Το χθεσινό καψόνι από τη Nova μάς γύρισε πίσω σε εποχές που
βασιζόμασταν στην ικανότητα του ραδιοφωνικού εκφωνητή
τότε που πλάθαμε εικόνα γύρω από κάποιο αγώνα
καθώς παραδοσιακά ο ΠΑΟΚ δεν ήταν στις άμεσες προτεραιότητες των καναλιών.
Θυμήθηκα το βράδυ που παίζαμε στο Montbeliard (1982)
εναντίον της γαλλικής Σοσό στη ρεβάνς τού 1-0 τής Τούμπας,
κολλημένοι στα ραδιοφωνάκια με το στομάχι στην πλάτη από την αγωνία
ο ΠΑΟΚ κρατούσε το μηδέν και το παιχνίδι όδευε προς τη λήξη
όταν η δαντελένια φωνή τού Γιάννη Λογοθέτη ξεχύθηκε πρωτόγνωρα από το ηχείο
ορυώμενος για πέναλτι που κέρδισαν οι Γάλλοι ακριβώς στο 90'.
Ήταν ένα κόρνερ για τους γηπεδούχους και στην απέλπιδα προσπάθειά τους για γκολ
προωθήθηκε στα καρέ μας ακόμα και ο τερματοφύλακάς τους Ρίστ
ο οποίος και κέρδισε το (υποτιθέμενο) πέναλτι από τον αναπληρωματικό Δημόπουλο
σε μια (υποτιθέμενη και αυτή) διεκδίκηση στον αέρα!
"Πέναλτι; Πώς και γιατί; Πώς και γιατί; Πώς και γιατί πέναλτι;"
έσπαζε τη βραδινή σιγή η φωνή τού speaker
και εμείς, χωρίς εικόνα, φανταζόμασταν τι σκ@τά μπορεί να είχε συμβεί
για να καταλογίσει το κοράκι ποινή που θα ισοφάριζε το σκορ τού πρώτου αγώνα.
http://postimg.org/image/681id6qet/Λίγες μέρες μετά, και αφού είχαμε προκριθεί με γλυκιά ήττα 2-1 στην παράταση
έπεσε στα χέρια μου το γαλλικό ΟΝΖΕ που δημοσίευε αυτήν ακριβώς την σπάνια σκηνή,
τον επιθετικό (και μετέπειτα σκόρερ μας) Δημόπουλο βρισκόμενο σε άμυνα
να υποπίπτει σε πέναλτι στον αντίπαλο τερματοφύλακα.
Μα, τι να σού κάνει, τι απαντήσεις να δώσει ένα και μόνο κλικ;
Για 30 χρόνια και μέχρι που πρόσφατα είδα στιγμιότυπα τού αγώνα στο YouTube
και μού λύθηκαν όλες οι απορίες
η συγκεκριμένη φάση εξακολουθούσε να πυροδοτεί τη φαντασία μου
κάθε φορά που η κουβέντα πήγαινε σε ένα παιχνίδι που αδυνατούσα να παραβρεθώ και δεν είχε τηλεοπτική κάλυψη.
