Bιβλία - συγγραφείς (σχόλια - κριτικές)

[Diego-4]

ΣΤΟΝ ΚΗΠΟ ΤΟΥ ΕΠΙΚΟΥΡΟΥ : ΑΦΗΝΟΝΤΑΣ ΠΙΣΩ ΤΟΝ ΤΡΟΜΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ

Περιγραφή:
"Ο Ίρβιν Γιάλομ έγραψε ένα γενναίο, ευφυές βιβλίο πάνω στο τελευταίο απαγορευμένο θέμα -τον θάνατο. Θαυμάζω το κουράγιο του και τη σπάνια οξυδέρκειά του."

(Erica Jong, συγγραφέας των έργων "Fear of Flying", "Shylock's Daughter", "Inventing Memory" και "Sappho's Leap")

"Το βιβλίο "Στον κήπο του Επίκουρου" είναι μια γεμάτη περίσκεψη ενίσχυση του στωικισμού που όλοι έχουμε ανάγκη σε μια εποχή που μας κατακλύζουν η φλυαρία και η άρνηση".

(Christopher Hitchens)

"Το βιβλίο "Στον κήπο του Επίκουρου" αντικρίζει με βιωματική και ψυχοδυναμική ματιά τον βαθύτερο φόβο μας και περιγράφει με ασυνήθιστη ευγλωττία και βαθιά ανθρωπιά πως μπορούμε να φτάσουμε σε μια μορφή γαλήνης. Είναι ένα βιβλίο συγχρόνως πνευματώδες, ήπιο και απτόητο, ένας μεγαλόψυχος στοχασμός που μπορεί να ανακουφίσει τους ανθρώπους που πεθαίνουν και όσους μένουν πίσω".

(Andrew Solomon, συγγραφέας του βιβλίου "The Noonday Demon", βραβευμένος με το National Book Award)

"Ένας από τους καλύτερους ψυχοθεραπευτές της Αμερικής μας ξεναγεί σε μια από τις πιο δύσκολες υποχρεώσεις μας στη ζωή, σ' αυτό το βαθύτατα βοηθητικό βιβλίο. Θα ωφελήσει όποιον το διαβάσει".

(Ραβίνος Harold Kushner, συγγραφέας του βιβλίου "When Bad Things Happen to Good People")

"Ο Γιάλομ είναι η Σεχραζάντ του ντιβανιού και το έργο του είναι μια υπέροχη άσκηση αφήγησης".

(Laura Miller, New York Times)

"Ο Ίρβιν Γιάλομ γράφει σαν άγγελος για τους δαίμονες που μας κατατρύχουν".

(Rollo May, συγγραφέας των βιβλίων "Love and Will", "The Meaning of Anxiety" και "The Courage to Create")

Από τον συγγραφέα των βιβλίων "Όταν έκλαψε ο Νίτσε", "Στο ντιβάνι", "Ο δήμιος του έρωτα", "Θρησκεία και ψυχιατρική", "Το δώρο της ψυχοθεραπείας", "Η θεραπεία του Σοπενάουερ", "Η μάνα και το νόημα της ζωής", έρχεται τώρα ένα ξεχωριστό βιβλίο που αντικρίζει καταπρόσωπο τη μεγαλύτερη δυσκολία με την ερχόμαστε όλοι αντιμέτωποι: το πώς να ξεπεράσουμε τον παραλυτικό τρόμο μας για το θάνατο.

Γραμμένο με τον μοναδικό τρόπο του Ίρβιν Γιάλομ, το βιβλίο "Στον κήπο του Επίκουρου" συμπυκνώνει το έργο και την προσωπική εμπειρία μιας ολόκληρης ζωής σε μια βαθύτατα ενθαρρυντική προσέγγιση στο οικουμενικό ζήτημα της θνητότητας. Ο Γιάλομ δείχνει ότι στον πυρήνα του άγχους μας βρίσκεται συχνά ο φόβος του θανάτου. Στη συνειδητοποίηση αυτή οδηγεί πολλές φορές μια "αφυπνιστική εμπειρία" - ένα όνειρο, μια αρρώστια, μια τραυματική εμπειρία ή το γεγονός ότι γερνάμε.

Ανάμεσα σε συγκινητικές προσωπικές ιστορίες ανθρώπων που πασχίζουν να νικήσουν τον τρόμο του θανάτου εντάσσεται ένα κεφάλαιο βαθύτατων αυτοβιογραφικών εξομολογήσεων του Γιάλομ. Με το βιβλίο αυτό ο μεγάλος ψυχοθεραπευτής μας προτείνει διάφορες μεθόδους, με τις οποίες μπορούμε να διαχειριστούμε τον τρόμο, και τελικά καταφάσκει στη ζωή. Και το σημαντικότερο, ο Γιάλομ μας ενθαρρύνει να αγωνιζόμαστε για έναν πιο άμεσο σύνδεσμο με τους άλλους ανθρώπους.

[Diego-4]

"Ï ÁúíóôÜéí óôï Âåñïëßíï" | ËÝâåíóïí Ôüìáò

Ôï êáëïêáßñé ôïõ 1913 äýï êïëïóóïß ôçò óýã÷ñïíçò åðéóôÞìçò ôáîßäåøáí áðü ôï Âåñïëßíï óôç Æõñß÷ç óôï ðëáßóéï ìéáò áðïóôïëÞò áðïðëÜíçóçò: íá äåëåÜóïõí Ýíáí Üíôñá ï ïðïßïò ìÝ÷ñé ðñéí áðü Ýîé ÷ñüíéá Þôáí Ýíáò áðëüò äçìüóéïò õðÜëëçëïò óôï Ãñáöåßï Åõñåóéôå÷íéþí, ðñïóöÝñïíôÜò ôïõ ìéá äïõëåéÜ áðáñÜìéëëïõ êýñïõò, ðñïêåéìÝíïõ íá ôïí ðáñáóýñïõí óôïí êüóìï ôïõò. Ï ¢ëìðåñô ÁúíóôÜéí áðïäÝ÷ôçêå ôçí ðñïóöïñÜ. Ôá ÷ñüíéá ðïõ Ýæçóå óôï Âåñïëßíï, áðü ôï 1914 Ýùò ôï 1932, êáèñåöôßæïõí ôá ãåãïíüôá êáé ôéò äõíÜìåéò ðïõ äéáìüñöùóáí ôçí ðïñåßá ôçò áíèñùðüôçôáò áðü ôïí Á’ Ðáãêüóìéï Ðüëåìï ìÝ÷ñé ôéò éá÷Ýò ôçò åðüìåíçò ðáãêüóìéáò óýññáîçò.
Ôï Âåñïëßíï áðïôåëåß ôïí Üîéï óõìðñùôáãùíéóôÞ ôïõ åðéóôÞìïíá óôéò óåëßäåò áõôïý ôïõ âéâëßïõ, ìå ôçí åíôõðùóéáêÞ Ýêñçîç ôùí åðáíáóôáôéêþí éäåþí óôéò åéêáóôéêÝò ôÝ÷íåò áëëÜ êáé óôç ìïõóéêÞ, óôï èÝáôñï êáé óôç ëïãïôå÷íßá. ¼ìùò, ìÝóá óôçí êáôáóôñïöéêÞ äßíç ôçò ïéêïíïìéêÞò ýöåóçò êáé ôçò áíüäïõ ôïõ íáæéóìïý, ç ðüëç ìåôáëëÜóóåôáé. Êáôçãïñïýìåíïò ùò ï óáôáíéêüò äïëïðëüêïò ôçò «åâñáúêÞò öõóéêÞò», ï ÁúíóôÜéí óõíåéäçôïðïéåß üôé Ý÷åé Ýñèåé ôï ðëÞñùìá ôïõ ÷ñüíïõ ãéá íá áðï÷ùñÞóåé ãéá ðÜíôá.

Ôï âéâëßï O AúíóôÜéí óôï Båñïëßíï, åêôüò áðü âéïãñáößá, óõíéóôÜ êáé ìéá óõíáñðáóôéêÞ ìïñöÞ éóôïñßáò, óôçí ïðïßá ï áíáãíþóôçò ðáñáêïëïõèåß ôüóï ôç æùÞ åíüò óðïõäáßïõ Üíôñá, ôïõ ¢ëìðåñô AúíóôÜéí, üóï êáé ôï ÷ñïíéêü ìéáò ëáìðåñÞò ðüëçò, ôïõ Båñïëßíïõ. BÞìá âÞìá, ï óõããñáöÝáò îåäéðëþíåé ôá êñßóéìá ãåãïíüôá ðïõ êáèüñéóáí ôïí åéêïóôü áéþíá.

[tsag]

ΜΟυ έβαλες πρίζες με τον "Κήπο του Επίκουρου". Θα πάω να το αγοράσω άμεσα! Παρεπιπτόντως διαβάστε Επίκουρο. Ο τύπος ήταν αλλού

[savage republic]

Το τελευταίο που θα ήθελε να ακούσει ο Επίκουρος θα ήταν αυτό. Το ότι ήταν αλλού δηλαδή.

[Zeitgeist]

Ένα Βιβλίο που πρόσφατα διάβασα και μόλις το τελείωσα, άρχισα να το ξαναδιαβάζω...



Περιγραφή
Σ' έναν τόπο μακρινό, ζει χρόνια ο Αλ Μουσταφά, ο "Προφήτης", κι όταν φτάνει η στιγμή να γυρίσει στο νησί του, οι κάτοικοι του τόπου ζητούν από αυτόν το δώρο της σοφίας του. Ρωτούν για όσα βαραίνουν την καρδιά τους κι αυτός απαντά για όλα τ' ανθρώπινα: την αγάπη, την ελευθερία, τα παιδιά, το γάμο, τη δουλειά, τον πόνο, τη φιλία, το χρόνο, το θάνατο, με λόγια τόσο καθαρά και διαυγή που σε άλλες εποχές θα θεωρούνταν θεϊκής έμπνευσης. Ο Γκιμπράν έγραψε και ξαναέγραψε πολλές φορές τον "Προφήτη" μέχρι να τον εκδώσει. Είναι το αριστούργημά του, το βιβλίο που τον έκανε διάσημο στη Δύση.
"Ο κήπος του προφήτη", που γράφτηκε τα τελευταία χρόνια της ζωής του, είναι η συνέχεια του "Προφήτη". Ο Αλ Μουσταφά επιστρέφει στο νησί του καταβεβλημένος από τη θλίψη των αναμνήσεων και καταφεύγει μόνος στον κήπο των προγόνων του. Ύστερα όμως ανοίγει την πόρτα στους παλιούς συντρόφους του και απαντά στις ερωτήσεις τους. Το βιβλίο αντηχεί από την ανθρωπιά και την ευσπλαχνία του συγγραφέα, και υμνεί τον αρχέγονο σύνδεσμο του ανθρώπου με τη φύση.
Ο μεγάλος Λιβανέζος ζωγράφος, ποιητής και στοχαστής γεφυρώνει με την πένα του την αραβική κληρονομιά με το δυτικό ελληνοχριστιανικό ανθρωπισμό, θυμίζοντας στον άνθρωπο των πολέμων, της επιστήμης και της ταχύτητας, την ξεχασμένη σοφία που υπάρχει μέσα του.


Απόσπασμα από τον "Προφήτη"
''....Τα παιδιά σας δεν είναι δικά σας.
Είναι οι γιοι και οι θυγατέρες της Ζωής που ενδιαφέρεται για τον εαυτό της.

Βγαίνουν μέσα από σας, όχι όμως για σας.
Και αν είναι μαζί σας, δεν ανήκουν σε σας.
Μπορείτε να τους δώσετε την αγάπη σας,
όχι όμως και τις σκέψεις σας.
Γιατί έχουν τις δικές τους σκέψεις.
Μπορείτε να στεγάσετε τα σώματά τους,όχι όμως τις ψυχές τους.

Γιατί οι ψυχές τους ζουν στο σπίτι του αύριο,που εσείς δεν μπορείτε να επισκεφθείτε,ούτε ακόμα στα όνειρά σας.
Μπορεί να προσπαθείτε να είστε σαν κι αυτά,
Όμως μην επιδιώκετε να τα κάνετε σαν εσάς.
Γιατί η ζωή δεν πηγαίνει προς τα πίσω,Ούτε μένει με το χθες''.


Απόσπασμα από τον "Προφήτη" για την Αγάπη

[Kyri -66-]

φιλε   πολυ καλο το βιβλιο και θελω να το διαβασω.μονο που δεν το βρισκω πουθενα.
Αν μπορεις δωσε κανενα λινκ για να βοηθησεις.

[mpougatsas]

σε όποιο βιβλιοπωλείο και να μπεις θα τον βρείς τον προφήτη δεν υπάρχει περίπτωση

αν λες για αγορά μέσω ιντερνετ το παίρνεις κι από δω http://www.perizitito.gr/product.php?productid=74674&page=11

[Geo]

http://www.anubis.gr/imgdisp.asp?PID=1184

Ïäýóóåéá

Óõããñáöåßò: Navarro Perez, Sauri Martin
ÌåôÜöñáóç: Êùíóôáíôßíá ÊÜðïõ
Óåëßäåò: 72
ISBN: 978-960-306-772-6
Çìåñïìçíßá Åêäïóçò: 3/8/2009
ÔéìÞ: €9,90

Ôé óõìâáßíåé üôáí äýï êáôáîéùìÝíïé Åõñùðáßïé äçìéïõñãïß êüìéî áðïöáóßæïõí íá êáôáðéáóôïýí ìå ôçí Ïäýóóåéá ôïõ ÏìÞñïõ; Ç áðÜíôçóç âñßóêåôáé óôï åéêïíïãñáöçìÝíï Ýñãï ðïõ êñáôÜôå óôá ÷Ýñéá óáò. Ïé Pérez Navarro (óåíÜñéï) êáé Martín Saurí (åéêïíïãñÜöçóç) êáôáèÝôïõí ôç äéêÞ ôïõò åêäï÷Þ ãéá ôéò ðåñéðëáíÞóåéò ôïõ ðïëõìÞ÷áíïõ ÏäõóóÝá, äçìéïõñãþíôáò Ýíá graphic novel ðïõ èåùñåßôáé Þäç êëáóéêü óôï ÷þñï. ¼ðùò åßíáé öõóéêü, ç åíáó÷üëçóç ìå Ýíá ôüóï äýóêïëï üóï êáé öéëüäïîï åã÷åßñçìá êñýâåé ðïëëïýò êéíäýíïõò, üìùò ïé äýï Éóðáíïß äçìéïõñãïß êáôïñèþíïõí íá îåðåñÜóïõí ôéò ÓõìðëçãÜäåò ðÝôñåò ðïõ óõíáíôïýí óôï ôáîßäé ôïõò, ðáñáìÝíïíôáò ðéóôïß óôï ðñùôüôõðï êáé áíôéìåôùðßæïíôáò ôçí Ïäýóóåéá ìå ôçí áãÜðç, ôï óåâáóìü áëëÜ êáé ôï èÜññïò ðïõ åßíáé áðáñáßôçôá üôáí áðïöáóßæåé íá êáôáðéáóôåß êáíåßò ìå Ýíá ìíçìåßï ôçò áíèñþðéíçò ôÝ÷íçò.

http://www.anubis.gr/books.asp?BID=1184#

---------------------------------------------------------
Ðïëý êáëÞ êáé ðéóôÞ ìåôáöïñÜ ôçò Ïäýóóåéáò óå êüìéî.
ÊáôáðëçêôéêÜ ó÷Ýäéá.

Óçìåßùóç: Óôï ìüíï óçìåßï ðïõ ôï Ýñãï äéáöÝñåé áðü ôçí êëáóéêÞ ðáñáäï÷Þ ôïõ Ýðïõò åßíáé üôé ï ÏäõóóÝáò Ýêáíå 2 ðáéäéÜ ìå ôçí ÍáõóéêÜ. Ôï óôïé÷åßï áõôü, ëÝíå ïé óõããñáöåßò üôé ôï ðÞñáí áðü ôçí Èåïãïíßá ôïõ Çóßïäïõ.

[Diego-4]

Της ζωής μου το παιχνίδι "Γιώργος Κούδας"

Περιγραφή:

Ο "Μεγαλέξανδρος" του ελληνικού αθλητισμού θυμάται και αφηγείται στιγμές μιας μεγάλης πορείας στα γήπεδα και στον κόσμο. Ζωντανεύει ξανά της ζωής του το παιχνίδι μέσα σε ένα βιβλίο. Παίζει ξανά μπάλα! Με τον δικέφαλο στο στήθος, με το εθνόσημο, αλλά και με τις αναμνήσεις μας και με ό,τι αγαπήσαμε στο τερέν. Με απλότητα, αμεσότητα, ειλικρίνεια και χιούμορ, στοιχεία που πάντα τον διέκριναν, ο Γιώργος Κούδας συγκινεί και πάλι όλους όσοι έχασαν το γήπεδο και τη μαγεία του Κυριακάτικου ματς. Δίπλα στο λόγο του Κούδα θα βρείτε σπάνιο και πλούσιο φωτογραφικό υλικό και άλλα ντοκουμέντα.
Οι μεγάλοι άσοι του παρελθόντος, η πολιτική και κοινωνική ατμόσφαιρα της εποχής, τα πάρτι και οι χαρακτηριστικές φιγούρες της Θεσσαλονίκης, τα στέκια των φιλάθλων, η ποδοσφαιρική τοπιογραφία της πόλης, ο ΠΑΟΚ, ο Άρης και ο Ηρακλής, το ΠΟΚ και τα ''κέντρα εξουσίας'' αναμετρώνται'' σ' αυτό το βιβλίο.
Μέσα από πρωτότυπα κείμενα και αποκαλυπτικές συνεντεύξεις, πρωταγωνιστές της εποχής του Κούδα ''συζητούν'', ''διαφωνούν'' και φωτίζουν άγνωστες πτυχές της ζωής του μεγάλου αυτού αθλητή. Γιώργος Παντελάκης, Γιάννης Διακογιάννης, Κούλης Αποστολίδης, Γιάννης Λογοθέτης, Αριστείδης Καμάρας, Βασίλης Παπαγεωργόπουλος, Γιώργος Λιάνης, Μανώλης Μαυρομάτης, Κώστας Ζουράρις, Περικλής Σφυρίδης, Γιώργος Αναστασιάδης, Παναγιώτης Ψωμιάδης, Γιάννης Αντωνόπουλος, Γιώργος Λυσαρίδης, Σπύρος Βούγιας, Αγάπιος Σαχίνης, Στράτος Σιμιτζής, Μηνάς Βιντιάδης, Γιάννης Χατζηγώγας, Πάνος Θεοδωρίδης, Μάκης Βοϊτσίδης, Πλάτων Φορόπουλος, Άλκης Κακαλιάγκος και ο δημιουργός που έκανε τον Κούδα τραγούδι: ο Μανώλης Ρασούλης.
Την στατιστική ανάλυση έκανε ο Σταύρος Πετρακόπουλος.


Τα λόγια είναι περιττά.

[rabbitweed]

Back On topic....

προτείνω σε όλους:

Βασίλης Ραφαηλίδης, Οι λαοί των Βαλκανίων
Βασίλης Ραφαηλίδης, Οι λαοί της Μέσης Ανατολής

και μετά Βασίλης Ραφαηλίδης,
ΙΣΤΟΡΙΑ (ΚΩΜΙΚΟΤΡΑΓΙΚΗ) ΤΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ 1830-1974


τροφή για σκέψη από τα γραφόμενα ενός ανθρώπου που λέει πολλά με το όνομα τους...Ακόμα και αν δεν είναι τόσο αρεστά από πολλούς...Ίσως διαπιστώσετε ότι πολλά τα μάθατε "λάθος"

[kriti 4]

και μετά Βασίλης Ραφαηλίδης,
ΙΣΤΟΡΙΑ (ΚΩΜΙΚΟΤΡΑΓΙΚΗ) ΤΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ 1830-1974

Από τα καλύτερα βιβλία για την  ιστορία του ελληνικού κράτους.. Α must read..

Εγώ θα πρότεινα ακόμη από Hobsmawm τα
 Έθνη και εθνικισμός από το 1780 μέχρι σήμερα Πρόγραμμα, μύθος, πραγματικότητα και
Η εποχή των άκρων. Ο σύντομος εικοστός αιώνας 1914-1991

Σε βοηθάνε να καταλάβεις πολλά για την λειτουργία της έννοιας του έθνους στον ρου της ιστορίας και την χρησιμότητα της για τις άρχουσες τάξεις..

[CLUB LARISA]

Back On topic....

προτείνω σε όλους:

Βασίλης Ραφαηλίδης, Οι λαοί των Βαλκανίων
Βασίλης Ραφαηλίδης, Οι λαοί της Μέσης Ανατολής

και μετά Βασίλης Ραφαηλίδης,
ΙΣΤΟΡΙΑ (ΚΩΜΙΚΟΤΡΑΓΙΚΗ) ΤΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ 1830-1974


τροφή για σκέψη από τα γραφόμενα ενός ανθρώπου που λέει πολλά με το όνομα τους...Ακόμα και αν δεν είναι τόσο αρεστά από πολλούς...Ίσως διαπιστώσετε ότι πολλά τα μάθατε "λάθος"

H ιστορία που γράφεται, πότε δε θα πάψει να είναι επιλεκτική, προσωποπαγής (αναφορικά με ποιός τη γράφει) κ χωρίς ίχνος αντικειμενικότητας. Επειδή λοιπόν στον τόπο αυτό, το 99% αυτών που έγραψαν ιστορία, την έγραψαν επιλεκτικά και τυφλωμένοι απο τα πολιτικά τους πάθη (κ το ένα άκρο κ το άλλο), καλό θα ναι να φιλτράρουμε τι μας σερβίρεται ως "ιστορικό γεγονός". Κ ο συγκεκριμένος απο ιδεολογικοπολιτικό φανατισμό, άλλο τίποτα. Χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει οτι δεν έγραψε κ αξιόλογα βιβλία.  

[Geo]

Πω πω τι μου θυμήσατε τώρα!

http://www.youtube.com/watch?v=YQAwQbUWE5c&feature=related (Embedding disabled, limit reached)


ΙΣΤΟΡΙΑ (ΚΩΜΙΚΟΤΡΑΓΙΚΗ) ΤΟΥ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ 1830-1974   

http://www.greekbooks.gr/BookDetails.aspx?id=114190

[rabbitweed]

έτσι είναι CLub...δε διαφωνώ στο ελάχιστο! αλλά νομίζω ότι κάτι μπορείς να πάρεις και απο τον Ραφαηλίδη και από πολλούς άλλους! Τροφή για σκέψη! ή σκέψη είναι του καθενός, ξεχωρίστη!

πάρε τις πληροφορίες, φίλτραρε και βγάλε συμπέρασμα!
όχι όλα αμάσητα!

[ive4]

êáé ìåôÜ Âáóßëçò Ñáöáçëßäçò,
ÉÓÔÏÑÉÁ (ÊÙÌÉÊÏÔÑÁÃÉÊÇ) ÔÏÕ ÍÅÏÅËËÇÍÉÊÏÕ ÊÑÁÔÏÕÓ 1830-1974

Áðü ôá êáëýôåñá âéâëßá ãéá ôçí  éóôïñßá ôïõ åëëçíéêïý êñÜôïõò.. Á must read..

Åãþ èá ðñüôåéíá áêüìç áðü Hobsmawm ôá
 ¸èíç êáé åèíéêéóìüò áðü ôï 1780 ìÝ÷ñé óÞìåñá Ðñüãñáììá, ìýèïò, ðñáãìáôéêüôçôá êáé
Ç åðï÷Þ ôùí Üêñùí. Ï óýíôïìïò åéêïóôüò áéþíáò 1914-1991

Óå âïçèÜíå íá êáôáëÜâåéò ðïëëÜ ãéá ôçí ëåéôïõñãßá ôçò Ýííïéáò ôïõ Ýèíïõò óôïí ñïõ ôçò éóôïñßáò êáé ôçí ÷ñçóéìüôçôá ôçò ãéá ôéò Üñ÷ïõóåò ôÜîåéò..

ÌåñéêÜ óôïé÷åßá ãéá ôïí óõããñáöÝá ðïõ óáöþò ôïðïèåôåßôáé óôïí êëáóéêü êïììïõíéóôéêü ÷þñï, Üñá äýóêïëá èá ìðïñïýóå íá Ý÷åé áíôéêåéìåíéêÞ Üðïøç ãéá ôçí Ýííïéá ôïõ Ýèíïõò. ÖõóéêÜ êáëü åßíáé íá äéáâÜæïõìå üëåò ôéò áðüøåéò.

Reputation

Thirty years ago Hobsbawm was described as "arguably our greatest living historian — not only Britain's, but the world's."[24] James Joll wrote in The New York Review of Books that "Eric Hobsbawm's nineteenth century trilogy is one of the great achievements of historical writing in recent decades."[25] Tony Judt, director of the Erich Maria Remarque Institute at New York University, believes that Hobsbawm's tendency to disparage any nationalist movement as passing and irrational weakens his grasp of parts of the 20th century. Judt however, also wrote that "Hobsbawm is a cultural folk hero. His fame is well deserved. Hobsbawm doesn't just know more than other historians, he writes better, too."[26] In Neal Ascherson's view "Eric's Jewishness increased his sensitivity about nationalism. He's the original happy cosmopolitan, who's benefited from being able to move freely."[1]

[edit] Public Criticism

Hobsbawm has attracted criticism for his support for communism, even after the Hungarian and Czechoslovak rebellions against Soviet rule that were put down with such force. Also, Robert Conquest has claimed that in an interview with Canadian author and politician Michael Ignatieff on British television in 1994, Hobsbawm responded to the question of whether 20 million deaths may have been justified if the proposed communist utopia had been created as a consequence by saying "yes".[27] More specifically, Hobsbawm reportedly said that "in a period in which, as you might imagine, mass murder and mass suffering are absolutely universal, the chance of a new world being born in great suffering would still have been worth backing".[28] He stressed that since the utopia had not been created, the sacrifices were in fact not justified - a point that he also emphasized in his own 1994 book, The Age of Extremes:
Still, whatever assumptions are made, the number of direct and indirect victims must be measured in eight rather than seven digits. In these circumstances it does not much matter whether we opt for a "conservative" estimate nearer to ten than to twenty million or a larger figure: none can be anything but shameful and beyond palliation, let alone justification.

http://en.wikipedia.org/wiki/Hobsbawm

[CLUB LARISA]

έτσι είναι CLub...δε διαφωνώ στο ελάχιστο! αλλά νομίζω ότι κάτι μπορείς να πάρεις και απο τον Ραφαηλίδη και από πολλούς άλλους! Τροφή για σκέψη! ή σκέψη είναι του καθενός, ξεχωρίστη!

πάρε τις πληροφορίες, φίλτραρε και βγάλε συμπέρασμα!
όχι όλα αμάσητα!

Mαζί σου αδερφέ, τα ίδια λέμε

[Capricorn]

και τί με αυτό περσέα....?

Ξέρεις κανέναν ιστορικό (ή μελετητή γενικότερα) που να μην έχει ιδεολογική τοποθέτηση?. Το θέμα είναι τι γράφει και για τα έργα του θεωρείται από τους σημαντικότερους ιστορικούς της νεότερης περιόδου.

[kriti 4]

Για τον Hobsmawm αρκεί να αναφέρω ότι θεωρείται ο μεγαλύτερος ιστορικός του 20ου αιώνα και τα βιβλία του διδάσκονται, ως συγγράμματα ή προτάσεις για ανάγνωση, σε πανεπιστήμια σε όλο τον κόσμο. (εγώ π.χ. είχα βιβλία του σε 2 μαθήματα στο πανεπιστήμιο)
Από εκεί και πέρα, όλοι μας έχουμε μια πολιτική στάση (ακόμα και το δεν ενδιαφέρομαι πολιτική στάση είναι) που καθορίζει τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα και πορευόμαστε στην ζωή...
Οπότε:

Τροφή για σκέψη! ή σκέψη είναι του καθενός, ξεχωρίστη!

πάρε τις πληροφορίες, φίλτραρε και βγάλε συμπέρασμα!
όχι όλα αμάσητα!

[skyclad4]

Και γω προτεινω Ραφαηλιδη ανεπιφυλακτα. Τρομερα βιβλια αυτα που εβαλε ο rabbit

[Geo]

http://www.miet.gr/web/gr/ekdoseis/more.asp?id=74


Η εποχή των επαναστάσεων, 1789-1848
 
Συγγραφέας: ERIC J. HOBSBAWM 

Τα εξήντα χρόνια ανάμεσα στο 1789, όταν ακόμα βασίλευε ο Λουδοβίκος Ις΄ , και το 1848, όταν ο Μαρξ και ο Ένγκελς δημοσίευσαν το Κομουνιστικό Μανιφέστο, υπήρξαν για την Ευρώπη η εποχή μιας διττής επανάστασης, η οποία προκάλεσε τον μεγαλύτερο κοινωνικό μετασχηματισμό που υπέστη ο κόσμος μετά τους αρχαίους χρόνους.

Το βιβλίο αυτό αναλύει και ερμηνεύει τις εκπληκτικές αλλαγές που προκάλεσε η πολιτική Γαλλική Επανάσταση και η αγγλική Βιομηχανική Επανάσταση: τα «παλαιά καθεστώτα» καταρρέουν μπροστά στη δύναμη των νέων καπιταλιστικών χωρών. Νέοι δρόμοι ανοίγονται στην επιστήμη, τη  φιλοσοφία, τη  θρησκεία, την τέχνη. Νέες μέθοδοι εφαρμόζονται στον πόλεμο και τη  διπλωματία, στη βιομηχανία, το εμπόριο και τη  διακυβέρνηση των κρατών. Νέες λέξεις δημιουργούνται για να εκφράσουν τις νέες ιδέες. Η ιστορία της διττής επανάστασης, ωστόσο, δεν είναι απλώς η ιστορία του θριάμβου της νέας αστικής κοινωνίας· είναι και η ιστορία της εμφάνισης των δυνάμεων πού, μέσα σε έναν αιώνα από το 1848, έμελλε να μετατρέψουν την επέκταση σε συρρίκνωση.


------------------------------------

το προτείνω ανεπιφύλακτα