Μάκης Μαυρομιχάλης η αλλιώς Μάκης Μανάβης

[t.b]

αν είσαι όντως 25 και πάλι δεν δικαιολογείσαι...

[KATISI4]

Ï «øçëüò» êáé ôá ãõáëéÜ çëßïõ

Óôçí êáôÜìåóôç Ôïýìðá, ï ÌÜêçò ï "ÌáíÜâçò" èÝëåé íá äþóåé óýíèçìá óôçí êåñêßäá ãéá íá öùíÜîïõí üëïé ìáæß, ìå ìéá øõ÷Þ «ÐÜááááïêÜñá – ¼ïïïìáäÜñá». ÎÜöíïõ âëÝðåé Ýíáí ôýðï ìå ãõáëéÜ êÜðïõ óôç ìÝóç ôïõ ðÜíù äéáæþìáôïò ôçò èýñáò 4 êáé ôïõ öùíÜæåé:

«Å, åóý, øçëÝ ìå ôá ãõáëéÜ íá ðïýìå óÞêù ðÜíù íá êÜíåéò ôç óçìáäïýñá íá ðïýìå!». Ï «øçëüò» óçêþíåôáé êáé ï ÌÜêçò äåß÷íïíôÜò ôïí ìå ôï ÷Ýñé ëÝåé óôïõò õðüëïéðïõò: «Ôïí âëÝðåôå ôïí øçëü ìå ôá ãõáëéÜ íá ðïýìå; ¼ôáí óçêþíù ôï ÷Ýñé, üóïé êÜèåóôå áðü ôïí øçëü êáé äåîéÜ èá óçêþíåóôå, èá öùíÜæåôå ‘ÐÁÏÊÁÑÁ’ êáé èá êÜèåóôå íá ðïýìå. ¼ôáí óçêþíù ôï Üëëï ÷Ýñé üóïé åßóôå áðü ôïí øçëü êáé áñéóôåñÜ èá öùíÜæåôå ÏÌÁÄÁÑÁ êáé èá êÜèåóôå. Ôï êáôáëÜâáôå üëïé íá ðïýìå;». ¢ðáíôåò åßíáé Ýôïéìïé êáé ðåñéìÝíïõí ôçí êßíçóç ôïõ ÌáíÜâç, ìÝ÷ñé ðïõ ï «øçëüò» êÜíåé ôçí åñþôçóç ôçò çìÝñáò: «Êáé åãþ ôé èá êÜíù;». Ï Ì. îáöíéÜæåôáé, ôéíÜæåé ôï ìáëëß êáé ôïõ áðáíôÜ: «Åóý øçëÝ èá åßóáé óõíÝ÷åéá üñèéïò íá ðïýìå, èá âÜæåéò êáé èá âãÜæåéò ôá ãõáëéÜ óïõ. ¼ôáí ôá öïñÜò èá öùíÜæåéò ÐÁÏÊÁÑÁ êáé üôáí ôá âãÜæåéò ÏÌÁÄÁÑÁ!». Ï «øçëüò» ìÝíåé áðïóâïëùìÝíïò íá êïéôÜ ôïí ÌáíÜâç, åíþ üëç ç êåñêßäá Ý÷åé ðÝóåé êÜôù áðü ôá ãÝëéá...



Ï «ÌáíÜâçò» êáé ïé íôïìÜôåò

Ôçí äåêáåôßá ôïõ ’80, ìåôÜ áðü áãþíá ðïäïóöáßñïõ ôçò ïìÜäáò ôïõ ÐÁÏÊ óôï ÁéãÜëåù, Ý÷ïõí îåêéíÞóåé åðåéóüäéá ôùí ïðáäþí ìå ôçí áóôõíïìßá. ¸íáò åê ôùí öáíáôéêþí áõôþí ïðáäþí, åßíáé ï "ÌáíÜâçò" êáé Ý÷åé ìéá öáåéíÞ éäÝá.
 Ðñïôåßíåé íá äéáëõèïýí ïé ïðáäïß ãéá íá ìçí äþóïõí óôü÷ï óôïõò áóôõíïìéêïýò êáé äßíåé ñáíôåâïý ìå üëïõò óôïí Óôáèìü Ëáñßóçò. ÌåôÜ áðü ôï ó÷åôéêü êõíçãçôü ìå ôçí áóôõíïìßá, êÜðïéá óôéãìÞ ïé õðüëïéðïé äéáóêïñðéóìÝíïé ïðáäïß âñßóêïíôáé óå áðüóôáóç áíáðíïÞò áðü ôïí «ÌáíÜâç».
ÁìÝóùò åêåßíïò ðçäÜåé ìÝóá óå ìéá áõëÞ, ðáßñíåé óôï ÷Ýñé ôïõ Ýíá ëÜóôé÷ï ðïõ âñßóêåé ðåôáìÝíï êáé êÜíåé üôé ðïôßæåé ôïí êÞðï óáí íá ìçí ôñÝ÷åé ôßðïôá. Ïé áóôõíïìéêïß ôïí ðëçóéÜæïõí êáé ôïí êïéôïýí ðåñßåñãá.
Ôüôå ï «ÌáíÜâçò» ãõñßæåé ôï êåöÜëé ðñïò ôï îÝíï óðßôé êáé öùíÜæåé: «ÌÜíáááá, íá ðïôßóù êáé ôéò íôïìÜôåò;».

[banis]

μάζωξη από το ματς με τη γριά ...





ΔΙΟΝΥΣΗΣ-ΤΣΟΥΤΣΟΥ-ΔΟΛΛΑΡΙΟ-ΤΡΙΓΩΝΟΣ-ΜΑΝΑΒΗΣ-ΜΑΚΡΙΔΗΣ-ΔΗΜΑΡΧΟΣ-ΝΙΚΟΛΑΣ - ΜΠΟΥΜΠΟΥΣ

[KATISI4]

Αυτα ειναι...

[Matador]

  κλαιω με τα ονοματα μερικων

[papakon]

Παίρνω αφορμή από τα χθεςινοβραδινα καραγκιοζιλικια με το σκουλήκι και την αναβίωση του συγκεκριμένου thread για να διηγηθω το ένα και μοναδικό μου τετ α τετ με τον μαναβιαν. Χειμωνας 1989 παίζουμε στα πατησια. Μαζί με έναν φίλο φτάνουμε στο γήπεδο σχεδόν με την έναρξη και καθόμαστε μεςα σε έναν μικρό πυρήνα 30-40 οργανωμένων με επικεφαλής τον ίδιο τον στρατηγό. Την επόμενη παίζαμε κάπου κοντά μπάλα (νομιζω λιβάδια) οπότε μάλλον κάνανε την εκδρομή συνδυαστικη . Το γήπεδο του σπορτιγκ ήταν πάντα φιλικό για τον φιλοξενούμενο αφού οι πιο φανατικοί οπαδοί της ομάδας ήταν παιδάκια του δημοτικού, ενώ οι υπόλοιποι μπαρμπάδες με ήλιοσπορο και γκόμενες με πασατεμπο. Το ματς στην πορεία όμως άρχισε να στραβώνει. Την εποχή εκείνη η ομάδα ρεταριζε επικίνδυνα, για την ακρίβεια ήταν ένα απο τα τελευταία παιχνίδια του νιουμαν πριν αναλάβει ο "ευρωκοουτς". Κάπου λοιπόν οι άλλοι το πιστέψανε, δημιουργήθηκε η ανάλογη ένταση στην κερκίδα και ακούστηκε το γνωστό σύνθημα για τον ΠΑΟΚ απο την πιτσιρικαρία. Εγώ με τον φίλο μου, έφηβοι τότε με ανησυχίες, θεωρήσαμε σκόπιμο να απαντήσουμε αυτοβούλως με το γνωστό σύνθημα "γάμιουνται στα ίσια σπορτιγκ και πατησια". Ποιος είδε τον θεό και δεν τον φοβήθηκε... Με δυο δρασκελιές ο μαναβιαν ορμηςε μπροστά μας, φτάνοντας το χέρι του εκατοστά απο τα μαγουλα μας φωνάζοντας " ρε δεν σας είπα να πούμε ότι εδώ θα είμαστε κύριοι, να πούμε;"  Το σοκ ήταν πρωτόγνωρο φυσικά και μέχρι να τελειώσει το παιχνίδι δεν βγάλαμε κιχ. Σαν βρεγμενες γάτες φύγαμε απο το γήπεδο και το αστείο είναι ότι δεν μπορούσαμε να πούμε την ιστορία σε κανέναν στο σχολείο. Ποιος θα πίστευε ότι παραλίγο να τις φάμε στο γήπεδο απο τον Μάκη γιατί βριζαμε;

Απλά συσχετιστε τα παραπάνω με τα όσα έγιναν χθες στην πυλαια και οποιος κατάλαβε, καταλαβε...

[zadas4]

Υπηρχε αγαπη για τον μεγαλο ΠΑΟΚ ρε papakon.Δεν γινοντουσαν ετσι κουτουρου τα επεισοδια.Υπηρχε λογος και αιτια.Πανω απολα εμπαινε το συμφερον του ΠΑΟΚ.Οχι τζαμπα μαγκια.Ακομα και οταν γινονταν επεισοδια ηταν για το καλο του ΠΑΟΚ,με τα λαθη τους με τα στραβα τους αλλα παντα με γνωμονα το καλο του ΠΑΟΚ.Ας βαστηξουμε οσο μπορουμε ακομα τις ιδεες τους και τις πρακτικες τους.

[papakon]

έτσι ακριβώς φίλε. και υπήρχε και ιεραρχία στην κερκίδα, δεν έκανε ο καθένας στο γήπεδο ότι του καυλώσει. μετά τον μαναβιάν, γίνανε όλοι ηγέτες. φατρίες παντού κλπ. Η πολύ δημοκρατία πάντα έβλαπτε...

[bozik]

φανταζομαι να γυρνουσαν απο την θυρα 5 εκεινα τα χρονια και να φωναζαν σε συνθημα που εδωσε ο μαναβης ..γαμο τα σπιτια σας --αντε παλιομαλακες πρεζακια --πουσταραδες κτλ.. 

[Capricorn]

Τώρα που λες για θύρα 5 μπόζικ μου ρθε μια φλασιά από το ματς με τον γκει το 89. Είναι το γνωστό παιχνίδι που χάσανε 1-0 με γκολ του καρασαββίδη,με ντέταρι αυτοί κλπ. Τότε είπανε καμμια 100-150 κομάντο γκέι να κάνουν το απονενοημένο διάβημα και να δο΄νε πως είναι η Τούμπα στην πραγματικότητα. Κάποια στιγμή γύρω στο 25 αποφασίζουνε οι μπάτσοι να τους βάλουνε μέσα. Μέσα σε ελάχιστο χρόνο το λουκέτο απο την 4α προς την 5 σπάει και ο λαός ξεχύνεται να τους καλωσορίσει. Η αντίδραση της 5 (που την είδα με τα μάτια μου) ήταν ένα αυθόρμητο χειροκρότημα κ πάνδημος ενθουσιασμός για την μετακίνηση αυτή.
πως αλλάζουν οι καιροί ε...?

[mgm]

Ôïí Ìáêç ôïí Ìáíáâç äåí ôïí ðñïëáâá óôéò êåñêéäåò. Ïõôå óõíäåóìéôçò õðçñîá. Çìïõí ãñáììåíïò ãéá åíá öåããáñé óôïõò Â.Å.Ì áöïõ çôáí äéðëá óôï ðáôñéêï ìïõ, áëëá ïõóéáóôéêá ðïôå äåí çìïõí óõíäåóìéôçò. Ðñïëáâá ôïí Ôáóï ôïí ìáóêïöïñï êáé 2-3 áëëïõò ðïõ ïõôå ôá ïíïìáôá ôïõò äåí ãíùñéæá. Ðçãáéíá ïìùò óõ÷íá ìå åíáí öéëï êáé óõìöïñïõìéôç ï ïðïéïò ìå äéäáóêå íïïôñïðéá ôïí ðñùôï êáéñï ðïõ áñ÷éóá íá ôïí áêïëïõèù óôçí 4á. Ðáíôá êïíôá óôï ôõìðáíï êáé áðï åíá óçìåéï êáé ìåôá åé÷å áíáëáâåé ï öéëïò ôï ôõìðáíï ìå áðïôåëåóìá åãù íá íéùèù ç ÷ñõóç ãëáóôñá. 
Èõìáìáé åíôïíá åéäéêá ôïí ðñùôï êáéñï, ôçí öïâéá ïôé åêåé ìåóá åðñåðå íá âãáæåéò ôï ëáñõããé óïõ áëëéùò êéíäõíåõåò íá öáò ìðïõöëåò. Óôçí ðñáãìáôéêïôçôá ïëï áõôï ôï óêçíéêï äåí õðçñ÷å. Ï êéíäõíïò äçëáäç. Ôï áíôéëáìâáíïìáóôáí åíäïìõ÷á, áëëá åé÷áìå ãáëïõ÷çèåé êáé ëéãï ïôé åéìáóôå êïììáôé éåñáñ÷éáò êáé ãïõóôáñáìå. Ï÷é ìå ðïëëåò âáèìéäåò. 2 ïëï êé ïëï. Ï ëáïò êáé ïé 3-4 ïñãáíùôåò. Ç ðñïóï÷ç ïëùí çôáí ðñùôá áðï ïëá óôï åðïìåíï óõíèçìá ðïõ èá äùèåé êáé ôï ìáôò çôáí óå ôñéôïôåôáñôç ìïéñá. Çôáí öïâåñï óõíáéóèçìá ãéáôé äéíáìå êáé ìåéò ôç äéêç ìáò ìá÷ç. Êáé õðçñ÷áí öïñåò (ðïëëåò) ðïõ åíéùèåò åìðñáêôá ïôé åäéíåò ôç äõíáìç óïõ êáôù óôï ÷ïñôáñé. Èáññåéò êáé åé÷åò ÷åéñéóôçñéï óôï ÷åñéá êáé ïôáí çèåëåò áíåâáæåò åíôáóç óôçí ïìáäá êáé ïôáí çèåëåò êáôåâáæåò. Ðáéæáìå ìðáëá.
Äåí èá îå÷áóù Ýíá óêçíéêï, óôï ÐÁÏÊ-ãêåõ 2-1 íïìéæù çôáí, (ìå Ôïõñóïõíéäç & Öñáíôæåóêï), åé÷áìå öáåé ðñùôïé ãêïë êáé åé÷å îåíåñùóåé ïëç ç êåñêéäá. Óéãç é÷èõïò ïìùò. Âëåðù ôïí ïñãáíùôç ï ïðïéïò ìáò êïéôáæåé ìå áðåëðéóéá. Ðëáôç åííïåéôáé ðñïò ôïí áãùíéóôéêï ÷ùñï. Ïõôå åé÷å äåé ôï ãêïë. Ìáò êïéôïõóå ìå åíá âëåììá óáóôéóìåíï óáí íá åé÷å áðïôõ÷åé. Ìåóá óå 10 äåõôåñïëåðôá êáíåé reboot. Áëëáæåé êõñéïëåêôéêá ç öáôóá ôïõ. Êé áñ÷éæåé íá âãáæåé ôï ëáñõããé ôïõ áðï ôá ìðéíåëéêéá ðñïò åìáò. Åí ôù ìåôáîõ åãù çìïõí êáé áíåêáèåí öëùñïöáôóá, åðïìåíùò ãõáëéæá óáí ðõãïëáìðéäá åêåé ìåóá. Ôï âëåììá ôïõ êáôåõèåéáí ðáíù ìïõ åðåöôå. Ìåóá óôçí ãåíéêïôåñç îåíåñá, íéùèáìå äåí íéùèáìå, åíáò åíáò áñ÷éóáìå ðáëé íá äéíïõìå ñõèìï. Íá ìç ôá ðïëõëïãù ç åíôáóç êëéìáêùèçêå êáé öôáóáìå óôçí áíáôñïðç ôïõ óêçíéêïõ. Óôï 1-1 üìùò çôáí ôåôïéá ç åêñçîç êáé ç ëõóóá ðïõ ìïõ âãçêå, ðïõ ÷ùñéò íá å÷ù êáé ðïëý áéóèçóç ôïõ ôé óõìâáéíåé êáé ðïõ ðáôáù, âñåèçêá íá ÷ïñïðçäáù êáé íá ïõñëéáæù ìå êïóìï áãíùóôï. Åßíáé ç óôéãìç ðïõ ãéá ëéãï ìåíïõí üëá óôçí áêñç êáé åéóáé «áäåëöïò» ìå ôïí ïðïéïäçðïôå öïñáåé áóðñïìáõñá. Åíéùèá ôéò öëåâåò óôï ðñïóùðï ìïõ íá åßíáé åôïéìåò íá åêñáãïõí êáé íá îåìåíù áðü ïîõãïíï. Ôïôå ôï ìáôé ìïõ åðåóå ðáëé ðáíù ôïõ. Ðáëé óáóôéóìåíïò. ÁõôÞ ôç öïñá áðü ôçí áíáðïäç. Çôáí ï ìïíïò ðïõ äåí ÷ïñïðçäïõóå, äåí öùíáæå, áðëùò ìå êïéôïõóå ìå Ýíá ÷áìïãåëï êáé ìéá öáôóá çäïíçò óáí íá ìïõ ëåãå… «ôá êáôáöåñá».
ÁõôÞ ëïéðïí çôáí ç öáóç åêåé ìåóá. Ïõôå ìáãêéåò ïõôå ôñáìðïõêéóìïé ïõôå ôéðïôá. Ôá ðáéäéá áõôÜ ìáèáíå ðåíôå ðñáãìáôá áðü ôïõò ðáëáéïôåñïõò êé áõôÜ ðñïóðáèïõóáí íá ðåñáóïõí óå ìáò ôïõò ìéêñïôåñïõò. Áõôüò ï ôõðïò åêåé, ðñùôá áðü üëá åíéùèå ôçí õðï÷ñåùóç íá öôéáîåé íïïôñïðéá óôçí êåñêéäá êáé ìåôá üëá ôá áëëá. Íôñåðïìáé ðïõ äåí îåñù êáí ôï ïíïìá ôïõ, áëëá íá íáé êáëá ïðïõ êé áí åßíáé ãéáôé ìå âïçèçóå íá íéùóù ðñáãìáôá ðñùôïãíùñá.

[Jordan-4]

Παίρνω αφορμή από τα χθεςινοβραδινα καραγκιοζιλικια με το σκουλήκι και την αναβίωση του συγκεκριμένου thread για να διηγηθω το ένα και μοναδικό μου τετ α τετ με τον μαναβιαν. Χειμωνας 1989 παίζουμε στα πατησια. Μαζί με έναν φίλο φτάνουμε στο γήπεδο σχεδόν με την έναρξη και καθόμαστε μεςα σε έναν μικρό πυρήνα 30-40 οργανωμένων με επικεφαλής τον ίδιο τον στρατηγό. Την επόμενη παίζαμε κάπου κοντά μπάλα (νομιζω λιβάδια) οπότε μάλλον κάνανε την εκδρομή συνδυαστικη . Το γήπεδο του σπορτιγκ ήταν πάντα φιλικό για τον φιλοξενούμενο αφού οι πιο φανατικοί οπαδοί της ομάδας ήταν παιδάκια του δημοτικού, ενώ οι υπόλοιποι μπαρμπάδες με ήλιοσπορο και γκόμενες με πασατεμπο. Το ματς στην πορεία όμως άρχισε να στραβώνει. Την εποχή εκείνη η ομάδα ρεταριζε επικίνδυνα, για την ακρίβεια ήταν ένα απο τα τελευταία παιχνίδια του νιουμαν πριν αναλάβει ο "ευρωκοουτς". Κάπου λοιπόν οι άλλοι το πιστέψανε, δημιουργήθηκε η ανάλογη ένταση στην κερκίδα και ακούστηκε το γνωστό σύνθημα για τον ΠΑΟΚ απο την πιτσιρικαρία. Εγώ με τον φίλο μου, έφηβοι τότε με ανησυχίες, θεωρήσαμε σκόπιμο να απαντήσουμε αυτοβούλως με το γνωστό σύνθημα "γάμιουνται στα ίσια σπορτιγκ και πατησια". Ποιος είδε τον θεό και δεν τον φοβήθηκε... Με δυο δρασκελιές ο μαναβιαν ορμηςε μπροστά μας, φτάνοντας το χέρι του εκατοστά απο τα μαγουλα μας φωνάζοντας " ρε δεν σας είπα να πούμε ότι εδώ θα είμαστε κύριοι, να πούμε;"  Το σοκ ήταν πρωτόγνωρο φυσικά και μέχρι να τελειώσει το παιχνίδι δεν βγάλαμε κιχ. Σαν βρεγμενες γάτες φύγαμε απο το γήπεδο και το αστείο είναι ότι δεν μπορούσαμε να πούμε την ιστορία σε κανέναν στο σχολείο. Ποιος θα πίστευε ότι παραλίγο να τις φάμε στο γήπεδο απο τον Μάκη γιατί βριζαμε;

Απλά συσχετιστε τα παραπάνω με τα όσα έγιναν χθες στην πυλαια και οποιος κατάλαβε, καταλαβε...

"σαφτο" το mats που αναφέρθηκες που λες PAPAKON εσύ λογικά ως αθηναίος έφυγες μόλις έληξε e ? μετά αφότου έφυγες έγινε του rio ντετζανέϊρο έγινε αδερφέ. μεγάλες και όμορφες αναμνήσεις και "τσαχτσις" ήταν για του λόγου το αληθές. glentousme χανούμια με πολύ ευγενικό τρόπο ΚΥΡΙΟΙ ΣΕ ΛΕΩ PAPAKON σκέτη τζέντελμαν εμείς και μετά από μας η σχολη καλών τεχνών αφού να φανταστείς ανεβάσαμε και τι γνωστη θεατρική παράσταση ο κουρέας τις σεβίλλης

[Ascaso]

Mgm κάπως έτσι ήταν νομίζω η αίσθηση όλων όσων άρχισαν να πηγαίνουν στο γήπεδο στα 90's. Πριν λίγο καιρό έλεγα σε έναν φίλο πιτσιρικά πως εκείνες τις εποχές όταν πήγαινες στην 4α ένιωθες ταυτόχρονα δέος και φόβο κι εννοείται ότι δεν υπήρχε περίπτωση να μην βγάλεις τα λαρύγγια σου. Αν ήθελες χαβαλέ-γκομενίτσα-ποδοσφαιρικό σχολιασμό η 4 δεν ήταν για σένα. Το βλέμμα καρφωμένο στον οργανωτή και φωνή μέχρι να μην μπορείς να μιλήσεις την άλλη μέρα στο σχολείο. Έτσι όμως γυρνούσε τα παιχνίδια ο κόσμος κι αυτό είναι ένα από τα πράγματα που έκαναν τον λαό του ΠΑΟΚ ξακουστό. Μπορούσε να κερδίσει ένα παιχνίδι από την κερκίδα. Μαγκιές και τσαμπουκάδες υπήρχαν αλλάδεν κυριαρχούσαν, άμα ήσουν στην 4α ήσουν στρατιώτης του ΠΑΟΚ και δεν είχες μεγάλο περιθώριο τέτοιες παπαριές. Δυστυχώς δεν βλέπω πως μπορεί να ξαναγυρίσει αυτή η νοοτροπία στην κερκίδα.
Το ματς που λες με τον γάβρο έγινε το 1998 κι ήταν απογευματινό θυμάμαι γιατί είχε ήλιο. Ηταν από τα ματς που έλεγες "όχι ρε πούστη μου, θα το γυρίσουμε εμείς" κι έτσι έγινε. Με τερματοφύλακα Τοχούρογλου ο γάβρος. Μετά από αυτή τη νίκη μας πήρε η κάτω βόλτα στα παιχνίδια πρωταθλήματος με τον πούστη, τον νικήσαμε ξανά σε κανονική διάρκεια πρωταθλήματος τη σεζόν 2010-2011 νομίζω.

[kolasi]

βραδινό ήτανε φιλε, είχανε προηγηθεί οι gay με οφορίκουε και μετά κάναμε ανατροπή εμείς.επειδή ήτανε από τα τελευταία mats που πήγα στην μικρή  ειλικρινά σου μιλάω η 4 είχε ήδη χάσει την αίγλη τις, αυτά που ζούσα με τον gay το 89 που λέει κι ο φίλος , με psg το 91 δυστυχώς πεθάνανε με το βουλινό και θαφτήκανε με τον μπατατούδη. αρχίσαμε να γινόμαστε πιο πελάτες και λιγότερο οπαδοί.

[bane]

η κερκιδα των 80'ς με την τωρινη εχει τοση σχρση οσο εμεις με τους αρχαιους ελληνες

[zouvalos]

μελαγχολησα με τα posts σας ρε πουστη μου....και γω εχω τοσα να θυμηθω απο τον πιο ζεστο λαο του κοσμου!!!!!και ο φιλος που λεει για την 5 αν θα γιουχαρε σε συνθημα που θα εδινε ο μαναβης ειναι πολυ λαθος διοτι τοτε ολη η Τουμπα ητανε ΕΝΑ....σιγουρα σε καθε ματς θα πεφτανε 3 με 4 μπουκετα μεταξυ λιγων στις θυρες....σιγουρα υπηρχε αυτο το δεος στην 4 και η εγρηγορση να μην χασεις συνθημα.....ητανε φυσικα πιο απλα τα συνθηματα με πολυ λιγες λεξεις και πολυ λαρυγγι....ητανε ΤΟΥΜΠΑ ρε πουστη μου....

[ELENH]

η κερκιδα των 80s εχει μεινει χαραγμενη στο μυαλο οχι μονο των ΠΑΟΚτηδων , αλλα και των αλλοθρησκων. χθεσ κυριακατικα μετα τον αγωνα, οι παππουδες στο καφενειο νοσταλγουσαν τον ΠΑΟΚ τον παλιο, νομιζοντας οτι και σημερα ειναι πανω κατω ο ιδιος... ενας βαζελος (αλλα φιλοΠΑΟΚτσης), ο κυρ σακης, μου εξιστορησε την εκδρομη και κερκιδα του Μαναβη (τον ελεγε στρατηγο Μαναβη) και των αλλων ΠΑΟΚτσηδων για τον αγωνα με την ναπολι, γιατι ειχε ζησει τα γεγονοτα και την ολη φαση απο κοντα, τοτε. απο το πλοιο το οποιο ξηλωσαν ολο σχεδον, την πορεια με το τρενο για ναπολη και την κερκιδαρα στον αγωνα. ΣΟΚ ΚΑΙ ΔΕΟΣ, μιλουσε με τετοιο θαυμασμο που κοντευε να κλαψει... πραγματικο εγκωμιο... τα ακουγα και  τα συνεκρινα με αυτα που εζησα εγω στην Τουμπα το 2010-11 οταν και πηγα πρωτη φορα... με επιασε μελαγχολια.. αν συγκρινω με την Τουμπα την σημερινη, που ειναι χειροτερη και απο το 2010-11 (απο αποψη κερκιδας), με πιανει καταθλιψη... αυτο το μεγαλειο που γεννησε στρατιες αγνων ΠΑΟΚτσηδων, πλεον δεν υπαρχει ή δεν ειναι εμφανες, εκει που πρεπει... μακαρι να υπηρχε καποιοσ να το διδαξει στα σημερινα ΠΑΟΚτσακια. θεωρω τον εαυτο μου τυχερη που ειμαι μελος σε αυτο εδω το φορουμ, καθως εδω πραγματικα οι αξιες δεν χανονται. ειναι μια κατα καποιον τροπο εγκυκλοπαιδεια του ΠΑΟΚ, εχει απο ολα μεσα... μα πανω απο ολα εχει ψυχη, αυτο το φορουμ.  μακαρι οι ιδιοκτητες και διαχειριστες του PAOKWORLD να ειναι καλα και να μπορουμε να τα λεμε εδω και να μοιραζομαστε αποψεισ, αναμνησεις και νοοτροπια για πολλα πολλα χρονια ακομη.....  

υγ: ειναι πολυ σημαντικο να αναγνωριζεται η αξια σου απο τους συμμαχους σου. οταν ομως αναγνωριζεται και απο τους εχθρους σου, τοτε αγγιζει τα ορια του μυθου... αυτο γιατι ο Μαναβης κυριως, αλλα και ο Νικολας που και που, μνημονευονται οχι μονο απο ΠΑΟΚτσηδες, αλλα και απο αλλοθρησκους παλιους που ξερουν να σεβονται τις αξιες και τις μεγαλες μορφες.

[poligiros4]

http://inpaok.com/159478/%CE%B4%CE%B5-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%AD%CF%84%CF%83%CE%B9-%CE%BF%CE%B9-%CF%80%CE%B1%CE%BF%CE%BA%CF%84%CF%83%CE%AE%CE%B4%CE%B5%CF%82/
 ...................σε συνέχεια των παραπάνω.....τι να πεις....
το έβαλα εδω σε συνάρτηση με την ιστορια του @papakon μεταφέρετε το εαν θέλεται....

[DJ Cobra]

Kαλά, τα σχόλια από κάτω όλα τα λεφτά.

[mgm]

Δεν μπαινω καν στη διαδικασια του ποιος εχει δικιο και ποιος αδικο. Το αν τα σχολια απο κατω ειναι της προκοπης ή οχι. Το αν αυτο το σκηνικο ειναι ντροπη για το λαο ή οχι.
Πριν μερικα χρονια ειχαν να επιλεξουν. Ηρεμια στην ομαδα με δυσκολια ευρεσης καποιου παικτη ανταξιου των τοτε προσδοκιων, ή μπαχαλο στην ομαδα με την επιστροφη του "παικταρα" γιδι που τοτε εμοιαζε "σιγουρακι" οτι θα πιασει τοπο αγωνιστικα.

Επελεξαν το 2ο. Για κακη τους τυχη δεν τους βγηκε ουτε το αγωνιστικο σκελος που ηταν ο κυρίως λογος να παρουν τετοιο ρισκο. Λουζομαστε τα σκατα της τοτε αποφασης και ο μονος που ειναι στο απυροβλητο ειναι αυτος (ή αυτοι) που την πηραν. Δραση - αντιδραση ΠΑΝΙΒΛΑΚΑ...