http://www.makthes.gr/index.php?name=News&file=article&sid=23690Σε αναμονή των μέτρων κατά του ντόπινγκ, προέκυψαν και αναγγελίες για την καταπολέμηση της βίας. Μόνο, που το νομοσχέδιο, το οποίο κατατέθηκε προς ψήφιση στη Βουλή, αντιτίθεται σε βασικές αρχές ψηφίσματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Του Νίκου Παππά
n_pappas@hotmail.com
Μάλιστα το τελευταίο φέρει ως ημερομηνία ψήφισης τη 10η Ιουνίου 1996. Στις προηγμένες χώρες, η βία στα γήπεδα αντιμετωπίζεται ως κοινωνικό φαινόμενο. Ως τέτοιο, η αντιμετώπισή του χρήζει προσεκτικής μελέτης. Στο βιβλίο τους "Ερχόμαστε", οι αδελφοί Γκρίμπσον αποκαλύπτουν γιατί παρασύρθηκαν στη δίνη του χουλιγκανισμού. "Είναι σαν το τσιγάρο. Άπαξ και το δοκιμάσεις και δεν σου αρέσει, δεν το ξαναβάζεις στο στόμα σου. Αν, όμως, σου αρέσει, θα δίνεις και θα τρως ξύλο για όλη σου τη ζωή". Στην Ελλάδα άπαντες μπήκαν στο ίδιο τσουβάλι: υπεύθυνοι, ανεύθυνοι, οποιοσδήποτε ξεκινάει από το σπίτι του με προορισμό το γήπεδο. Τα μέτρα τάξης ξεκινούν λίγες ώρες πριν από τον αγώνα. Στην Αγγλία, η αστυνομία επισκέπτεται τους χούλιγκαν στο σπίτι τους, μία-δύο μέρες πριν από το παιχνίδι. "Σε παρακολουθούμε, να είσαι προσεκτικός", εν ολίγοις το μήνυμα. Στην Ιταλία, μία χώρα που έχει πληγεί από τον χουλιγκανισμό πολύ περισσότερο από την Ελλάδα, επιτρέπονται οι οργανωμένες μετακινήσεις φιλάθλων, εκτός αν οι τελευταίοι δώσουν αφορμές, όπως συνέβη την Κυριακή στη Ρώμη. Ανάμεσα στους εκδρομείς οπαδούς της Νάπολι, υπήρχαν και πολλά... "καλά παιδιά", που ως γνήσιοι μαφιόζοι πέταξαν έξω από λεωφορείο τους επιβαίνοντες και το έκαναν δικό τους, με αποτέλεσμα η Νάπολι να μην έχει πλέον τη δυνατότητα της υποστήριξης οπαδών στα εκτός έδρας παιχνίδια. Το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου το 1996 παρουσιάζει εξαιρετικό ενδιαφέρον. Κάποια από τα 52 άρθρα του, ωστόσο, καταδεικνύουν ότι στην Ελλάδα η αντιμετώπιση της βίας είναι πολύ πρόχειρη.
1. Τα αθλητικά γεγονότα είναι πολιτιστικά γεγονότα και πρέπει να διευκολυνθεί η πρόσβαση σε αυτά όλων των στρωμάτων της κοινωνίας. Αν η Πολιτεία είχε τη δυνατότητα να διοργανώνει αγώνες χωρίς φιλάθλους, θα το έπραττε για να έχει το κεφάλι της ήσυχο. Η απαγόρευση των οργανωμένων μετακινήσεων αποτελεί αποτέλεσμα της λογικής του "πονάει το δόντι, κόβω το κεφάλι".
5. Με μία προληπτική, αλλά και με μία κατασταλτική πολιτική απέναντι στον χουλιγκανισμό, το φαινόμενο θα μπορέσει να περιορισθεί και να επανέλθει σε ελεγχόμενα επίπεδα. Από πρόληψη, μηδέν. Από καταστολή, κάτι κάνουμε όταν θρηνούμε νεκρούς.
14. Όλα τα σωματεία καλούνται να επιδεικνύουν πλήρη διαφάνεια στις οικονομικές πράξεις τους και να αφιερώσουν ένα τμήμα των πόρων τους στην ενσωμάτωση των οπαδών στη ζωή του σωματείου, ιδιαίτερα με το να τους συνδέουν στη λήψη σημαντικών αποφάσεων. Πλήρης διαφάνεια στις οικονομικές πράξεις των συλλόγων δεν υπάρχει. Τα χρέη γράφονται στον πάγο και ξεγράφονται με χαριστικές ρυθμίσεις. Τότε είναι που μπαίνουν μπροστά οι οπαδοί. Σημαντικές αποφάσεις δεν λαμβάνουν, αλλά αποτελούν έναν πολύ χρήσιμο "στρατό".
16. Οι παίκτες οφείλουν να επιδεικνύουν υπεύθυνη συμπεριφορά. Δεν είναι λίγες οι φορές που το κακό ξεκινάει από τον αγωνιστικό χώρο. Αλλά και τότε οι ποινές είναι για γέλια.
18. Όλα τα σωματεία οπαδών να ορίσουν μέλη τους ως υπαλλήλους, που θα έχουν ως καθήκον να διευκολύνουν την τακτοποίηση των οπαδών στο γήπεδο κατά τη διάρκεια αγώνων. Αυτό περίπου ισχύει και στην Ελλάδα. Μόνο που φιλοξενούμενοι οπαδοί και παράγοντες συλλόγων έχουν φάει ξύλο από υπαλλήλους σεκιούριτι, οι οποίοι συνήθως είναι οπαδοί διορισμένοι από τις ΠΑΕ.
24. Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης να συμμετάσχουν στην προώθηση του σεβασμού και του ευ αγωνίζεσθαι στον αθλητισμό και να αποφύγουν κάθε μορφή "έντονου εντυπωσιασμού". Εδώ γελάμε... Μία ματιά στα πρωτοσέλιδα των αθλητικών εφημερίδων αρκεί για να γυαλίσει το μάτι οποιουδήποτε με προδιάθεση για ξύλο.
32. Μόνον εφόσον ένας οπαδός έχει καταδικασθεί, είτε για πράξη βίας, είτε για βιαιοπραγία σχετιζόμενη με το ποδόσφαιρο, θα μπορεί να παρεμποδίζεται νόμιμα από το να παρακολουθεί αγώνες. Εδώ δεν γίνεται διαχωρισμός αθώων και ένοχων. Όλοι μπαίνουν στο ίδιο τσουβάλι και κοντά στα ξερά, καίγονται και τα χλωρά.
38. Οι αστυνομικές δυνάμεις οφείλουν να συμπεριφέρονται κατά τρόπο που να μην προκαλεί εκδηλώσεις βίας. Την Κυριακή στο Καυταντζόγλειο οι αστυνομικές δυνάμεις προχώρησαν σε άσκοπη χρήση καπνογόνων. Κανείς δεν λογοδότησε γι' αυτό, αλλά ούτε και η ΠΑΕ Ηρακλής φάνηκε να ενοχλείται.
39. Τα ενδιαφερόμενα σωματεία να λάβουν μέτρα, ώστε να παρεμποδισθεί ο εκφοβισμός παικτών και οπαδών από οργανώσεις φανατικών οπαδών. Πώς να λάβουν μέτρα τα "ενδιαφερόμενα σωματεία", όταν είναι τόσο εξαρτημένα από τους οπαδούς; Μετά τα επεισόδια στις Σέρρες, ο Ζαγοράκης είχε μία συζήτηση με φιλάθλους. Στην πράξη θα φανεί αν αυτό ήταν αρκετό. Αλλά και η συμπεριφορά των επικεφαλής των συλλόγων είναι καθοριστική. Οι κατά καιρούς ειρωνικές εκφράσεις (από τις παλιότερες του Σωκράτη Κόκκαλη μέχρι τις πιο πρόσφατες του Νίκου Πατέρα) οπλίζουν τους ανεγκέφαλους με άλλοθι.
41. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τάσσεται υπέρ της επιβολής ποινών στα σωματεία τα οποία ανοικτά ανέχονται την έκφραση βίας και ρατσιστικού μίσους. Όταν η μεγαλύτερη ποινή που μπορεί να υποστεί μία ΠΑΕ είναι πρόστιμο, πόσο ανασταλτικά μπορεί αυτή να λειτουργήσει; Αλλά και στο μπάσκετ, οι ποινές είναι αστείες. Όσο για τους διαιτητές, ακόμη και σε ακραίες μορφές βίας, διστάζουν να διατάξουν τη διακοπή του αγώνα.
* Εκτός από εξαιρετικός συγγραφέας, ο Ευγένιος Τριβιζάς είναι και καθηγητής εγκληματολογίας στο πανεπιστήμιο του Ρέντινγκ, στην Αγγλία. Υπήρξε, μάλιστα, μέλος της επιτροπής που είχε συστήσει η Μάργκαρετ Θάτσερ για την καταπολέμηση του χουλιγκανισμού. Η άποψή του θα είναι χρήσιμη, αρκεί κάποιος να του τη ζητήσει.
Σεπ 04, 2008
Tessera Multimedia S.A.
copyright © 2007 Μακεδονία Εκδοτική Α.Ε.
phpMyVisites
