Η επίδειξη ταυτότητας είναι μέτρο που άρχισε να ισχύει από φέτος. Κανονικά θα έπρεπε όλοι να το τηρούν. Δεν σημαίνει ότι συμφωνώ με αυτό το μέτρο. Είναι ζήτημα αλλαγής μίας διαδικασίας, η οποία πρέπει να αποτελέσει κομμάτι των συνολικών διεκδικήσεων του οπαδικού κινήματος. Είναι στα πλαίσια των νόμων Ορφανού και Ιωαννίδη και δεν μας φταίει καμμία ΠΑΕ γι' αυτήν την τακτική. Το να επικεντρωνόμαστε σ' αυτόχάνουμε το δάσος, κοιτώντας το δέντρο. Η συνεννόηση σίγουρα θα μπορούσε να υπάρξει, αλλά με ποιον να συνεννοηθεί η ΠΑΕ Πανιώνιος; Με την ΠΑΕ ΠΑΟΚ, που δεν μπορεί να επιβληθεί στους οπαδούς της; Γιατί οι οπαδοί δεν λογίζονται ακόμα ως εταίροι. Λογίζονται απλά ως πελάτες, αγοραστές του θεάματος. Η καλή διάθεση βέβαια μπορεί να υπάρχει από μεριάς οργανωμένων και από τις δύο μπάντες, αλλά μην ξεχνάμε πως πρόκειται για επιχειρήσεις θεάματος, που προσπαθούν να κερδίσουν ό,τι περισσότερο μπορούν από τη συμμετοχή τους στις διάφορες διοργανώσεις, εν προκειμένω από το πρωτάθλημα της Super League.
Από αυτό το ματς, ο νιόνιος μπορεί να ελπίζει στη συμμετοχή του στα πλέυ οφ, αν το κερδίσει. Που σημαίνει αρχικά περισσότερα έσοδα από τα εισιτήρια και από τα τηλεοπτικά των εξτρά αγώνων, έπειτα έσοδα από την έξοδο στο ΟΥΕΦΑ (κατά πάσα πιθανότητα). Αυστηρά λογικά κοιτώντας το, η απόφαση της αστυνομίας τους βολεύει και μπορούν να κρυφτούν πίσω απ' αυτήν. Γιατί τα έσοδα από τα 1000 παραπάνω εισιτήρια είναι ελάχιστα μπροστά στα προαναφερθέντα.
Τώρα, αν κανείς βλέπει αδέρφια, εχθρούς και λοιπά, μου είναι παντελώς αδιάφορα ως ΠΑΟΚ που αγωνίζεται με τον Πανιώνιο, γιατί απλά θέλω να κερδίσει η ομάδα μου. Εμένα οι πάνθηρες μου είναι για πολλούς λόγους συμπαθείς τα τελευταία χρόνια (ναι, οι άνθρωποι αλλάζουν και δεν με νοιάζει ο πρότερος "άτιμος" βίος, γιατί εγώ, εμείς υπήρξαμε το ίδιο, αν όχι περισσότερο "άτιμοι" και μάλιστα έχουμε περιφανευθεί ως οπαδοί γι' αυτά τα "ανδραγαθήματά" μας), χάρη στην οπαδική τους κουλτούρα. Δεν θα αφήσω τα πολιτικά να με καθορίσουν στο οπαδικό ζήτημα και είναι μία απόφαση της οποίας τις συνέπειες αντιμετωπίζω, καθώς έτσι πράττω διαρκώς. Γιατί ναι μεν μία ολοκληρωμένη προσωπικότητα δεν μπορεί παρά να δρα ως ενιαία, δηλαδή να μην το "παίζει σε διπλό ταμπλό", πότε οπαδός και πότε πολιτικό ον ανάλογα με την περίσταση, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα απωλέσει τη διαύγειά του να κατανοεί την καλή διάθεση και τη θέληση για διάλογο, όταν αυτή υπάρχει. Και να κατανοεί την αυτονομία του μερικού, όταν υπάρχει χώρος γι' αυτό.
Γιατί πέρα από τις πολιτικές συμπάθειες ή αντιπάθειες του ενός ή του άλλου, υπάρχει ένας κοινός εχθρός όλων των οπαδών (όχι των ντεμέκ). Αυτός είναι ο οπαδικός τρομονόμος, σύμφωνα με τον οποίον κάθε πολίτης χάνει θεμελιώδη δικαιώματα του, με την επιλογή να μην είναι απλός καταναλωτής θεάματος, αλλά ενεργά συμμέτοχος της οπαδικής κουλτούρας. Που είναι η τελευταία εναπομείνουσα μαζική νεανική λαϊκή κουλτούρα αυτής της άκρης της γης. Με χρονική μάλιστα συνέχεια, δίχως διακοπές και καμμία σοβαρή καμπή στα τελευταία 30 χρόνια. Αναλογιζόμενος αυτά, διατηρώ και τις αρχές μου και τη συνέπειά μου ως ΠΑΟΚτσής και ως πολιτική ύπαρξη. Και γι' αυτούς τους λόγους είναι συμπαθείς και οι πάνθηρες, γνωρίζοντας ταυτόχρονα την κινητικότητα των πραγμάτων, γνωρίζοντας ότι ανά πάσα στιγμή θα μπορέσει να συμβεί ένα γεγονός που θα με ξενερώσει απίστευτα. Αυτό για κάποιους μπορεί να είναι το επισόδειο στο "Ελληνικό", αλλά απ' ότι θυμάμαι από παλιότερα ποσταρίσματα των παιδιών που ήταν εκεί, η μαλακία της αστυνομίας ήταν αυτή που προκάλεσε το όλο μπάχαλο.
edit: Η Μαρία το έπιασε το θέμα στην ουσία του. Διαβάστε όλοι αυτό που έγραψε πριν από μένα.
