χχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχ
βασικα η αληθεια ειναι οτι απο καποια στιγμη και μετα ολες οι ελληνικες φυλες εκμεταλλευοταν καταστασεις και ανθρωπους,σφαζανε αθωους
και κυριως ηταν ιμπεριαλιστες.γι'αυτο και τοσες αποικιες εκεινη την εποχη.κατι σαν τους αγγλους στην ινδια,τους γαλλους στην δυτικη αφρικη
κτλ κτλ....
τωρα αυτο για καποιους μπορει να ειναι καλο για αλλους κακο...
ωραια κουβεντα αυτη αλλα οχι σε αυτο το φορουμ νομιζω 
μην χαλιεστε παντως αν καποιος λεει κατι που ειναι γεγονος
Για ποια εποχή Ελληνικού Αποικισμού μιλάς ;
Από τον 9ο αιώνα π.Χ. και μετά οι Έλληνικές πόλεις αποικούσαν σημεία της Μεσογείου και του Εύξεινου πόντου, χωρίς καμία σοβαρή αντίσταση από κανέναν ντόπιο. Άλλωστε δεν πήγαιναν με στρατό και ο επικεφαλής δεν ήταν στρατιωτικό πρόσωπο. Η μεγάλη επέκταση των ελληνικών πόλεων έγινε τότε με απόλυτα ειρηνικό τρόπο και υπό τις συμβουλές του Μαντείου των Δελφών.
Οι κατακτήσεις του Αλέξανδρου, έγιναν μετά από αλλεπάλληλες προσπάθειες των Περσών να μπουν στην Ευρώπη. Ένας τρόπος υπήρχε για να τελειώνει αυτό το σκηνικό. Ή να περιμένουμε να παρακμάσει η Περσική Αυτοκρατορία ή να γίνει η ανάποδη κίνηση, δηλαδή αντεπίθεση και ντου των Ελλήνων προς τις περιοχές των Περσών. Η κατάλληλη προσωπικότητα βρέθηκε στο πρόσωπο του Αλέξανδρου.
Οι Πέρσες έχασαν και έπαψαν πια να αποτελούν κίνδυνο για την Ελλάδα και την Ευρώπη.
Δε νομίζω να υπάρχουν πολλές αναφορές ότι ο στρατός των Ελλήνων υπό τον Αλέξανδρο, έκανε ντου σε πόλεις, έκαιγε και έσφαζε αθώους ανθρώπους. Αντίθετα είναι ξεκάθαρο ότι όλο το σκηνικό διεξαγόταν σε μάχες σε συγκεκριμένα στρατηγικά σημεία. Το ποιους χρησιμοποιούσαν οι Πέρσες ως πολεμιστές (αν ήταν αθώοι άνθρωποι) είναι δικό τους πρόβλημα.
Μιλάμε για μία <<τίμια>> διαδικασία (όσο τίμιος μπορεί να είναι ένας πόλεμος ή μία κατάκτηση).
Πουθενά δε θυμάμαι να υπάρχουν εκτεταμένες σφαγές, παρά μόνο μάχες ανάμεσα σε στρατούς. Και με τον Αλέξανδρο να είναι πάντα πρώτος και όχι απλά να παρακολουθεί τη μάχη και να δίνει διαταγές από μακρυά.
Για το ότι σεβόταν τους τοπικούς πληθυσμούς είναι γνωστό, μη τα ξαναλέμε.
Το όσοι γλύτωναν από τη σφαγή πήγαιναν στη βιβλιοθήκη και περνούσαν την ώρα τους μου φαίνεται άκυρο σαν επιχείρημα.