Σεπτέμβριος του 91 και βρίσκομαι στις πρώτες μου προπονήσεις σε ομάδα μπάσκετ.Το μενού εκείνης της ημέρας περιελάμβανε ατομική βελτίωση(τρίπλα,σουτ).Στην πρώτη άσκηση πέρι τρίπλας,κάνει την εισαγωγή ο προπονητής.''Γόνατα λυγισμένα,στήθος μπροστά,κεφάλι ψηλά και,αν θεωρήσουμε οτι έχουμε μια νοητή παράλληλη γραμμή με τα γόνατα,τρίπλα μπροστά από αυτήν την γραμμή και όχι από πίσω.Ερωτήσεις?'' ''Γιατί κόουτς απαραίτητα τρίπλα μπροστά?'' ''Γιατί αν τριπλάρεις και έχεις την μπάλα πίσω, δεν έχεις πλήρη οπτικό πεδίο της μπάλας,δεν την ελέγχεις εξολοκλήρου,ενώ τρίπλα μπροστά την ελέγχεις την μπάλα 100%''. Ρε συ γκαγκαλούδη,εγώ το έμαθα στις πρώτες μου προπονήσεις σε ομάδα μπάσκετ σε νηπιακή ηλικία,εσύ ακόμα να μάθεις οτι δεν κάνουμε επίθεση με τον κώλο?
Σε δείχνει ο κυρίτσης σε όλο το ματς οτι την διείσδυση την έχει,τα βάζει,έχει ψυχολογία.Εσύ,όχι μόνο τον αφήνεις να πάρει την μπάλα στην επαναφορά,αλλά τον αφήνεις και στο ένας εναντίον ενός,χωρίς βοήθεια.Ε,αυτό αν δεν είναι μέγιστη βλακεία,δεν ξέρω τι άλλο είναι.Αφήστε που κάνεις φάουλ σε τέτοιες περιπτώσεις,για να κρατάς την τύχη σου στα χέρια σου στην τελευταία επίθεση.Τα χέρια είναι βαριά στα τελευταία δευτερόλεπτα,άγχος,μπορεί να χάσει την μία από τις 2 βολές,μπορεί να τις χάσει και τις 2,στην τελική,θα ήταν 2 πόντους και θα πηγαινες για καλάθι ή φαουλ ή αν κλείνανε τους διαδρόμους να έχεις ελευθερο 3ποντο για να κλέψεις το ματσάκι.Η ιστορία έχει δείξει οτι σαν ομάδα είσαι καταραμένη ρε παιδί μου,αν αφήσεις τον άλλο να κάνει επίθεση στο τέλος με την προοπτική να το στείλεις παράταση,δεν γίνεται.10 στις 10 ο ΠΑΟΚ τα τρώει,πως να το κάνουμε.Τόσα και τόσα παιχνίδια.
