2,5 ώρες πρίν ξεκινήσει το παιχνίδι και νιώθω σαν το καλοκαίρι του '97. κάπου χαμένος στο 25ο λεπτό του αγώνα, να βλέπω ζαλισμένος κόσμο να αποχωρεί βρίζοντας και να γυρνάν τα μυαλά μου.. την ίδια στιγμή να ακούω, από τις ίδιες διψασμένες φωνές δεκαετίες τώρα, 'πάμε φωνή να γαμήσουμε το χωριό', 'αιντα ΠΑΟΚαραααα!'... τελικά η αναμονή 5 χρόνων για το ευρωπαικό σιρόπι και τα τσιμέντα που είχαν πάρει φωτιά από τη ζέστη δεν ήταν τίποτα μπροστά σε αυτό που ζήσαμε απο το 30'-90'!
τώρα είμαι σε διαδικασία να πείσω τον εαυτό μου, πως ο Μαντούρος θα γίνει Μαραγκός και ο ρουμάνος Ολιβάρες για να περάσουμε στους ομίλους... και ότι ο Κάτσε με τον Κλάους δεν θα γίνουν συμμορία αλά ΖΖ που θα λυμαίνεται τον δικό μας ΠΑΟΚ μετά από 10-15 χρόνια...