11ο ματς σερί Κυριακή - Τετάρτη και ευτυχώς η ομάδα ξαναέδειξε τα γνωστά της καλά στοιχεία στο Β ημίχρονο.
Στο πρώτο ημίχρονο είμασταν για τα μπάζα αλλά και ο Δωροδοκιακός ήταν πολύ καλά στημένος (το πιάσατε εεε ;

). Πολύ καλό το πάσινγκ γκέιμ αλλα δυστυχώς δε φτάνει όταν δεν υπάρχει καλή τελική μπαλιά, πόσο μάλλον όταν παίζουμε ουσιαστικά χωρίς επιθετικό. Το πρώτο μας γκολ είχε αρκετή τύχη, αλλά από τη στιγμή που καθαρίσαμε με Χ το ημίχρονο, ήταν θέμα χρόνου να βάλουμε το κλασικό ένα γκολ που μας δίνει τις νίκες.
Στο δεύτερο και κατοχή είχαμε και καλές κινήσεις από πάγκο. Οι παίκτες το πιστέψανε πολύ. Το πέναλτι ήταν καθαρό. Απλώνει χέρι, σπρώχνει, χαίρεται. Όπως πέναλτι έκανε και ο Σνάουτσνερ στον αγώνα με τον Τέλη προχθές και δεν δώθηκε για να είμαστε αντικειμενικοί. Στη συνέχεια ήταν πανεύκολο για τον απλά καλό ΠΑΟΚ να κρατήσει το αποτέλεσμα.
Ο Χάβος πρέπει να δει τι θα γίνει με το ότι δε βάζουμε γκολ από την ανάπτυξη της ομάδας, αλλά μόνο από σπόντες ή στημένα.
Ο Μουσλίμοβιτς άθλιος. Ο Κρέσιτς, είναι το λιγότερο επικίνδυνος, βαριέται να κάνει 2 βήματα.
Ο Γκαρσία ντεφορμέ / κουρασμένος.
Ο Βιτόλο βρίσκει πατήματα, όπως και ο Κουτσιανικούλης.