Απο πλευρας στοχων δεν χαθηκε τιποτα. Οσο κοντα στο στοχο μας ειμασταν χθες, τοσο κοντα ειμαστε και σημερα.
Αυτο που χασαμε σημερα δεν ηταν ποντοι, ηταν κατι πολυ περισσοτερο. Την πολυ μεγαλη ευκαιρια να βαλουμε ταφοπλακα στο χανουμι και να παμε στα παιχνιδια με τη γειτονια με αερα ανωτερης ομαδας και ακλονητου φαβορι.
Αντι γι'αυτο, αναστησαμε παλι νεκρους, δωσαμε λαβες για σχολια, και ξεθαψαμε παλι την μιζερια μας.
Αγωνιστικα χασαμε γιατι δεν ξεραμε να μαρκαρουμε στις στημενες φασεις, για τη μαλακια του Κοντρερας, και για τις επιλογες του προπονητη.
Διασωθεντες ο Μουσλι που παλευε μονος του, ο Βιειρινια που ειχε ορεξη αλλα καμμια βοηθεια, και ο Γκαρσια που κρατησε τα προσχηματα στο κεντρο. Παντελος, Δαρλας, Ιβιτς, Μαρκος Αντονιο ηταν απλα τραγικοι.
Ας ελπισουμε να μη συνεχισουμε να αναστενουμε κομπλεξικες γειτονιες και στο κοντινο μελλον...