Τα σκουλήκια δεν τα ενόχλησε ούτε η 3αρα, ούτε ο τραυματισμός του καράμπελα, ούτε ο σταυρίδης. Άλλο είναι το πρόβλημα. Τα σκουλήκια εκμεταλλεύτηκαν το 44, τους παίκτες leasing του φερερ και φυσικά την διοικητική και αγωνιστική ανυπαρξία του ΠΑΟΚ. Ζήσανε λοιπόν για 2 χρόνια την ψευδαίσθηση της μεγάλης ομάδας, ενώ με την αβάντα δημοσιογράφων και την προπαγάνδα του θουπερ3 πιστέψανε οτι έχουνε και μεγάλο λαό. Τα σημάδια που παίρνανε απο την αρχή της χρονιάς οτι το πανηγύρι τους τελειώνει και έρχεται πάλι η εποχή της ανυπαρξία και ανυποληψίας τους, επιβεβαιώθηκαν με τον πιο επώδυνο τρόπο γι αυτούς την Κυριακή. Μέσα στο γήπεδο χειρότερος ΠΑΟΚ των τελευταίων χρόνων κάνει πλάκα στον υποτίθεται καλύτερο άρη της τελευταίας 20ετίας. Έξω απο το γήπεδο ο ΠΑΟΚ μετά απο 4 ήττες μαζεύει όσο κόσμο μαζεύουν αυτοί σε μισό γύρο πρωταθλήματος. Στην διοίκηση είναι ο Ζαγοράκης, απο την άλλη ο σκόρδας που και 1000 ζωές να ζούσε δεν θα πετύχαινε αυτά που έχει πετύχει ο ζαγοράκης σε 35 χρόνια. Είναι λοιπόν προφανές για τα σκουλήκια πως τα δεδομένα που δημιουργούνται είναι μη αναστρέψιμα γι αυτούς. Αφού δεν μπόρεσαν να αναδειχθούν σε υπολογίσιμη δύναμη χωρίς ΠΑΟΚ, ξέρουν οτι η επιστροφή στις σκουληκότρυπες τους είναι μονόδρομος και μάλιστα μονόδρομος που θα τους τον επιβάλει ο ΠΑΟΚ. Όλα αυτά που ακούμε και διαβάζουμε τις τελευταίες μέρες είναι απλά ο "επιθανάτιος" ρόγχος μερικών χιλιάδων σκουληκιών που αντιλαμβάνονται οτι έρχονται όχι δύσκολες μέρες, αλλά ατελείωτα δύσκολα χρόνια.
Τα λέμε ξανά του χρόνου σκουληκάκια