Εγώ τη νίκη δεν τη χάρηκα στο γήπεδο. Τη χάρηκα εκ των υστέρων, βλέποντας τα στιγμιότυπα στην τηλεόραση, αλλά μέσα στην Τούμπα δεν αισθάνθηκα κανενα συναίσθημα χαράς, περηφάνιας και ευτυχίας αλλά μιζέριας, εκνευρισμού και αγανάκτησης.
Απόψε, στη μεγάλη αυτή νίκη του ΠΑΟΚ μας στο δρόμο για το πρωτάθλημα 7 συνοπαδοί μας τραυματίστηκαν στην Τούμπα και χρειάστηκαν, ο ένας λιγότερο ο άλλος περισσότερο ιατρική περίθαλψη από τους/τις νοσοκόμους του γηπέδου. Μια ρετσίνα παραπάνω ώστε να χάσει την ισορροπία του, ένα παραπάτημα στο χοροπηδητό, ένας μαλάκας που δεν μπορεί να πετάξει έναν πυρσό μέσα και πετυχαίνει αυτούς που κάθονται χαμηλότερα, όλα αυτά μαζί, λίγη σημασία έχει.
Αυτό που έχει όμως τεράστια σημασία είναι το γεγονός ότι απόψε στο γήπεδο είχε πολύ περισσότερο κόσμο απ'όσο μπορεί λειτουργικά να εξυπηρετήσει με ανθρώπινες συνθήκες. Αυτό που επίσης έχει τεράστια σημασία είναι το ότι σε αυτό το ματς με τέτοιο υπερπληθυσμό στις κερκίδες η ΠΑΕ δεν φρόντισε να είναι ανοιχτές οι έξοδοι στη Θύρα 4, παρά μόνο αφού το ματς μπήκε στο 80'. Η βλακεία-βλαχιά-μαλακία του ντέρμπι σε συνδυασμό με την αμεριμνησία της ομάδας και την κακή διαχείριση αυτού του πλήθους θα μπορούσε να αποβεί μοιραία, και ίσως συμβεί κάποτε μπας και βάλουν-με λίγο μυαλό...
Στο ημίχρονο στην 4α εγώ και περίπου 5 ακόμα άτομα πλακωθήκαμε και ποδοπατηθήκαμε από το πλήθος, ευτυχώς για πολύ λίγο και με τη βοήθεια κάποιων (όχι όλων) άλλων εκεί γύρω σταθήκαμε στα πόδια μας προτού φτάσει σε ακραία επίπεδα η κατάσταση. Και αυτό έγινε σε νεκρό χρόνο, ούτε καν σε φάση γκολ, πανηγυρισμού κλπ. Και αυτό επειδή σε κάποιους ηλίθιους φάνηκε πολύ καλή ιδέα το να αρχίσουν να σπρώχνουν με δύναμη τους μπροστινούς τους για να περάσουν από τον κατειλλημένο με κόσμο διάδρομο...
Τα συμπεράσματα δικά σας. Καλό θα ήταν όμως πριν κράξουν όλοι τους μεθυσμένους, τους τζαμπατζήδες και τους ντερμπάκηδες κλπ. να δούμε και ποιες είναι οι ευθύνες της ΠΑΕ ΠΑΟΚ για το χάλι αυτό.
