέβαια πρέπει να φταίει και η όλη προβολή γύρω από τον Στέφενς που υπάρχει, αλλά κουβέντα να γίνεται.
Φαντάζομαι στην θέση του Στέφενς τον περσινό κλόουν που λεγόταν και προπονητής, τις γερμανικές αφιερώσεις και τα πρωτοσέλιδα στην Ουέφα...

Άρε καημένε Βρύζα, ήρθε άραγε κανείς να σου πει που θα πηγαίναμε αύριο με τον δωδώνη που μας είχες φέρει...