Έχω πάρα πολύ καιρό να γράψω, γιατί δεν είχα να γράψω κάτι ουσιαστικό. Τελευταίο μου ποστ πρέπει να είναι ένα σε αυτό το τόπικ το οποίο υποστηρίζει τον Γιώργο Δώνη ως προς το αγωνιστικό κομμάτι ιδιαίτερα μετά από τη σύγκριση αποτελεσμάτων και λοιπών συνθηκών με τον Λάζλο Μπόλονι.
Αυτό που έχω να πω είναι ότι είμαι μαλάκας γιατί στήριξα έναν μαλάκα έχοντας πάντα την ελπίδα ότι δεν είναι όσο μαλάκας δείχνει και ότι κάτι παραπάνω θα ξέρει αυτός και οι γύρω του. Μαλακία μου. Οκ, καταχράστηκα τη λέξη μαλάκας, αλλά δεν πειράζει: έπρεπε.
Για το αγωνιστικό δεν θα μιλήσω. Ειλικρινά πιστεύω ότι εκεί με την κατάλληλη "στήριξη" που παρέχει η διοίκηση στις κρίσιμες στιγμές θα μπορέσει να πάρει τα αποτελέσματα που θέλει. Δυστυχώς για τους οπαδούς και τα υγιή μέλη της ομάδας.
Ο λόγος του ποστ βρίσκεται σε μη αγωνιστικά θέματα. Η συμπεριφορά σου δείχνει άνθρωπο ηλίθιο, εγωιστή και πούστη, ενώ επιπλέον η επιμονή στην εμονή σου, σε καθιστά δύο φορές ηλίθιο, εγωιστή και πούστη.
Ο Γκαρσία κύριε προπονητά, έχει κάτι που εσύ δεν έχεις. Αυθεντικότητα, ειλικρίνια και αρχίδια. Είναι ντρόμπρος άνθρωπος και γι' αυτό αγαπήθηκε τόσο. Όχι γιατί είναι υπερ-ποδοσφαιριστής, ασχέτως που για τα δεδομένα της χώρας μας είναι. Εσύ με τα πουστριλίκια πας να τον φας, ενώ οι εμπειρότεροι φίλοι σου παρέα με τους αυλοκόλακες τους ξέρουν να σε καθοδηγήσουν σωστά στο παιχνίδι αυτό. Αντίθετα ο Παυλάρας δεν έχει μάθει να παίζει τέτοια παιχνίδια και κινδυνεύει να την πατήσει.
Κινδυνεύει, είπα; Ψέμματα. Το παιχνίδι ήταν τέτοιο που είχε ως στόχο το να βάλει τον Γκαρσία σε αυτό το τρύπακι. Ο κόσμος, όμως, σε αντίθεση με όλους τους άλλους ξέρει να σέβεται και να τιμάει αυτούς που τον σέβονται και τον τιμάνε. Και θα τον προστατέψει τον Παυλάρα. Γιατί μπορεί. Η δική σου προστασία όμως, όπως και η καριέρα σου μαζί της, έχει ημερομηνία λήξης γιατί είσαι αναλώσιμος. Γιατί είσαι ένα πιόνι στη σκακιέρα τους, που όμως ποζάρει λες και είναι ο βασιλιάς. Μην ξεχνάς όμως ότι άλλος κάνει κουμάντο κι εσένα θα σε πετάξουν σαν στυμμένη λεμονόκουπα. Και τότε θα είναι αργά για δάκρυα, Στέλλα.
Όσο για τους εμπειρότερους φίλους σου, να σε ενημερώσω ότι είχαν κι άλλους φίλους που τώρα πια τους έχουν σουτάρει. Γιατί θέλανε τη θέση τους και την ισχύ τους. Όχι ότι ήταν καλύτεροι κι εκείνοι οι φίλοι των φίλων σου. Πες μου τον φίλο σου να σε πω ποιος είσαι, στο κάτω κάτω. Άπλα όσο βρώμικοι και να είστε θα χάσετε την θέση σας από κάποιον ακόμα πιο βρώμικο. Η μαγεία της σαπίλας. Εγώ περιμένω από το πραγματικό αφεντικό σου, αυτό εκ της Ρωσίας, να πάρει ουσιαστική θέση πάντως. Μέχρι τώρα σε στηρίζει γιατί ανοίγεις τον δρόμο για το "modern football". Μακριά οι αλήτες, τα πρεζάκια, οι ρετσινοπνίχτες, οι τζαμπατζήδες και τα μπερδεμένα. Τόσο μακριά, όσο η απόσταση Τούμπας-Διαβατών.
Όταν όμως θα αντιληφθει πως όλοι αυτοί είναι αυτοί που κρατάνε την σπίθα αναμμένη, και χωρίς αυτούς η κερκίδα θα καταντήσει Ευρωπαική, με τους φίλαθλους να αγοράζουν ποκ-πορν στο ημίχρονο θα φτάσει και στο συμπέρασμα ότι οι ποδοσφαιρικές ομάδες, αυτές τουλάχιστον που δεν συναλλάσωνται μερικά δις ετησίως, δεν μπορούν να υποστηριχθούν και να έχουν τη δυναμική που είναι ικανή να τους γιγαντώσει, χωρίς τις εντάσεις. Ο οπαδός είναι η ψυχή των ομάδων του βεληνεκούς μας και χωρίς αυτόν χωριό δεν γίνεται.
Αυτά. Τα είπα μάλλον λίγο μαζεμένα. Και σε ένα τόπικ αντί για τρία. Δεν πειράζει, όπως είπα και στην αρχή, να προλάβω και τον κόσμο, ένας μαλάκας είμαι. Ένας μαλάκας, με άποψη, όμως. Σωστή ή λάθος. Κι όπως είπε και κάποιος άλλος "τις απόψεις μου μεγάλε, τις κρατάω, δεν με κρατάνε". Κι όπως είπε και ένας τρίτος "άλλο στάσιμος, άλλο σταθερός". Μικρός είμαι θα μάθω.