Πολύ καθυστερημένα βέβαια λόγω διάφορων μαλακιών που μου συνέβησαν, αλλά πάντως θέλω να κάνω μία αποτίμηση των όσων έγιναν από όλους μας για τις εκλογές.
Όταν ξεκίνησε η ιστορία να αναφέρεται ως ιδέα, η πρώτη μου σκέψη ήταν ότι πρόκειται για ένα πολύ παράτολμο εγχείρημα κι ως εκ τούτου κινδύνευε να καταλήξει σε φιάσκο. Με χτύπησε όμως αμέσως στις ευαίσθητες χορδές μου, γιατί εγώ ούτως ή άλλως δεν επρόκειτο να ψηφίσω κάποιον και το βρήκα υπέροχο να συνδυάσω την αηδία που νιώθω για τους πολιτικούς με την αγανάκτησή μου για το κατάντημα της ομάδας μου.
Όταν φτάσαμε να το συζητάμε σοβαρά με τα άλλα παιδιά από εδώ που συμμετείχαν, είπα ότι για άλλη μια φορά θα είμαι ένας πραγματικός ΠΑΟΚτσής: ένας Δον Κιχώτης που κυνηγάει ανεμόμυλους. Και σαν τέτοιος είχα συνειδητοποιήσει μέσα μου το αβέβαιο της προσπάθειας και το είχα δουλέψει στο μυαλό μου για να μην περιμένω πολλά παρασυρμένος από συναισθήματα και απογοητευτώ. Βέβαια στην πορεία όταν αρχίσαμε όλοι οι "γνωστοί-άγνωστοι" να συμμετάσχουμε και να βρισκόμαστε μπήκα στο τρυπάκι που δεν έπρεπε και πωρώθηκα παίρνοντας από την τρέλα και των άλλων. Ε και; Ο βρεγμένος τη βροχή δεν τη φοβάται. Μετά όμως μπόρεσα να αποστασιοποιηθώ και πάλι λόγω των καταστάσεων και να σκεφτώ με καθαρότερο μυαλό το τι ακριβώς έγινε.
Έτσι λοιπόν αφού άσκησα το καθήκον μου, είπα να καθήσω και να δω και να σκεφτώ τι κάναμε. Όχι αν πέτυχε το εγχείρημα, αλλά το τι καταφέραμε. Κι αυτό το κρίνεις μόνο αν γυρίσεις πίσω στην αρχή και δεις την τότε κατάσταση και τους τότε στόχους σου και τους συγκρίνεις με το αποτέλεσμα.
Οι στόχοι ήταν ξεκάθαροι:
Να περάσει το μήνυμα ότι δεν ανεχόμαστε άλλα πολιτικά παιχνίδια στην πλάτη του ΠΑΟΚ και για να το πετύχουμε αυτό αποφασίσαμε να πολεμήσουμε στο δικό τους γήπεδο, εκεί που τους πονάει πραγματικά. Άρα: Μαύρο στα δυο μεγάλα κόμματα στις δημοτικές και νομαρχιακές για να πάρουν το μήνυμα για τις βουλευτικές. Θέλαμε να μη βγούνε εκπρόσωποι των δύο μεγάλων κομμάτων την πρώτη Κυριακή και την δεύτερη να υπάρχει μεγάλο ποσοστό άκυρων δικών μας ψηφοδελτίων (λύκοι, πρόβατα κτλ)
Να φύγουν το συντομότερο δυνατόν ο γούμενος και ο παγώνης
Όταν λοιπόν θέσαμε τους στόχους αυτούς στην περίοδο των καταλήψεων και των πορειών μας, ποια ήταν η κατάσταση πολιτικά (σε επίπεδο τοπικής αυτοδιοίκησης) στην πόλη;
Ήταν απολύτως ξεκαθαρισμένη. Υπήρχαν δύο τεράστια φαβορί από τον χώρο της ΝΔ και μάλιστα τόσο μεγάλα φαβορί που το ΠΑΣΟΚ προτίμησε να τους αντιμετωπίσει με δύο χαμένες από πρώτο χέρι υποψηφιότητες. Μάλιστα πρωτοκλασάτα στελέχη του ΠΑΣΟΚ δεν ήθελαν ούτε να σκεφτούν να αντιπαρατεθούν με τους νυν της ΝΔ. Τότε όμως άρχισαν τα σκάνδαλα με τους κουμπάρους κτλ και παίξανε από το ΠΑΣΟΚ το παιχνίδι φθοράς τους (κυρίως του Ψωμιάδη γιατί έχει σημασία κι αυτό). Έτσι άρχισαν οι εκπομπές στο Mega για την πόλη, οι αναφορές στις μεγάλες εφημερίδες της χώρας που πρόσκεινται στο ΠΑΣΟΚ για τα χάλια της πόλης κτλ. με μοναδικό σκοπό να μειωθεί το ποσοστό νομάρχη και δημάρχου, για να μπορούν να το χρησιμοποιήσουν προπαγανδιστικά, όπως κι έγινε εν μέρει.
Κι ενώ στο ΠΑΣΟΚ υπήρχε μία απαισιοδοξία εξαρχής για τις εκλογές στην πόλη, στη ΝΔ ήταν απολύτως ήσυχοι για το αποτέλεσμα, τόσο που δεν κινητοποιήθηκαν όπως σε άλλες εκλογικές αναμετρήσεις. Λόγω της δουλειάς μου έρχομαι σε άμεση επαφή με το σύνολο σχεδόν των τοπικών διοικήσεων και αυτά που εισέπραττα εγώ ως μήνυμα από αυτούς, ήταν μία χαλάρωση και μία βεβαιότητα για την τελική έκβαση. Ζώντας όμως στον "ΠΑΟΚτσήδικο πλανήτη", σε μία δηλαδή εντελώς διαφορετική αντιμετώπιση των πραγμάτων, σε ένα κλίμα "επανάστασης" σκέφτηκα ότι δύο τινά μπορούν να συμβαίνουν. Ή ξέρουν τι γίνεται και δεν μας υπολογίζουν καθόλου ή δεν έχουν αντιληφθεί πλήρως το κλίμα στην πόλη. Σαν Δον Κιχώτης όμως πίστεψα το δεύτερο και σκεφτόμουν "πω, πω χουνέρι που τους περιμένει".
Τώρα πλέον μπορώ να πω με βεβαιότητα όμως ότι είτε στη μία είτε στην άλλη περίπτωση το αποτέλεσμα των εκλογών τους βρήκε απροετοίμαστους. Και αυτή είναι η πρώτη μας μεγάλη νίκη. Ένας ψηφοφόρος που δεν ελέγχεται η αντίδρασή του είναι κίνδυνος-θάνατος για αυτούς. Αυτός είναι ο λόγος που γίνονται κάθε λίγο και λιγάκι τα γκάλοπ, για να ξέρουν που πατάνε και να αντιδρούν ανάλογα και στα σίγουρα.
Το δεύτερο αποτέλεσμα των προσπαθειών μας είναι συνάρτηση του παραπάνω. Από τη στιγμή που δεν μπορούν να σε ελέγξουν, φταίει ο βοσκός που βάλανε να σε φυλάει: στη δική μας περίπτωση ο γούμενος και ο κατσαρής.
Σε ότι αφορά τους στόχους: Πήγαμε σε δεύτερο γύρο όχι μόνο στο Δήμο Θεσσαλονίκης, αλλά και σε πολλούς άλλους της πόλης και η μεγαλύτερη έκπληξη αυτών των εκλογών ήταν το ποσοστό που πήρε ένας ανεξάρτητος υποψήφιος. Αν υπάρχουν γνώμες του στυλ "ο Μπουτάρης τους μάζεψε από μόνος του" κτλ τότε ανταπαντώ ότι ο Μπουτάρης δεν δίνει πρώτη φορά στην πόλη. Εϊχε δώσει και στις προηγούμενες για δημοτικός σύμβουλος με το ΠΑΣΟΚ και δεν είχε πλησιάσει καν τις φετινές του επιδόσεις. Τότε είχε την ίδια δική του οικονομική και κοινωνική δύναμη και τους μηχανισμούς του ΠΑΣΟΚ. Και 2ον και σημαντικότερο: Τα exit polls δεν έδειχναν από πριν ότι θα πάρει αυτό το ποσοστό. Αυτό σημαίνει ότι πολλοί που τον ψήφισαν δεν ήταν συνειδητοποιημένοι ψηφοφόροι του αλλά ΠΑΟΚτσήδες. Ποιος άλλος δεν θα απαντούσε στο exit poll ότι θα ψηφίσει Μπουτάρη; Το ίδιο και με τον Καρατζαφέρη σε μικρίτερη κλίμακα. Δείτε τι πήρε το κόμμα του στις Ευρωεκλογές και τι αυτός τώρα.
Με λίγα λόγια οι ενέργειές μας είχαν αν μη τι άλλο κάποιο αποτέλεσμα σε κάποιες χιλιάδες (2-3.000) ψηφοφόρους. Βάλε μέσα και τα άκυρα των αδερφών μας και φτάνουμε σε κάποιες ακόμη χιλιάδες. Αν αυτό δεν είναι σημαντικό τότε τι είναι; Και μη ξεχνάτε: με μηδαμινά μέσα (χρηματικά και επικοινωνιακά) κι όχι τα λεφτά και τους μηχανισμούς ενός Κουράκη π.χ. που είχε τις ίδιες ψήφους!
Επίσης θεωρώ πολύ μεγάλη μαγκιά του κόσμου μας και ένα από τα πλέον ενδεικτικά του τι πετύχαμε, που δεν ψήφισε μαζικά υποψηφίους συμβούλους που προέρχονταν από τον ΠΑΟΚ, με την ευρεία έννοια (Ανδρεάδης, Αλεξανδρίδης κτλ) και ήταν στα ψηφοδέλτια ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Είναι ο ίδιος κόσμος που παλιότερα έβγαζε για πλάκα τον Φασούλα και τον Τουρσουνίδη πρώτους σε σταυρούς. Τώρα που πήγαν όλοι αυτοί οι σταυροί; Οέο;
Για όσους περίμεναν να ακούγεται στα κεντρικά δελτία ειδήσεων ότι όλοι ψήφισαν ΠΑΟΚ στην Μακεδονία και να πάρουν από 30% οι υποψήφιοι των μεγάλων κομμάτων όλο αυτό που έγινε ήταν μια μπαρούφα. Αυτοί όμως είναι οι αιθεροβάμωνες στην ουσία γιατί περιμένουν να συμμετάσχουν ενεργά σε μία ουτοπία και λόγω αυτών των τρελών απαιτήσεων έχουν έτοιμη και τη δικαιολογία για να κάτσουν αναπαυτικά στον καναπέ και να μοιρολογούν.
Όσοι όμως περίμεναν να περάσει ένα πρώτο μήνυμα του τι μπορεί να επακολουθήσει στις βουλευτικές αν συνεχιστεί το ίδιο βιολί στην ομάδα μας μπορούν να έχουν ήσυχη τη συνείδησή τους. Γιατί θα το επαναλάβω για χιλιοστή φορά: τα μεγάλα κόμματα έχουν αναλυτές-επιστήμονες για να αναλύουν κάθε φορά το εκλογικό αποτέλεσμα. Άσχετα με το τι λένε για κάθε εκλογική αναμέτρηση ξέρουν την ακριβή αλήθεια για το που έχασαν, γιατί έχασαν, που πρέπει να δώσουν βάση στις επόμενες εκλογές κτλ. Αυτοί λοιπόν έμαθαν. Κι αν υπάρχει μία αφελής άποψη που λέει ότι στ' αρχίδια τους οι 2-3.000 ψήφων, τότε να αντιπαραθέσω ότι μόνο αν δείτε τι πίπες είναι έτοιμοι να κάνουν σε κάθε σύλλογο "Παλλινοστούντων, Ποντίων, Κρητικών, Σερραίων, Κερκυραίων, Φίλων της Μουσικής, Φίλων του Θεάτρου..." κτλ που αριθμούν 100-200 μέλη πριν τις εκλογές, τότε θα καταλάβετε τι μπορούν να κάνουν για 3.000 ανεξέλεγκτες ψήφους στον δεύτερο μεγαλύτερο νομό και δήμο της χώρας.
Παραλειπόμενα:
τη δεύτερη Κυριακή ψήφισα (κι εγώ κι η γυναίκα μου κι η μάνα μου) τον ξεδοντιάρη του Billy "και δόντια να είχαμε πάλι ΠΑΟΚ θα είμασταν". Αυτό όπως και οι λύκοι την πρώτη Κυριακή άφησε εποχή. Ο εκλογικός αντιπρόσωπος (ή πως τους λένε αυτούς) ακόμη γελάει! Έλεγε μάλιστα ότι θα το λέει και δεν θα τον πιστεύουν.
Είχα και μια τρελή στιγμή με τον μαρκαδόρο, αλλά ευτυχώς δεν έγινε τίποτα παραπάνω. Πήγα να γράψω στον τοίχο μέσα από το παραβάν, αλλά ο μαλακισμένος βρωμούσε. Μόλις έβγαλα το καπάκι μύρισε έντονα αυτή η ηλίθια μυρωδιά που έχουν σαν οινόπνευμα. Έγραψα στο τραπεζάκι γρήγορα-γρήγορα και Μόλις έχωνα το φακελάκι άρχισε να απλώνεται η μυρωδιά και με κοιτούσαν περίεργα, σα να μύριζα εγώ! Την έκανα γρήγορα-γρήγορα μην έχουμε και ιστορίες. Ηθικό δίδαγμα: μην χρησιμοποιείται σε τέτοιες δουλειές μαρκαδόρους που μυρίζουν. Πάρτε έναν παλιό! Είδες τι σου είναι η εμπειρία;
