Είμαι αρκετά μεγάλος για να γνωρίζω απ' έξω κι ανακατωτά την κερκίδα μας στα 90's αλλά σχετικά μικρός για τα 80's. Θυμάμαι λίγο τα τέλη της δεκαετίας αυτής. Ε λοιπόν εγώ ξέρω με τα δικά μου μυαλά και με την εμπειρία τη προσωπική τι και γιατί γινόταν μια ζωή στη Τούμπα. Να πούμε λοιπόν κάποιους μύθους;
Α μύθος: η Τούμπα παλιά δεν ασχολούνταν με τα τεκταινόμενα στο χορτάρι.
Αρχίδια. Όχι μόνο ασχολούνταν αλλά ήταν απόλυτα εναρμονισμένη με το πνεύμα του παιχνιδιού. Αν πήγαινε να σηκώσει κεφάλι ο αντίπαλος ανέβαινε το ντεσιμπέλ και το γιούχα, αν το κοράκι πουλούσε τρέλα η κερκίδα έριχνε βάρος εκεί, αν η ομάδα μας σερνόταν την άκουγε κανονικά και με το νόμο. Τα δε συνθήματα πάντα επίκαιρα. Πόσα βγήκαν άμεσα με αφορμή κάτι που γινόταν μέσα στο χορτάρι. Τώρα κάποια νέα φρούτα έχουν ενοχοποιήσει το να παρακολουθεί ο οπαδός το ματς κι έχουμε καταντήσει να έχουμε κερκίδα άκυρη σε σχέση με τα τεκταινόμενα στον αγωνιστικό χώρο. Έτσι χάνεται η ουσία, αφού η βοήθεια έρχεται με δύο τρόπους: με τη τρομοκρατία του αντιπάλου και με την κατάλληλη βοήθεια στην ομάδα όταν πρέπει και όπου πρέπει. Αν άλλα γίνονται μέσα κι άλλα πας εσύ να φωνάξεις, φυσικό είναι να έχεις γελοία κερκίδα και επιπλέον να φωνάζεις μόνος σου και το υπόλοιπο γήπεδο να μην ασχολείται. Η κερκίδα δεν υπάρχει για να παίρνει τα μπράβο για την εικόνα, τα ντεσιμπέλ και να αυτοθαυμάζεται ο οπαδός στο youtube. Η επιτυχία της εξαρτάται μόνο από το πόσο βοήθησε την ομάδα. Έχουμε μπερδέψει τις πούτσες με τις βούρτσες τελευταία.
Έχει αλλάξει ο σκοπός της κερκίδας από τα πέτρινα χρόνια που δεν υπήρχε λόγος να ασχοληθεί ο λαός με το αγωνιστικό και πέρασε για πρώτη φορά ο όρος "φάγαμε 3 αλλά η κερκίδα ήταν φανταστική". Τι λες ρε; Κερκίδα επιτυχημένη που δεν έδωσε βοήθεια στην ομάδα να ξεπεράσει τις δυνατότητές της δεν υπάρχει ποτέ
Β μύθος: Η Τούμπα παλιά δεν έπαιρνε θέση για τα αγωνιστικά.
Πούτσες μπλε. Η Τούμπα έδιωχνε και τελείωνε προπονητές και παίχτες, τσάκιζε ψυχολογίες φλώρων (εγώ το έλεγα πάντα τεστ Τούμπας, αν αντέξεις το κράξιμο εκεί-έχεις προσωπικότητα για να παίξεις στον ΠΑΟΚ)
Γ μύθος: η Τούμπα δεν χρειαζόταν την ομάδα για ν' ανάψει.
Παπάρια κρεμαστά και όποιος το λέει αυτό είναι ζήτημα να έχει πάει Τούμπα πέντε φορές στη ζωή του τότε. Βέβαια η ομάδα τότε είχε άλλη νοοτροπία και άλλες δυνατότητες από πολλές πρόσφατες version και έπαιζε ΠΑΝΤΑ με σκοπό να διαλύσει τον αντίπαλο. Έτσι υπήρχε αρμονία. Όταν καμιά φορά τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά, όχι μόνο δεν άναβε η κερκίδα, αλλά το μπινελίκι που έπεφτε στους δικούς μας, σύμφωνα με τα σημερινά φλώρικα στάνταρτς θα "τους έκοβε τα πόδια". Και μιλάω πάντα για τη Θ4, για να μη νομίζει κανείς ότι μιλάμε για επισήμους και Θ5 και μαλακίες.
Η Τούμπα είτε κάποιοι θέλουν να το καταλάβουν είτε όχι ήταν είναι και θα είναι ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΟ ΓΗΠΕΔΟ. Αυτό σημαίνει ότι δεν μαζεύει μέσα της επίδοξους τραγουδιστές που θέλουν να δοκιμάσουν τα όρια της φωνής τους, αλλά οπαδούς που δίνουν ΠΑΡΑΛΛΗΛΟ αγώνα με την ομάδα για να πάρουν αποτέλεσμα στο γήπεδο. Ας συγχρονιστούν επιτέλους συνθήματα και εξέλιξη αγώνα.
Η Τούμπα από τη πρώτη στιγμή της ήταν ΔΥΣΚΟΛΟ ΓΗΠΕΔΟ και για αντιπάλους αλλά και για άμπαλους δικούς μας. Η Τούμπα έχει καταστρέψει δεκάδες καριέρες άμπαλων. Ας απενεχοποιηθεί επιτέλους και το κράξιμο σε κάθε ταγάρι που μαλακίζεται εις βάρος της τρέλας μας. Στο κάτω κάτω δεν θα τον αφήσουμε άνεργο. Απλά θα ηρεμήσουμε εμείς από την αμπαλωσύνη του.
Η Τούμπα ήταν ΓΗΠΕΔΟ-ΜΑΥΡΗ ΤΡΥΠΑ εις τους αιώνες των αιώνων. Σε ρουφούσε, σε διέλυε, σε κατάπινε ΟΜΑΔΑ και ΚΟΣΜΟΣ ΜΑΖΙ. Δεν έδειχνε αδυναμία κανείς εδώ μέσα, ποτέ. Αυτό δεν θα αλλάξει ποτέ. Όσο υποχρέωση έχει ο οπαδός να ανάβει φωτιά στη ψυχή των παιχτών του και να προκαλεί τρέμουλο στον αντίπαλο, τόσο υποχρέωση έχει και η ομάδα να πάρει τη σπίθα και να την κάνει φλόγα. Αλλιώς το αποτέλεσμα θα είναι κωμικό. Μια κωλομάδα να φυλάει το κώλο της και να φοβάται και 30.000 γραφικοί να χοροπηδάνε αυτάρεσκα την ώρα που ξεφτιλίζεται η ομάδα τους. Γραφικότητα και γελοιότητα μαζί.
Συμπέρασμα: Ένας οργανωτής που νιώθει ή με βοήθεια αν χρειαστεί για να μπαίνει στο πνεύμα του αγώνα, μια κερκίδα απενεχοποιημένη από τη Politically correct συμπεριφορά προς τα ταγάρια και μία ομάδα που να έχει σκοπό της ζωής της να παίρνει τη σπίθα από τη κερκίδα και να την επιστρέφει φλόγα στη συνέχεια κ.ο.κ. μέχρι να γίνεται η έκρηξη στη μάπα των χεσμένων αντιπάλων (κάθε ύψους μπάτζετ για να μη ξεχάσουμε και τη καραμέλα που πιπιλάει ο κάθε άσχετος με τον ΠΑΟΚ βλάκας τα τελευταία χρόνια)
Topic: Διάφορα σχόλια & απόψεις για την Τούμπα, τον Ναό μας (Read 33323 times)