Στο πρώτο όλη η ομάδα τραγική, πλην του παιχταρά Ίβιτς και του ολοένα και καλύτερου (και σκόρερ, παρόλη ητν ποιοτική του μετριότητα) Κουτσιανικούλη. Στο δεύτερο άλλη ομάδα μπήκε μέσα. Μπήκαν και οι δύο πρώτες αλλαγές και γίναμε αφεντικά με τσαμπουκά στο σπίτι μας. Η έλλειψη πάγκου είναι παραπάνω από σοβαρή. Όπως και η έλλειψη ψυχολογίας. Θα μπορούσαμε να παίξουμε έτσι από το πρώτο ημίχρονο. Δεν ξέρω τι παίχτηκε με τη διαχείρηση δυνάμεων, αλλά η ομάδα κατά κύριο λόγο έπαιζε χωρίς ψυχή για 40 λεπτά. Μετά την βρήκε. Και τους ξέσκισε. Μεγάλη εμφάνιση του άξονα, πλην του ανέλπιστα τραγικού Κοντρέρας. Κακός και ο Κρέσιτς, ευθύνεται για το γκολ αρκετά. Τώρα ή ντεφορμάρισμα ή ψυχολογικά έχει ή απλά θα μας κάνει να αναθεωρήσουμε για την πάρτη του την άποψή μας. Καλές ενέργειες από Εττό ώρες ώρες, για να ξεχνιόμαστε από τις πολύ περισσότερες βλακώδεις ενέργειές του. Μέτριος Τσιρίλο, ως άρχοντας της γιόμας, στυλοβάτης ο Πάμπλο Γκαρσία, ανεβαίνει με τον καιρό ο Βιτόλο, που έκανε τραγικό πρώτο ημίχρονο. Αρνητικός ο Φωτάκης. Καλύτερα να έπαιζε ο Τσουκαλάς στη θέση του. Ειδική μνεία στον Σαβίνι και τις εμπνεύσεις τεχνικής που απέτυχαν παταγωδώς. Τα σπουδαία την Τετάρτη.
