http://www.enet.gr/online/online_text/c=115,id=38161556Ελεύθερο χτύπημα
Η παρα-μνησία του Φερνάντο Σάντος
Του ΑΛΕΞΗ ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΥ
Deja vu, στα ελληνικά λέγεται «παραμνησία». Οχι παρ-αμνησία. Παρα-μνησία. Απ' το «παρά» (δηλαδή, κοντά) και τη «μνήμη». Οι Αγγλοι λένε, already seen. Να το 'χεις ήδη δει. Να νιώθεις σίγουρος πως ό,τι ζεις...το 'χεις ξαναζήσει. Είναι αυτό που νομιμοποιείται να αισθάνεται, εννέα αγωνιστικές μέσα στη σεζόν, ο Φερνάντο Σάντος με ό,τι ζει στον ΠΑΟΚ του 2008-09. Το 'χει ξαναζήσει. Με την ΑΕΚ τού 2004-05. Και, πιθανότατα, με καλύτερη ομάδα. Τώρα, από τότε.
Οχι στους πρωταγωνιστές, τόσο. Οσο στους δεύτερους ρόλους. Αν τότε οι κολόνες ήταν ο Μπρούνο Αλβες, ο Πάουλο Ασουνσάο, ο Κατσουράνης κι ο Λυμπερόπουλος, ενώ τώρα ο Κοντρέρας, ο Γκαρσία, ο Βερόν κι ο Μουσλίμοβιτς, η διαφορά είναι πως ο Πορτογάλος, τότε, δεν είχε πολυτέλειες, όπως το να 'ναι γκολκίπερ ο Χαλκιάς, εξτρέμ ο Σέρζιο Κονσεϊσάο κι ο Βιεϊρίνια, «δεκάρι» ο Ιβιτς. Δεν είχε, καν, πλάγιους μπακ σαν τον Δάρλα ή τον Σνάουτσνερ.
Ο κοινός παρονομαστής, τότε και τώρα, είναι πως η ομάδα του Φερνάντο Σάντος θα φτάσει όπου της επιτρέψουν τα προβλήματα των (τριών σήμερα, δύο εκείνη την περίοδο) βασικών ανταγωνιστών. Για την ακρίβεια, δίνει την εντύπωση πως θα βγάλει απ' τη μύγα ξίγκι για να εξαντλήσει και το ύστατο περιθώριο. Και το πιο μικρό δικαίωμα. Οπως είπε κι ο Ζήσης Βρύζας πρόσφατα, «κάθε προσφορά δεκτή». Τα δώρα δεν επιστρέφονται.
Το 2004-05 ήταν ο αναιμικός -καλή ώρα όπως και φέτος, ιδίως στην εκτός έδρας συμπεριφορά του- Ολυμπιακός κι ο καχεκτικός Παναθηναϊκός που «προσκάλεσαν» την ΑΕΚ, εκτός προγράμματος, στον ανταγωνισμό. Και την κράτησαν εκεί, ώς το νήμα. Η ΑΕΚ τότε, θυμίζουμε, πρώτα «το 'χασε» μονάχη (με τον Ιωνικό στο Μαρούσι), προτού της αρπάξουν, στο φινάλε, ο Ολυμπιακός την πρώτη θέση κι ο Παναθηναϊκός τη δεύτερη.
Το 2008-09 είναι ο Ολυμπιακός, ο Παναθηναϊκός, η ΑΕΚ... όλοι με τα δικά τους. Με τις όποιες διαφορές στα προβλήματα, η συνισταμένη είναι ότι για την ώρα αποδίδουν below par. Κάτω απ' την αντικειμενική δυνατότητά τους. Την ίδια στιγμή, ο ΠΑΟΚ, αποδίδοντας (κατά Βρύζα) «το καλύτερο που μπορεί», το φέρνει πάτσι και πόστα. Κατεβαίνοντας στο «Καραϊσκάκη», έχει πολλά να κερδίσει. Και, πρακτικά, τίποτα να χάσει.
Αν τότε ο Φερνάντο Σάντος είχε μάθει απ' έξω το «δεν πάμε για πρωτάθλημα», τώρα υποψιάζομαι πως, αν δεν το 'χει κιόλας μάθει, όπου να 'ναι θα μάθει να λέει ότι προτεραιότητα είναι... να καλυφθεί η αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου! Τέσσερα χρόνια πιο σοφός, δε, αυτό δεν είναι απλή διαπίστωση. Είναι προειδοποίηση.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 14/11/2008