Δεν φταίνε τα αδέλφια που άλλοι βρίσκουν εύνοια και άλλοι όχι χτη διαιτησία Παπασταμάτη. Φταίει η ίδια η ελληνική διαιτησία που δεν έχει ιερό και όσιο. Που τη μια βλέπει επαφή και την άλλη όχι, που ανάλογα με τη φανέλα βγάζει λάδι διαιτητές και βοηθούς. Φυσικό είναι να είμαστε μπερδεμένοι όλοι μας όσον αφορά το τι σημαίνει επαφή, διεκδίκηση, πρόθεση. Για να πω και τη γνώμη μου, για μένα ο Βιεϊρίνια δεν κάνει φάουλ αλλά απλά διεκδικεί και παίρνει παλικαρίσια τη μπάλα και φυσικά ανατρέπεται (αυτά σαν ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο) ενώ σαν ελληνικό ποδόσφαιρο (σύμφωνα με όσα βλέπουμε κάθε βδομάδα) έχει κάνει καθαρό φάουλ. Πρέπει οι διαιτητές να αφήνουν να παίζεται ποδόσφαιρο και όχι συνέχεια φουρ και φουρ. Αλλά πώς να το κάνουν αυτό όταν θα πρέπει να τρέχουν σαν σκυλιά πάνω κάτω το γήπεδο και αυτοί είναι ήδη κουρασμένοι από τη σέντρα;
Οσον αφορά το Χαλκιά θα πω ότι υπερβάλλει στο χτύπημα του αντιπάλου, αλλά σαφώς υπάρχει χτύπημα (αν και όχι τόσο δυνατό) εκτός φάσης μάλιστα μια που ο Χαλκιάς δεν έχει μπάλα, κι ο Κάσας ούτε καν τη διεκδίκησε.
Η ομάδα φυσικά δεν έπαιξε καλά, αλλά μην υπερβάλουμε γιατί και η λάρισα επιθετικά για τ'ανάθεμα ήτανε. Εκείνα τα πλάγια, από το ζέσταμα τα προβάρανε. Αν εμείς είμασταν προβλέψιμοι μια, οι λαρισαίοι ήταν 100 φορές προβλέψιμοι. Το περισσότερο που ζητούσαν από το παιχνίδι ήταν το 0-0 αλλά και αυτό σε οποιαδήποτε ροή του αγώνα, ακόμη κι αν δεν το βάζαμε στο 4 αλλά στο 94, δεν θα μπορούσαν να το πετύχουν. Νομοτελειακά η λάρισα ήταν χαμένη, είτε έτσι είτε αλλιώς.
Κρατάμε τη νίκη γιατί από εμφάνιση μέτρια πράγματα και φυσικά περιμένουμε με αγωνία να δούμε και καλό ποδόσφαιρο να συνοδεύει τις νίκες μας.