Είναι το λιγότερο αστείο να βρίζουμε παίκτες, προπονητές, διοικήσεις την στιγμή που η ομάδα μπάσκετ έχει παραμεληθεί από τον παοκτσή τόσο πολύ. Με 400-500 διαρκείας, με 4 παιχνιδια κεκλεισμένων των θυρών, με 3 παιχνίδια στην ευρώπη που παίξαμε σε άδειο γήπεδο, θέλουμε να βγούμε ευρωλίγκα??? Ας κοιταχτούμε στον καθρέφτη και όλοι μας και θα δούμε τον υπαίτιο της κατάντιας του μπάσκετ.
Επειδή την είδα την ομάδα σε μερικά παιχνίδια, θα την κρίνω από ένα μόνο που είχα πάει με την εστουντιάντες. Η ομάδα ήταν καλή όπως ξεκίνησε. Ήθελε κάτι τι ακόμα σε λύσεις από τον πάγκο και θα έβγαινε χαλαρά στην ευρωλίγκα και για μένα θα μπορούσε εντός εδρας να κοντράρει και τους γαυροβάζελους. Όλα αυτά όμως υπό φυσιολογικές συνθήκες λειτουργίας της ομάδας. Όταν από τον σεπτέμβρη όμως βγαίνουν οι επαναληπτικές καραμπίνες, δεν πληρώνονται οι παίκτες, φεύγουν και ξεχνάν να έρθουν, ο άλλος φεύγει τρεις φορές και επιστρέφει τοτε μοιραία η ομάδα θα κάνει αυτό που κάνουν οι περισσότερες ομάδες τα τελευταία χρόνια που φτιάχνουν ομάδες για 6 μήνες σώνουν την κατηγορία και μετά διώχνουν τους καλούς γιατί δεν έχουν να τους πληρώσουν. Το ίδιο και μεις. Η μόνη λύση για το μπάσκετ είναι μια διοίκηση που να δώσει όραμα στον κόσμο για να ξαναστηρίξει την ομάδα.
