Εχοντας κατακτήσει τον πρώτο και μοναδικό ως σήμερα τίτλο του, το κύπελλο Ελλάδας το 1987, εις βάρος της γριάς, ο ΟΦΗ αγωνίστηκε στο κύπελλο κυπελλούχων Ευρώπης, την επόμενη σεζόν.
Η
πρόκριση από τον Α' γύρο επι της βουλγαρικής
Λέφσκι Βίτοσα πανηγυρίστηκε από τους κρητικούς αλλά τους άφησε μια
ωραιοτάτη καμπάνα από την ΟΥΕΦΑ που τιμώρησε την έδρα τους για τον αγώνα τού επόμενου γύρου κόντρα στην ιταλική
Αταλάντα.
(Ειλικρινά δεν θυμάμαι τους λόγους που έφεραν την τιμωρία και όσο και να έψαξα δεν βρήκα κάτι που να με διαφωτίσει).
Μη έχοντας άλλη επιλογή, ο ΟΦΗ άρχισε να μελετά τις εναλλακτικές λύσεις
εκτός Κρήτης.Και αν η λογική τούς υπαγόρευε να προτιμήσουν κάποιο απο τα γήπεδα τού λεκανοπεδίου με τον πολλαπλάσιο πληθυσμό και το αντίστοιχο εμπορικό προσδόκιμο θεατών, ήταν η
αιφνίδια πρόσκληση τού επίσημου ΠΑΟΚ που προσέφερε χείρα αλληλεγγύης, πακέτο με το γήπεδο τής
Τούμπας και άλλαξε τα δεδομένα στην αναζήτησή έδρας.
Μην ρωτάτε γιατί το έπραξε αυτό ο ΠΑΟΚ και γιατί το αποδέχτηκε με χαρά ο ΟΦΗ.
Δεν είναι η σύμπτωση των ίδιων χρωμάτων.
Μερικά πράγματα είναι απλά και ίσως γι αυτό και δεν εξηγούνται.Παραδοσιακά, ο ΠΑΟΚ δεν καλοπερνούσε (αγωνιστικά) στην Κρήτη.
Κακή, πολύ κακή η προιστορία του στο Ηράκλειο που μόνο τα πολύ τελευταία χρόνια έχει καποιες αναλαμπές.
Το ίδιο και το αυτό με τους αγώνες τού ΟΦΗ στην Τούμπα.
Από τους καλύτερους πελάτες, εδώ και τριαντατόσα χρόνια.
Και εξωαγωνιστικά, όμως τίποτε δεν συνέδεε τους δύο συλλόγους.
Από μακριά και (ας πούμε) αγαπημένοι.
Γιατί, τότε ο ΠΑΟΚ φιλοξενούσε τον ΟΦΗ για αυτό το ευρωπαικο παιχνιδι;
Μην μπαίνετε στο τριπ, εαν θα γινόταν το ίδιο, εκείνη την εποχή, εφ'όσον στην θέση τού ΟΦΗ βρισκόταν κάποιος άλλος ελληνικός σύλλογος, π.χ. ο ΠΑΣ Γιάννινα ή η Παναχαϊκή.
Σας το λέω ξεκάθαρα, δεν θα γινόταν το ίδιο.
Στις 21/10/87 ο ΟΦΗ κέρδισε 1-0 την Αταλάντα με γκολ τού μετέπειτα (πιο) γνώριμού μας Μελέτη Περσία.
Εκείνο το απόγευμα, στην Τούμπα βρέθηκαν γύρω στις
20.000 φίλαθλοι και εκτιμήθηκε οτι οσοι ταξίδεψαν από το νησί, δεν υπερέβαιναν τους χίλιους.
Βάλε και μια χιλιάδα φοιτητές, φαντάρους και μετοίκους και οι χιλιάδες γίνονται 2.
Οι υπόλοιποι;
Οπαδοί τού ΠΑΟΚ ήταν όλοι αυτοί που έσπευσαν να δουν εκείνο το
αδιάφορο ποδοσφαιρικό παιχνίδι.
Ολοκληρώνοντας την φιλοξενία που ξεκίνησε ο αγαπημένος τους σύλλογός στάθηκαν στο πλευρό τού ΟΦΗ, στήριξαν με θέρμη την προσπάθεια τους για σκορ πρόκρισης και χειροκρότησαν με ειλικρίνεια την επιτυχία τους.
Τόσα χρόνια, μέσα σε όλα, αναπόφευκτα παρακολουθώ και την πορεία τους.
Ποτέ δεν μου δημιουργησαν αισθήματα διαφορετικά από το "ούτε κρύο, ούτε ζέστη".
Ωρες-ωρες μόνο, πιάνεται η ψυχή μου, με αυτην την κολοοικογένεια που έχουν μπλέξει αλλά και αυτό σχετικά γρήγορα μού περνάει.
Φετος δε, τους αντιμετώπιζω με μια ανεξήγητη (για την οπαδική μου καφρίλα) συμπαθεια βλέποντάς τους με το ενάμιση πόδι στην Β'Εθνική και πλέκω όλα τα εναλλακτικά σενάρια για να βρισκόταν οποιοσδήποτε άλλος σύλλογος στη θέση τους.
Μπαίνω στο τριπ, εαν θα σκεφτόμουν κατά τον ίδιο τρόπο, εφ'όσον στην θέση τους βρισκόταν κάποιος άλλος ελληνικός σύλλογος, π.χ. ο Λεβαδειακός ή η Ξάνθη.
Ας μην απαντήσω.
Ειπαμε και προηγουμένως, μερικά πράγματα δεν εξηγούνται.
_________________________________________
(Ενα κείμενο κατ'εξαίρεση.
Ενα κερί στην μνήμη ενός επώνυμου οπαδού τού ΟΦΗ, που έφυγε σήμερα για άλλα γήπεδα, νεότατος και ευτυχισμένος αμέσως μετά από μια νίκη της αγαπημένης του ομάδας.
Λιγες λέξεις προς κάθε ανώνυμο οπαδό της κερκίδας, μια ανάμνηση για όσα σημαντικά μπορεί να μας ενώνουν και ας μην το γνωρίζουμε).
Praktorinos 31/3/2009
http://forum.paokmania.gr/viewtopic.php?f=92&t=3071&start=120