Πολι σημαντικό άρθρο, από εναν καλό δημοσιογραφο αυτή την περίοδο.
Αλέξης Σπυρόπουλος
Από τα καλύτερα μεταξύ των προσιτών
19/05/10
Για μιάμιση ώρα (και) χθες (18/05) στη Θεσσαλονίκη, ο Φερνάντο Σάντος έκανε αυτό που έκανε κάθε μέρα στην πόλη επί τρία χρόνια. Ελεγε, στον ΠΑΟΚτσή, την αλήθεια. Τη δική του λιτή αλήθεια, ωμή και αφτιασίδωτη, ακόμη και για τις μάλλον ασήμαντες λεπτομέρειες που κανείς δεν θα τον υποχρέωνε να προσδιορίσει επακριβώς.
Οτι π.χ. το χρονικό σημείο που οριστικοποίησε την απόφασή του να ολοκληρώσει τη θητεία-ΠΑΟΚ στο φινάλε αυτής της σεζόν ανεξαρτήτως πώς η σεζόν θα κατέληγε, αν ο Δικέφαλος θα έβγαινε πρώτος ή αν θα έβγαινε πέμπτος, αυτό συνέπεσε με τη νύχτα της νίκης επί του Παναθηναϊκού (στον β' γύρο) στην Τούμπα. Πράγματι, εκεί και τότε ήταν.
Εξακριβωμένο, πέρα έως πέρα. Οσοι ο Πορτογάλος εκτίμησε πως άξιζε να το ξέρουν, το ήξεραν από εκείνη τη βραδιά. Το άκουσαν από τον ίδιο!
Ο Φερνάντο Σάντος δεν αφήνει πίσω το φάντασμά του, για να είναι μαγγωμένα στη σκέψη του αύριο τα ΠΑΟΚτσάκια. Αν θέλετε, το μοναδικό φάντασμα που ο Φερνάντο Σάντος αφήνει, είναι η (κληρονομιά της) μενταλιτέ του. Ο τρόπος, για να σκέπτεται κανείς. Ψυχραιμία, ανάλυση, ρεαλισμός.
Αν αυτός ο τρόπος γίνει το κτήμα για όλα τα ΠΑΟΚτσάκια, δηλαδή να φτάσουν να είναι ο καθένας ΠΑΟΚτσής και από ένας μικρός Φερνάντο Σάντος στο σκεπτικό ώστε να κοντρολάρονται τα συναισθήματα, τότε ο ΠΑΟΚ, στη μακρά πνοή, θα έχει κερδίσει κάτι πολύ περισσότερο, και πολυτιμότερο, από την αγωνιστική επιστροφή στα ψηλά πατώματα. Ψυχραιμία, ανάλυση, ρεαλισμός. Είναι η κουλτούρα Φερνάντο Σάντος (όσο για το χθες ή για το σήμερα, άλλο τόσο και) για την επόμενη ημέρα.
Η οποία επόμενη ημέρα συνυφαίνεται, λένε, με τον Ζορζ Κόστα. Ο αναγνώστης της «αυτοβιογραφίας Ζοσέ Μουρίνιο», έτσι όπως την απέδωσε ο πιο κοντινός στον Special One δημοσιογράφος της πατρίδας του(ς), ο Λουίς Λουρένσο, για τον Ζορζ Κόστα στην Πόρτο-2004 θα σχηματίσει την εικόνα που πάνω-κάτω υπάρχει εδώ, στον νου ενός μέσου Ελληνα ποδοσφαιρόφιλου, για το impαct του Θοδωρή Ζαγοράκη στην Εθνική-2004.
Ενας τύπος, δηλαδή, που η σπάνια ηγετικότητά του ίπταται πάνω και από, αυτή καθαυτή, την υψηλή αθλητική ποιότητά του. Αυτό είναι το ένα. Το δεύτερο είναι το δείγμα, ένα ενδιαφέρον δείγμα το δίχως άλλο, από την προτέρα δουλειά του νεοσσού της προπονητικής, για αρχή στην Μπράγκα και μετά στο Ολιάο. Τυχαίνει να έχω πάει και στα δύο, και στην Μπράγκα τον καιρό του Euro 2004 και στο Ολιάο τον περασμένο Νοέμβριο για ένα παιχνίδι Ελπίδων. Μια κωμόπολη στον Βορρά είναι, και ένα χωριό... τέρμα Νότος, της Πορτογαλίας.
Τώρα, το χωριό είναι... πολύ μεγάλο και δεν είναι, καν, στην Πορτογαλία. Το να συντηρήσεις δε, να προστατεύσεις και να εξελίξεις, αυτό που παραλαμβάνεις, τούτο καμιά φορά είναι πιο δύσκολο, θέλει τη μαστοριά και την εμπειρία στα λεπτεπίλεπτα, από το να χτίσεις πάνω σε καμένη γη.
Βασικό παραμένει, με τον οποιονδήποτε επόμενο του Φερνάντο Σάντος, η «έτοιμη» ομάδα να μην υποστεί κάποιας μορφής πολιτισμικό σοκ. Μια ομάδα με Ελληνες, με Νότιους της Ευρώπης, με Λατινοαμερικανούς που έχουν θητεύσει στον Νότο της Ευρώπης, ο τρέχων ΠΑΟΚ είναι όλο αυτό, αντενδείκνυται να ανατεθεί, φέρ' ειπείν, σε Σκανδιναβό ή Βρετανό ή Κεντροευρωπαίο ή Ανατολικοευρωπαίο. Θα ήταν... σεισμική η αλλαγή.
Οι Πορτογάλοι, το έχω γράψει πάμπολλες φορές, είναι οι πιο κοντινοί μας άνθρωποι σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ενας Πορτογάλος που υπήρξε σημαντικός ποδοσφαιριστής δε, γκρουπάκι με δύο Ελληνες και άλλον ένα Πορτογάλο που επίσης υπήρξαν, όλοι, σημαντικοί ποδοσφαιριστές, και με το δεδομένο έμψυχο δυναμικό, μας κάνει καλή προδιαγραφή ως προς την επιθυμητή χημεία.
Ψύχραιμα, αναλυτικά, ρεαλιστικά λοιπόν. Οπως ο Φερνάντο Σάντος μας μαθαίνει να σκεπτόμαστε. Ο Ζορζ Κόστα, εάν αυτός πάρει το δαχτυλίδι εν τέλει, είναι από τα καλύτερα μεταξύ των προσιτών. Διότι, πρωτίστως, είναι λογικό. Το απρόσιτο είναι άλλο. Στη διπλανή στήλη.
http://www.exedrasports.gr/blogs/articleblog/?aid=64094&cid=92
Topic: Δημοσιογραφοι που σέβονται(οι Καλυτεροι)-ΔΕΝ σέβονται(οι Χειροτεροι) τον εαυτό τους & το επάγγελμα τους (Read 128754 times)