Ο ρόλος ενός δημοσιογράφου είναι να δημοσιοποιεί όλα τα γεγονότα που πέφτουν στην αντίληψη του, είτε αυτά κάνουν καλό, είτε κακό σε μια ομάδα. Βάσει αυτών των γεγονότων έχει το δικαίωμα να κρίνει και να κατακρίνει ότι νομίζει πως δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα μιας ομάδας.
Δεν διαφωνώ σε τίποτα από τα παραπάνω.
Διαφωνώ όμως με τα ανυπόγραφα κείμενα, ή με τα ενυπόγραφα κείμενα κριτικής που βασίζονται πάνω σε φήμες ή κουτσομπολιό.
Με βάσει τα παραπάνω οι αναγνώστες έχουν το αναφαίρετο δικαίωμα της κριτικής σε αυτά τα δημοσιεύματα, στους συντάκτες τους, με επιχειρήματα και τέλος έχουν την επιλογή αγοράς και επιβράβευσης ενός εντύπου ή αδιαφορίας προς αυτό.
Αν όλα τα παραπάνω γίνονταν πράξη από τους δημοσιογράφους αυτής της πόλης τα προηγούμενα 18 χρόνια, το σίγουρο είναι ότι δεν θα είχαμε φορτωμένα στις πλάτες μας τα χρέη από τις διοικήσεις Βουλινού, Μπατατούδη, Γούμενου και Παγώνη, αφού η έγκαιρη δημοσοποίηση των κατατροφικών ενεργειών τους θα οδηγούσε μια ώρα αρχύτερα στην αποπομπή τους από τον ΠΑΟΚ και στην παραπομπή τους στην δικαιοσύνη για την υπεξαίρεση στα ταμεία της Αθλητικής εταιρίας.
Άρα καλό θα είναι, εκτός από τις ευαισθησίες που δείχνουν όταν ακούν προσβλητικούς για αυτούς χαρακτηρισμούς, να κάνουν την αυτοκριτική τους δημόσια με κείμενα που θα δημοσιοποιήσουν στις εφημερίδες τους και να μην στρουθοκαμηλίζουν χώνοντας το κεφάλι στο χώμα. Το κεφάλι το κρύβεται, αλλά το υπόλοιπο σώμα το βλέπουμε.
