Δεν έχω κανένα απολύτως πρόβλημα με τον Σάντος. Ίσα ίσα τον θεωρώ προπονηταρά σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Όμως είτε κάνουμε κριτική στον Σάντος, είτε στον Φέργκιουσον, είτε στον Θεό τον ίδιο, πρέπει να λέμε τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη.
Ο παίκτης αποκλείεται να ήταν 6 μήνες τραυματίας, εκτός εάν είχε ρήξη χιαστών είτε ανάλογα σοβαρό τραυματισμό.Και από ότι ξέρω τέτοιος τραυματισμός στην περίπτωση Ίλιεφ δεν υπήρχε.
Οπότε είτε φτάνουμε στο συμπέρασμα ότι ήταν λόγοι συμπεριφοράς που τον άφησαν εκτός (π.χ. έβρισε συμπαίκτη του, τσακώθηκε με τον προπονητή ή το επιτελείο κλπ), είτε προσωπική εκτίμηση του Σάντος ότι δεν ταιριάζει στο στιλ παιχνιδιού (π.χ. δεν μαρκάρει). Ό,τι από τα παραπάνω και να έγινε, δεκτή η απόφαση του προπονητή. Αλλά όχι να το περάσουμε και αυτό σαν "δικαίωση" του Σάντος, όταν ο άλλος είναι παικταράς και τρώει "ψυγείο" έναν ολόκληρο γύρο. Με πιάνεις;