Καλά, το ότι η οπαδική μας ιστορία έχει και κάποια αμφισβητούμενα (sic) σημεία, που προέρχονται από την διείσδυση της αποτρόπαιας για τον τόπο ιδεολογίας, της συνδεδεμένης με την Κατοχή του από ξένες δυνάμεις, δεν χρειαζόταν να έρθει κάποιο μέλος του φόρουμ για να μας το θυμήσει με τη μορφή συνθήματος. Το βλέπουμε κάθε Κυριακή, σε πανιά, σε ρωμαϊκούς χαιρετισμούς, στα "ουγκ" σε έγχρωμους παίκτες της αντίπαλης ομάδας. Αυτή η νοοτροπία έχει και τη δική της θέση στην κερκίδα μας (προς αποφυγή παρεξηγήσεων, δεν το λέω ως απόφανση, αλλά ως παρατήρηση), έχοντας και πυρήνα. Μην κάνουμε σαν να ανακαλύψαμε την Αμερική. Όπως και από την άλλη, υπάρχει ο άλλος (sic), πυρήνας, στην 4α. Αυτά και θα υπάρχουν στο γήπεδο, άλλοτε κρυφά και άλλοτε φανερά, αλλά και θα κρίνονται.* Το να λέμε ότι είμαστε όλοι ΠΑΟΚτσήδες είναι ένα ζητούμενο, το οποίο το αποδεικνύει ο κόσμος μας στην πράξη κάθε φορά που παίζουμε. Η μεταξύ μας αλληλεγγύη είναι δεδομένη και έχει φανερωθεί πολλές φορές, ανεξάρτητα από τις ιδεολογίες του καθένα, σε πολλές έδρες της Ελλάδας και του εξωτερικού. Κι αυτό είναι που κρατάω σαν θετικό. Στο άλλο πεδίο, καθείς εφ ω ετάχθη. Και θα πω την τελευταία μου κουβέντα:
ΠΑΟΚ ΓΑΜΑ ΤΟ ΣΚΟΥΛΗΚΙ.-
* Το αν θα κρίνονται εδώ ή στο γήπεδο με συνθήματα και αντισυνθήματα, δεν το αποφασίζω μεν εγώ, αλλά θα προτιμούσα να γίνει μια πραγματική συζήτηση σε κάποια στιγμή, όποτε είναι έτοιμοι οι πυρήνες να αφήσουν τη λύση της δυναμικής επιβολής και να δούνε το καλό του σωματείου μας, χωρίς να χάσουνε από την άλλη και την αξιοπρέπειά τους. Στην πράξη υπάρχει μεν μια ιδιαίτερη ισορροπία, αλλά είναι το λιγότερο εύθραυστη. Γι' αυτό και καταλαβαίνω και τα ενωτικά πανιά που σηκώνονται στο γήπεδο και τις υπογραφές κάποιων μελών. Αλλά δεν είναι τόσο εύκολο το ζήτημα που να πει κανείς «έξω οι ιδεολογίες, έξω η λοιπή κοινωνική δραστηριότητα από το γήπεδο», για τον απλούστατο λόγο ότι ο ΠΑΟΚ για πολύ κόσμο είναι η ίδια η λειτουργία της αναπνοής, είναι όχι απλά η κύρια ασχολία, αλλά ο κεντρικός άξονας της ζωής τους. Η εντύπωσή μου απ' όσα έχω δει είναι πως δεν θα γίνει τίποτα, γιατί κανείς δεν νοιάζεται. Κι αν πέρυσι τα μαχαιρώματα δεν ήταν θανατηφόρα, θα έρθει και η στιγμή που θα γίνουν. Και τότε είναι που θα γίνει το έλα να δεις. Αν με διαβάζει κάποιος/-οι που έχουνε λόγο στην κερκίδα, θα τους παρακαλούσα να βοηθήσουν να εκτονωθεί αυτή η κατάσταση όπως μπορούν. Δεν ξέρω αν έχει γίνει κάτι προς αυτήν την κατεύθυνση, ελπίζω όμως να γίνει σύντομα.
ΥΓ: Για να το παίξω κι εγώ Κάλχας, προβλέπω το ματς να λήγει 1-0 με γκολ στο πρώτο εικοσάλεπτο και να πονάνε τα μάτια μας πάλι.
