Νομίζω ότι το συγκεκριμένο επεισόδειο δεν έχει καμία σχέση με τον αθλητισμό. Το θύμα ήταν και θύτης ενώ ο θύτης θα μπορούσε κάλλιστα να ήταν θύμα. Τέτοιες συμπλοκές και "ξεκαθάρισμα λογαριασμών" είναι μια τυφλή μορφή βίας που δυστυχώς καλύπτεται από κάποια μορφής "ιδεολογία", ουσιαστικά ανύπαρκτη χωρίς λογικά επιχειρήματα που μόνο σκοπό έχει την καταστροφή. Επειδή όμως η βία είναι τυφλή γυρνάει μπύμερανγκ ενάντια σε αυτούς που την ασκούν. Η "καημένη" η μάνα είναι υπεύθυνη για την κατάντια του παιδιού της και ας πάψουμε να βλέπουμε σαν θύματα τα μέλη των οικογενειών όταν σε μεγάλο βαθμό από εκεί ξεκινάει μέρος του κακού. Θα λυπηθώ αυτόν που σκοτώθηκε αντί να σκοτώσει, όσο θα λυπηθώ κι αυτόν που προξενεί μια μετωπική σύγκρουση με το αυτοκίνητό του κινούμενος στο αντίθετο ρεύμα με υπερβολική ταχύτητα, πιωμένος και χαπακωμένος. Αντίθετα λυπάμαι αυτόν που πηγαίνει ήσυχος με την οικογένειά του σε οποιαδήποτε εκδήλωση κι ένας μανιακός του παίρνει τη ζωή (με αυτοκίνητο ή χωρίς). Πολλοί προσπαθούν να εξηγήσουν τα φαινόμενα αυτά κοινωνικά. Υπάρχουν κι αυτές οι παράμετροι μέσα. Ομως υπάρχουν άνθρωποι που βιώνουν την αδικία, την ανεργία την οικονομική εξαθλίωση, ή ότι άλλο θέλετε που ΔΕΝ καταφεύγουν στη βία. Που καθημερινά προσπαθούν να κάνουν καλό στον συνάνθρωπό τους και όχι να τον βλάψουν. Πρέπει να "εξολοθρευτούν" οι κακοί και να προστατευθούν οι άλλοι που μπορούν να παρασυρθούν.
Οσον αφορά την ηθική πλευρά, υπάρχουν καλοί και κακοί άνθρωποι. Υπάρχουν καλοί άνθρωποι που γίνονται εγκληματίες και κακοί άνθρωποι που ποτέ τους δεν θα κάνουν καμία παράβαση. Ο νόμος ασχολείτε με τους εγκληματίες είτε είναι καλοί είτε είναι κακοί. Από την άλλη απόλυτα καλός και απόλυτα κακός κανείς μας δεν είναι. Ολα είναι μια διαρκής καθημερινή πάλη μεταξύ συνείδησης, δικαιωμάτων και υποχρεώσεων.
Τελικά μετά από αυτό το "παραλήρημα" το συμπέρασμά μου είναι:
Οποιος "πειράζει" τον άλλο πρέπει να είναι έτοιμος να δεχθεί τις συνέπειες των πράξεών του.
