Διάβασα πρόσφατα το "Στο δρόμο", του Τζακ Κέρουακ. Αν και μου αρέσουν πολύ τα βιβλία του, δεν έχω ιδιαίτερο κόλλημα με τη γενιά beat γενικότερα...
Το συγκεκριμένο μυθιστόρημα θεωρείται το αριστούργημά του. Προσωπικά δεν εκπλήρωσε τις προσδοκίες μου, χωρίς να σημαίνει πως δεν είναι αξιόλογο. Ο συγγραφέας μας διηγείται την ιστορία του Σαλ Πάρανταιζ (σας θυμίζει κάποιον?), ενός νεαρού συγγραφέα, και τα ταξίδια του ανά την αμερικανική επικράτεια με μια παρέα αχαίρευτων αλλά συμπαθέστατων χίπστερς, ιδιαίτερα με τον μισότρελο κολλητό του Ντιν Μόριαρτι. Το βιβλίο περιγράφει διάφορα περιστατικά με ξέφρενα πάρτυ, γυναίκες, αλκοόλ, ναρκωτικά και πολύ τζαζ, καθώς ο Σαλ και οι φίλοι του περιφέρονται με αυτοκίνητο, λεωφορείο ή ότο-στοπ από τη Νέα Υόρκη και το Ντνέβερ, μέχρι το Σαν Φραντσίσκο και το Μεξικό.
Το βιβλίο αποτελεί ουσιαστικά ένα φόρο τιμής στην αλήτικη ζωή του δρόμου και την εποχή της τελευταίας μεγάλης αναλαμπής της τζαζ, μέσα από τις τραγικές στιγμές της χαμένης γενιάς της Αμερικής, των ανθρώπων που έζησαν τη φρίκη του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου και επιστρέφοντας στην πατρίδα τους κλήθηκαν να πάρουν μια θέση σε έναν κόσμο άγνωστο και αφιλόξενο πλέον γι'αυτούς, με τις όποιες αξίες και ιδανικά του αμερικανικού τρόπου ζωής και της εποχής της αφθονίας να επιδρούν αλλοτροιωτικά στον τσακισμένο από τον πόλεμο ψυχισμό τους. Η μόνη διέξοδος είναι ο δρόμος και η ανέμελη αλήτικη ζωή, ή αλλιώς ο προπομπός της μελλοντικής αμφισβήτησης του American dream...
Στο βιβλίο υπάρχουν κάποιες περιγραφές εξαιρετικής ομορφιάς (όπως σε ένα νυχτερινό κλαμπ της τζαζ), όπου και διαφαίνεται το πλούσιο ταλέντο του Κέρουακ. Δυστυχώς όμως υπάρχουν και σημεία όπου η αφήγηση χάνει το ενδιαφέρον της και γίνεται κουραστική. Παραμένει ωστόσο ένα από τα μεγαλύτερα αμερικανικά μυθιστορήματα όλων των εποχών.
Περιμένω από τον SALPARADISE ολόπλευρη και εμπεριστατωμένη κριτική ανάλυση του βιβλίου, καθώς νομίζω είναι ο καθ'ύλην αρμόδιος γι'αυτή τη δουλειά...!
