«Έλα μαϊμού, μπανάνα!»
Το βράδυ του Σαββάτου, ο ΠΑΟΚ έκανε περίπατο στην Ξάνθη και βρέθηκε στην κορυφή. Εκεί, βέβαια, έμεινε για σχεδόν 20 ώρες. Μάλλον και πολύ του ήταν. Η τάξη αποκαταστάθηκε πολύ γρήγορα, στον μαγικό κόσμο του ελληνικού ποδοσφαίρου. Στη χώρα που κλειδώνουμε τα γήπεδα για να μην πηγαίνει ο κόσμος, είναι προφανές ότι κάποια πράγματα απαγορεύονται. Κι ο αφελής ΠΑΟΚ πιστεύει ότι γι΄ αυτόν δεν ισχύουν οι απαγορεύσεις κι ότι έχει δικαίωμα να κάθεται στη θέση του βασιλιά. Ντροπή!
«Έλα μαϊμού, μπανάνα!»
Από το βράδυ της Κυριακής, ο Παναθηναϊκός ανέκτησε την πρωτοπορία κι ο Ολυμπιακός ακολουθεί κατά πόδας. Κι από το ίδιο βράδυ, φαντάζομαι, ακούτε για τον μάγο Σισέ, που οδηγεί τον Παναθηναϊκό στον τίτλο, που ο ανίδεος Ντομενέκ δεν τον καλεί στην Εθνική (αυτό κι αν είναι πρόβλημα!), αλλά και για την καρδιά του πρωταθλητή, που κρατά τον Ολυμπιακό ακόμη στη μάχη του τίτλου. Και κρίμα, που δεν υπάρχουν πια ο Πέτρος Μίχος και ο Νίκος Καρούλιας για να μας τα εξηγήσουν πιο καλά στο γυαλί, μ΄ εκείνα τα ωραία γραφικά και τις κίτρινες
γραμμούλες...
Για τους μικρούς ήρωες της καθημερινότητας, βέβαια, τους τύπους με τα στραγάλια, λίγη (ως καθόλου) συζήτηση. Αυτούς, άλλωστε, θα τους ξεχάσουμε γρήγορα. Ο κάθε Καραγεωργίου, ο κάθε Δώνης κι ο κάθε Παράσχος, μπορεί να φωνάζουν, αλλά αυτοί κακώς φωνάζουν. Άλλωστε αν διάβαζαν τις παρασκηνιακές στήλες για τους διαιτητές πριν τα παιχνίδια, θα γνώριζαν την περίληψη του έργου, που θα δουν την Κυριακή. Αυτοί, πηγαίνουν στο γήπεδο απροετοίμαστοι.
Στο Καραϊσκάκη, όταν τα πράγματα άρχισαν να σφίγγουν, κάποιος Γιάχος, δεν είδε και δεν άκουσε, όταν ο Μέλμπεργκ ανέτρεψε μέσα στην περιοχή τον Σαγκανόφσκι, με σκορ 1-0. Ήταν κάπου στο 63΄, λίγο πριν αρχίσουν δηλαδή οι παίκτες του Ολυμπιακού να γονατίζουν ένας ? ένας. Μετά, βέβαια, σφυρίζουμε κανά δυο ανάποδα, ανούσια, φάουλ στο κέντρο για να μας σφυρίξει το Καραϊσκάκη και να δείξουμε ότι εμείς δε μασάμε και όλα καλά κι όλα ωραία.
Ο Ολυμπιακός έπιασε τον ΠΑΟΚ στους 53 βαθμούς και μετά ήρθε η σειρά του Παναθηναϊκού. Στη μαγευτική Νέα Σμύρνη, ο Καλόπουλος ανακάλυψε πέναλτι στη βουτιά του Νίνη στην περιοχή (η φανέλα με το 7 έχει ροπή τελικά...) και καθάρισε η μπουγάδα, την ώρα που το Πανιωνάκι φάνταζε πιο επικίνδυνο. Το ότι ένας ΕΝΤΙΜΟΤΑΤΟΣ διαιτητής, όπως ο Καλόπουλος, λειτουργεί έτσι, καταλαβαίνετε τι γίνεται. Μ΄ αυτά και μ΄ αυτά, λοιπόν, η τάξη αποκαταστάθηκε.
Οι διαιτητές είναι πραγματικά μια μυστήρια περίπτωση και σε κάθε τέτοια περίπτωση, θυμόμαστε τον Άκη Ζήκο. Αυτός, άλλωστε, τα ξέρει από πρώτο χέρι. Άλλοι είναι πραγματικά «λίγοι», αλλοι απλά φοβούνται. Είναι προφανές, ότι κι αυτοί λειτουργούν υπό πίεση, ξέρουν ότι η «φωνή» ενός εκ των δύο μεγάλων, μπορεί να τους κόψει τον δρόμο. Παραδείγματα, όσα θέλετε. Ο κακομοίρης ο Αμπάρκιολης μπήκε στο ψυγείο δύο μήνες, επειδή δεν είδε ένα πέναλτι υπέρ του Παναθηναϊκού, ο βοηθός Δάλλας μπήκε στην κατάψυξη γιατί έκοψε με οφσάιντ μία φάση του Σισέ στην Τούμπα.
Δεν συνέβη βέβαια το ίδιο με το νέο πουλέν της ΚΕΔ, τον Σταθόπουλο, που δεν έδωσε τρία πέναλτι στον ΠΑΟΚ στην Τρίπολη (1-1), τον Κύρκο, που χωρίς να μάθουμε ακόμη το γιατί, ακύρωσε κανονικό γκολ του Βιεϊρίνια στη Νέα Σμύρνη (0-0), τον βοηθό, που ακύρωσε γκολ του Κονσεϊσάο στο Περιστέρι (0-0) ή τον Σπάθα, που μπρος στον κίνδυνο να ισοφαρίσει ο Ίβιτς τον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ, ανακάλυψε χέρι και τον απέβαλε (2-1). Για τον Τριτσώνη στην Ξάνθη, δεν το συζητάμε. Το ότι χάρισε δύο φορές την κόκκινη στον Μαρσελίνιο ή δεν έδωσε ένα πέναλτι μαρς στον Ίβιτς, είναι ασήμαντα, άλλωστε το ματς είχε κριθεί.
Θα περίμενε κανείς μια εξήγηση ή μια πρωτοβουλία από την ΕΠΟ, που είναι η πρώτη υπεύθυνη, καθώς η διαιτησία είναι υπό τον έλεγχό της, αλλά που τέτοια τύχη. Φέτος, άλλωστε, ο πρόεδρός της, είναι προφανώς απασχολημένος, γιατί μελετάει τον φάκελο Λιμάχερ για τα στημένα παιχνίδια (οι Γερμανοί τους ξεσκέπασαν το επόμενο πρωί, εμείς θέλουμε λίγους μήνες μελέτης). Όσο για τον Τεροβίτσα; Τι απαιτήσεις να έχεις από κάποιον πρώην διαιτητή, από τον οποίο το μόνο, που θυμάσαι, είναι ότι έβγαλε δύο κίτρινες σε παίκτη και δεν τον απέβαλε;
Μ΄ αυτά και μ΄ αυτά το πρωτάθλημα συνεχίζεται. Από την ώρα που στο ποδόσφαιρό μας, όλα είναι κόκκινα ή πράσινα, αυτό το έργο θα βλέπουμε μέχρι το τέλος. Αν ο ΠΑΟΚ (που έχει ιδρώσει και τους 53 βαθμούς, που έχει), θέλει πράγματι να πάρει το πρωτάθλημα, τότε είναι δεδομένο ότι πρέπει να αποφύγει το παραμικρό λάθος στα παιχνίδια που απομένουν και εκτός από τους αντιπάλους του, να αντιμετωπίζει και τα στοιχειά της φύσης, αυτά δηλαδή που αντιμετωπίζουν και οι αντίπαλοι του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού. Αν και στην Τούμπα ήδη γνωρίζουν τα δύο παιχνίδια υψηλού κινδύνου. Εκεί, δηλαδή, που θα δουν το έργο, αν δεν κόβονται αλλιώς.
Στο ερώτημα, «γιατί πρέπει να έχουμε ένα τέτοιο πρωτάθλημα», δεν θα πάρουμε ποτέ απάντηση. Ούτε και στο ερώτημα «και τι πειράζει τελικά αν ένα πρωτάθλημα δεν βαφτεί ούτε κόκκινο, ούτε πράσινο». Άλλωστε, σε τελική ανάλυση, δεν θα μάθουμε ποτέ, πόσο κακό θα κάνει στο ελληνικό ποδόσφαιρο, αν κάποια ομάδα εκτός Αττικής, πάρει το πρωτάθλημα
http://www.sentragoal.gr/article.asp?catid=17250&subid=2&pubid=7378390
Topic: Βάζελος: αυτή η σιχαμερή και αηδιαστικά κωλόφαρδη ομάδα (Read 100127 times)