Το θέμα μας είναι ΟΝΕΙΡΑ ΜΕΝ , ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΘΑ ΕΡΘΕΙ Η ΣΥΝΤΕΛΕΙΑ ΕΑΝ ΔΕΝ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΔΕ .. Και πρέπει να δουλέψουμε όλοι μας μέσα μας για να το καταφέρουμε αυτό.Αυτό σημαίνει οριμότητα και ακόμη δεν την έχουμε αποκτήσει.
Πλέον τα νέα ΠΑΟΚτσάκια δεν θα ζούνε με τα περασμένα μεγαλεία του λαού και της ομάδας
Σκέψου λοιπόν μήπως και αυτό είναι απόρεια του οτι δεν μπορούσαμε και στο παρελθόν να χειριστούμε τον ενθουσιασμό μας..
Το ίδιο λέμε, απλά το εξετάζεις στη βάση είμαστε ώριμοι να διαχειριστούμε μία αποτυχία κι εγώ στη βάση αν είμαστε έτοιμοι να υποδεχτούμε μία επιτυχία. Αλλά και οι δυο για νοοτροπία μιλάμε.
Αυτό το ΠΑΟΚτσάκι που σου περιγράφω και θα νιώσει έστω και μια φορά το μεγαλείο του ΠΑΟΚ, δεν θα τα παρατήσει στη πρώτη αποτυχία. Αυτό είναι σαν ναρκωτικό.
Μετά σαν πρεζόνι θα το επιζητά με μεγαλύτερο ζήλο. Γι' αυτό λέω πως επειδή ακριβώς αρχίσαμε να ζούμε ΠΑΟΚ, αυτό θα μας διασφαλίσει σε περίπτωση αποτυχίας, όπως μας διασφάλισε φέτος με τόσες πίκρες.
Όλοι οι ΠΑΟΚτσήδες είμαστε πρεζόνια με αυτή την ιδέα. Ακόμη κι αυτός που αποστασιοποιήθηκε λίγο, μόλις ξαναμπεί το σαράκι, τελείωσε. Θα γυρίσει στα παλιά.
Γι' αυτό δεν είναι τόσο εύκολο να τα καταστρέψουμε φέτος όλα σε πιθανή αποτυχία. Δεν λέω φυσικά ότι είναι αδύνατον. Αλλά είναι πολύ πιο δύσκολο από όσο ήταν πριν 2 χρόνια.
Εγώ θεωρώ ότι πέρα από το όραμα που έδωσε η διοίκηση, ο λόγος που τα διαρκείας φεύγουν γαμιώντας είναι πως οι μεν μεγαλύτεροι ξανάζησαν την Τούμπα που θυμόταν και τους ξαναμπήκε το σαράκι, ασχέτως του θεάματος και των αποτυχιών οι δε μικρότεροι γιατί ένιωσαν στο πετσί τους αυτό που μαθαίνανε θεωρητικά.
Και κανείς δεν είναι διαθετιμένος να τα παρατήσει χωρίς μάχη πλέον. Αυτό μου έδειξε τουλάχιστον η διάθεση 15.000 διαρκείας πριν τις μεταγραφές.