Το πίστευα από την αρχή της χρονιάς και δυστυχώς βγήκε αληθινό. Μέχρι το τέλος αγωνία για παραμονή.
Τραγικές κινήσεις σε όλα τα επίπεδα για τους γνώστες του αθλήματος. Μπορώ να γράψω βιβλίο με αυτά που δεν θα έπρεπε να
κάνουμε φέτος για να φτάσουμε ένα βήμα από τον τάφο. Από κάποιο σημείο και μετά μέσα στη χρονιά με πήρε από κάτω και έβαζα τα γέλια με αυτά που έβλεπα.
Ακόμα και όταν κερδίσαμε τον γαύρο με έναν άνθρωπο υπέρβαρο, υπερήλικα και αγύμναστο για πολυτιμότερο, γέλαγα μια μέρα με πίκρα.
Όταν διάβαζα κατά καιρούς εδώ μέσα σκέψεις που κάνατε κάποιοι για 4αδες και 6αδες, έκλεινα το pc από τα νεύρα μου.
Πλέον είμαστε στον πάτο. Παρακολουθώντας καλά το πρωτάθλημα και την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί τώρα, έχω να πω τα εξής:
1) Η Ρόδος έχει τουλάχιστον 2/3 νίκες. Θέλω να πιστεύω ότι δεν θα κάνει το απόλυτο, γιατί αν... πέσαμε από χέρι.
2) Ο ΑΓΟΡ έχει γάτα κόουτς και 2-3 μαυράκα που πηδάνε πάνω από τη μπασκέτα συν την υπερπαιχτάρα τον Ιαν που έκανε πάρτυ και στο πρώτο ματς μαζί μας.
Μόνο που τότε, δεν είχε κανέναν ξένο. Πιστεύω ότι στην Κρήτη πρέπει να πάιξουμε μόνο για την διαφορά. 14 πόντους πούτσα θα είναι επιτυχία για αυτό το τσίρκο.
3) Με βάση τα παραπάνω θέλουμε νίκη με κυριακού (αγωνιστικά δεν υπάρχει σαν ενδεχόμενο ούτε μία στο μύριο). Για να κερδίσουμε πρέπει να κοιμηθεί ο Θεός και ο ένας ρεφ να είναι από την Νεάπολη.
Ειλικρινά είμαι πολύ απαισιόδοξος για την συνέχεια. Πίστευα ότι με Πανιώνιο και ΑΕΛ κουτσά στραβά (επειδή ήταν αδιάφοροι και οι 2) θα παίρναμε ένα ματς. Με 0/2 μας έχω για φούντο. Εκτός αν πάρουμε τον κυριακού. Την άλλη Πέμπτη λοιπόν θα μάθουμε αν το άθλημα που με έκανε ΠΑΟΚ και έφαγα τα νιάτα μου για αυτό πέσει στην Α2. Μέχρι τότε θα βλέπω παλιά βίντεο σαν τον παππού μου.
ΚΑΛΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ. ΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ.
