Nτάξει, δεν γίναμε ΠΑΟΚ για να παίρνουμε συνέχεια τίτλους, αλλά να είμαι πριν τα Χριστούγεννα 10 βαθμούς πίσω από τη Βανδή, και την κάθε Βανδή, κάθε χρονιά, από τότε που γεννήθηκα, δεν ξέρω πόσο θα το αντέξω. Βασικά εγώ θα το αντέξω, αλλά η υγεία μου έρχει αρχίζει να κλονίζεται με αυτή την ομάδα, και είμαι μόλις 19 χρονών. Και ξέρετε ρε αδέρφια τι με πειράζει περισσότερο; Οτι έχουμε καταντήσει ακαδημία παιχτών. Σικαμπάλα Χριστοδουλόπουλος Ηλιάδης κτλ ας μου βάλει καποιος στοίχημα, ότι σε 5 χρόνια θα παίζουν όλοι στον ΠΑΟΚ και όχι σε αθηναική ή ευρωπαική ομάδα. Είμαστε η μοναδική ομάδα παγκοσμίως που κάναμε οπαδούς από τους οπαδούς και από αφηγήσεις μεγαλυτέρων. Όμως αυτοί που εμένα με έκαναν ΠΑΟΚ, έχουν βγάλει πλέον γκρίζα μαλλιά. Μετά λύπης μου σας λέω, ότι δεν ξέρω αν εγώ θα πιέσω το παιδί μου να γίνει ΠΑΟΚ, γιατί δεν θέλω να το κάνω να τρώει τα μούτρα του μια ζωή, όπως εγώ. Και δυστυχώς η ψυχοσύνθεση η δικιά μου βλέπω να ταιριάζει με πολλών άλλων, αν κρίνω από την εικόνα της Τούμπας τα τελευταία χρόνια και τον ωχαδερφισμό που διακατέχει πλέον τους περισσότερους από μας. Γιατί εγώ προσωπικά με τον Γούμενο και τον κάθε Γούμενο στο τιμόνι, προσφυγές παικτών και όλα τα συναφή, αισθάνομαι άδειος. Δεν με ενδιαφέρει πλέον τι θα κάνουμε στο υπόλοιπο της χρονιάς, ούτε τρώω το παραμύθι "Δες τα μικρά που θα αφήσουν εποχή", γιατί πολύ απλά δεν θα αφήσουν με τη φανέλα της ομάδας μου... Ίσως να είμαι τόσο πικραμένος, επειδή είμαι Αθηναίος και πλέον οι φίλοι μου έχω παρατηρήσει, ότι όταν χάνει ο ΠΑΟΚ δεν μου κάνουν ούτε καζούρα όπως παλιά... Χάνουμε καθημερινά οπαδούς και αυτό με αρρωσταίνει περισσότερο από την κόκκινη του Τσιρίλο, και το γκολ του Σοάρες...
Καλό κουράγιο παίδες...
