Ακόμα δεν μπορώ να πιστέψω καλά καλά σε τι ματς βρέθηκα..
Το συγκεκριμένο ήταν το πρώτο μου ευρωπαϊκό ματς εκτός έδρας... Η πρώτη μου ευρωπαϊκή εκδρομή στο εξωτερικό με τον ΠΑΟΚ και είχε και το καλύτερο τέλος που θα μπορούσε να έχει.. Διπλό μες το Λονδίνο και δεν είμαι καλά!!!
Έφυγα από την Θάσο και πήγα οδικός με ΣΦ Καβάλας και Τριανδρίας (είχαν μαζί την εκδρομή) και πραγματικά RESPECT σε όλα τα αδέρφια που ήμασταν στο πούλμαν, καλή παρέα και φυσικά το καλύτερο αποτέλεσμα για την επιστροφή στην Ελλάδα.
Το Λονδίνο ένα μπουρδέλο σκέτο, Πακιστανοί, Τούρκοι, Αλβανοί και δεν συμμαζεύετε... I LOVE Μπούρκα η κατάσταση..
Φυσικά αν δεν ψάξεις για καλό (όσο γίνετε) συνάλλαγμα, σε γαμάνε κανονικά..
Άψογη αστυνομία, καμία πρόκληση (ούτε από την πλευρά μας) και φυσικά τυπικότατοι.. Στα σύνορα φοβερός έλεγχος και δύσκολη κατάσταση αν το παίξεις εξυπνάκιας.
Μέχρι την μέρα του αγώνα ούτε που τον είχαμε (λέμε τώρα) στο κεφάλι μας, χαλαρώναμε και γνωρίζαμε την πόλη.. Την μέρα του ματς όλοι μας ήμασταν κάπως αλλά κανείς δεν το έλεγε... Κανείς δε έλεγε ότι σκεφτόταν πως θα γυρίσουμε πίσω σε περίπτωση που μας διασύρουν, κανείς δεν είχε σαν πρώτο πλάνο την νίκη, ΟΧΙ, δεν ήμασταν απογοητευμένοι αλλά λίγο σφιγμένοι ειδικά μόλις είδαμε την ενδεκάδα που παρουσίασε η Tottenham... Εκεί παγώσαμε λιγάκι αλλά ΠΑΟΚ είσαι και αρχίσαμε τον χορό και το τραγούδι σε ένα γήπεδο άδειο μισή ώρα πριν το ματς..
Για να μπεις μέσα, έλεγχος από τουλάχιστον 5 άτομα σε εισιτήριο και σωματικό και μετά στο τουρνικέ ξανά έλεγχος για να μπεις.
Στην αναμονή έξω από το γήπεδο σε δευτερόλεπτα ο ΛΑΟΣ μπήκε σε μία σειρά χωρίς να το πάρουμε χαμπάρι και χωρίς να προκαλέσει ΚΑΘΟΛΟΥ η αστυνομία... Όσο πλησίαζε η ώρα και η υπομονή στην ουρά εξαντλούταν και άρχισαν σιγά σιγά να σπρώχνουν τα αδέρφια από πίσω έκανα την εμφάνιση και τα άλογα... Εκεί ξανά ηρεμία και μερικά συνθήματα... Άψογη αστυνομία..
Πήγαμε και φύγαμε από το γήπεδο (τα πούλμαν) χωρίς συνοδεία αστυνομίας, κύριοι και χωρίς να μας ενοχλήσει κάποιος.
Ο αγώνας άρχισε με τον καλύτερο τρόπο και η κερκίδα είχε καλό παλμό τις περισσότερες φορές... Άδικα πάλευε το παλικάρι να μας οργανώσει την στιγμή που στο πάνω διάζωμα κάνανε (προσπαθούσαν) κερκίδα και δεν έβλεπαν τι έδινε ο οργανωτής μας... Υπήρχαν φορές που άλλα φώναζαν οι πάνω, άλλα οι κάτω.. ΑΙΣΧΟΣ.. Ο αδερφός πάλευε να μας οργανώσει και ορισμένοι την είχαν δει ΠΑΟΚάρες και έκαναν του κεφαλιού τους (που να οργανωθούμε στην Τούμπα μετά) αλλά πιστεύω πως ακουστήκαμε καλά στην μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα (όπως το είδα αφού το κατέβασα από το internet). Την περισσότερη διάρκεια φωνή μόνο όσοι ήμασταν μπροστά, οι πίσω σταματούσαν αλλά δεν μας πτοούσε..
Από την κόκκινη και μετά οι καρδιές μας ήταν για σπάσιμο, προσευχές, σταυροί και ατελείωτο τραγούδι με χορό.. Τα λαρύγγια μας πραγματικά έμειναν εκεί και θα μας θυμούνται για μία ζωή.. Μετά το τέλος μείναμε μέσα λίγη ώρα και τραγουδούσαμε, το ίδιο και όταν βγήκαμε έξω από το γήπεδο με την αστυνομία πάλι να είναι πάρα πολύ διακριτική και να ρυθμίζει την κυκλοφορία... Μερικές κλούβες στα στενά διακριτικά παρακολουθούσαν τον κόσμο να αποχωρεί με τραγούδια από το γήπεδο... Φύγαμε χωρίς συνοδεία πάλι από μία περιοχή πραγματικό γκέτο..
Μέχρι που φτάσαμε Ελλάδα δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε πραγματικά τι ζήσαμε, τι όνειρο ήταν αυτό και πόσο ακόμα μπορεί να μας τρελάνει αυτή η ομάδα..
Και φτάνουμε στην Ηγουμενίτσα και μας περίμεναν οι ασφαλίτες και περιπολικά να μας πάνε συνοδεία.... Έξω από τα Γιάννενα μας πήραν οι κλούβες τον ΜΑΤ (2) συνοδεία και μέχρι την Θεσσαλονίκη αλλάζαμε συνοδείες συνεχώς... Και όλα αυτά για να μην πάμε στα Γιάννενα μουνόπανα... Πραγματικά Καρναβάλια και για γέλια η όλη κατάσταση...
