Στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι, αναμφισβήτητα το πιο εντυπωσιακό στοιχείο φέτος σε σχέση με πέρσι είναι η μεταμόρφωση/μετάλλαξη της άμυνας ή μάλλον καλύτερα ολόκληρης της αμυντικής λειτουργίας γενικότερα. Και αυτό διότι η αμυντική γραμμή παρέμεινε σχεδόν η ίδια. Η μόνη αλλαγή προς το παρόν είναι αυτή του Γιαννούλη στη θέση του Βιερίνια. Οι υπόλοιποι 3 (Μάτος, Βαρέλα, Κρέσπο) καθώς και ο Πασχαλάκης παραμένουν οι ίδιοι. Συνεπώς υπάρχει έντονος προβληματισμός γιατί να δεχόμαστε τόσο εύκολα γκολ. Το να έχει παίξει ρόλο η απουσία του Βιερίνια είναι ένα σενάριο, το οποίο όσο εμβληματική και αν είναι η παρουσία του αρχηγού στην 11άδα, θεωρώ πως δεν είναι καταλυτικό για να δικαιολογήσει αυτό το χάλι. Οκ, συμφωνώ ότι ο αρχηγός μπορεί να κατευθύνει-καθοδηγεί την άμυνα πολλές φορές, αλλά και πάλι λογική εξήγηση για αυτό που βλέπουμε δεν υπάρχει. Ένα άλλο σενάριο είναι ότι μπορεί να φταίει η εν γένει αμυντική λειτουργία της ομάδας σε σχέση με πέρσι. Αυτό μπορεί να οφείλεται στην αλλαγή συστήματος η οποία μπορεί να έχει αποπροσανατολίσει τους ποδοσφαιριστές προς το παρόν, ωστόσο αν ισχύει κάτι τέτοιο περιμένουμε να δούμε θεαματική αλλαγή στα επόμενα παιχνίδια. Το ότι η ομάδα πάντως φαίνεται χαμένη τόσο αμυντικά, όσο και επιθετικά εντός αγωνιστικού χώρου είναι επίσης ένα γεγονός αναμφισβήτητο. Σα να μην ξέρει τι ακριβώς θέλει να παίξει. Τέλος, ένα άλλο σενάριο είναι η αλλαγή προπονητή να έχει επηρεάσει σε τόσο μεγάλο βαθμό τη ψυχολογία της ομάδας και τα αποδυτήρια που να έχει αυτόν τον αντίκτυπο μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Ειδικά βλέποντας τον Πασχαλάκη πραγματικά τον λυπάσαι αυτή τη στιγμή.
Δεν ξέρω αν φταίει κάτι από τα παραπάνω, ή όλα αυτά μαζί, πάντως η εικόνα της ομάδας εντός αγωνιστικού χώρου και ιδίως στο αμυντικό κομμάτι είναι απογοητευτική, μην πω αποκαρδιωτική. Όχι πως με αρέσει αυτό που βλέπω μεσοεπιθετικά, αλλά εκεί κουτσά-στραβά βρίσκει τον τρόπο να σκοράρει. Ας προβληματιστούν και ας βρουν λύσεις αυτοί που πληρώνονται αδρά για όλα τα παραπάνω.