ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΣΑΜΠΡΑΚΟΥ
Μακάρι οι Bafana Bafana να χαρούν το πάρτι της ζώης τους
11/06/10
Οικονομικά και επιχειρηματικά μοιάζει ήδη με αποτυχημένη διοργάνωση. Οχι μόνο επειδή δεν κατάφερε να προσελκύσει όσους τουρίστες ήλπιζαν αυτοί που πόνταραν στη δύναμη και την ισχύ του προϊόντος World Cup και πίστεψαν ότι δεν θα επηρεαστεί από τη μεταφορά της έδρας διεξαγωγής στην Αφρική, αλλά και επειδή είχε την ατυχία το South Africa 2010 να πέσει πάνω στην κακή στιγμή της οικονομικής κρίσης.
Σύμφωνα με όσα μεταφέρουν, κυρίως γραπτώς και όχι με εικόνα οι απεσταλμένοι των media όλου του «προχωρημένου» κόσμου, η διοργάνωση, αυτό το πάρτι, όσο μεγάλο και αν εξελιχθεί, αποδειχθεί, δεν είναι πολύ πιθανό να βοηθήσει τους διοργανωτές να πετύχουν τον μεγάλο στόχο, να αλλάξουν τη μοίρα της Νότιας Αφρικής.
Μ' άλλα λόγια δεν ανακαλύπτουν παράδεισο οι επισκέπτες. Και ειδικά αυτοί που κατάγονται από τις πλούσιες χώρες κυκλοφορούν στους δρόμους των πόλεων με αίσθημα ανησυχίας, το οποίο αγγίζει τα όρια της ανασφάλειας και καμιά φορά του φόβου.
Δεν μοιάζει πιθανό να εξελιχθεί η Νότια Αφρική σε μαγευτικό τουριστικό προορισμό. Για την ώρα όμως, ευτυχώς, οι τουρίστες αφήνουν τους ντόπιους να ζουν με την ψευδαίσθηση ότι το Μουντιάλ είναι ικανό να τους αλλάξει τη ζωή. Και καλά κάνουν οι τουρίστες. Οχι μόνο επειδή ουδείς έχει το δικαίωμα να στερήσει το δικαίωμα ενός λαού στην ελπίδα, αλλά και επειδή αυτή είναι η στιγμή τους.
Για πρώτη φορά στη ζωή της, τουλάχιστον στη σύγχρονη εποχή, η Νότια Αφρική τραβά την προσοχή του πλανήτη χάρη στο δικό της πάρτι. Ας την αφήσουμε λοιπόν οι υπόλοιποι να το χαρεί. Το ίδιο δεν ζητούσαμε εμείς παραμονές του Athens 2004;
Οι Νοτιοαφρικανοί είναι πολύ τυχεροί. Διότι το πρώτο Μουντιάλ στο έδαφός τους εξελίσσεται ήδη στο μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό αξιοθέατο στην ιστορία του πλανήτη χάρη στα άλματα που σημείωσε στη διάρκεια των τελευταίων ετών η τεχνολογία.
Είναι η πρώτη φορά που ένας άνθρωπος από οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη, όσο μακριά και αν βρίσκεται από τη Νότια Αφρική, έχει την ευκαιρία να μπει τόσο καλά στο κλίμα. Διότι είναι η πρώτη φορά που είναι τόσο ανοιχτό το κανάλι της επικοινωνίας μεταξύ των μελών της παγκόσμιας κοινότητας. Είναι η πρώτη φορά που όλος ο πλανήτης μπορεί σχεδόν ανέξοδα, δίχως ιδιαίτερο τεχνολογικό εξοπλισμό, να παρακολουθεί όσα συμβαίνουν στις πόλεις, στους δρόμους, στις πλατείες, στα αεροδρόμια, στα προπονητικά κέντρα, στα γήπεδα της χώρας που διοργανώνει το Μουντιάλ.
Ετυχε να παρακολουθήσω προχθές live μέσω ενός αμερικανικού blog ένα πάρτι που έστησαν περίπου 50 χιλιάδες πολίτες της Νότιας Αφρικής για να χαιρετήσουν την εθνική ομάδα τους, που πέρασε με το open sky λεωφορείο της από τους δρόμους του Στάντον, ενός προαστίου στη βόρεια πλευρά του Γιοχάνεσμπουργκ.
Δέκα λεπτά ήταν αρκετά στον παρατηρητή για να νιώσει τη χαρά, την περηφάνια, το πάθος, την ελπίδα, την προσμονή των κατοίκων της Νότιας Αφρικής γι' αυτό που τους συμβαίνει ή νομίζουν ότι τους συμβαίνει αυτή την εποχή. Δεν έκαναν σαν τρελοί μόνο για τους Μπαφάνα Μπαφάνα, τα μέλη της εθνικής ομάδας. Κάνουν σαν τρελοί απ' τη χαρά τους επειδή επιτέλους ο πλανήτης τούς δίνει λίγη σημασία. Στρέφει επάνω τους την προσοχή του.
Νομίζουν ότι θα πείσουν τον πλανήτη να πει, επιτέλους, μαζικά όχι στον ρατσισμό. Νομίζουν ότι με τον χορό, τα τραγούδια, τα τύμπανα, τις βουβουζέλες θα πείσουν τον επισκέπτη ότι πρέπει στο εξής να τους αντιμετωπίζει σαν ίσους. Αυτό προσπαθούν να αποδείξουν βάζοντας πολύ ψηλά τον πήχη ως διοργανωτές. Δεν θέλουν, λένε, να ακούσουν ένα «μπράβο, καλά τα καταφέρατε, δεν το πιστεύαμε ότι θα γίνει Μουντιάλ της προκοπής στην Αφρική» από τους επισκέπτες. Θέλουν να πάρουν το παράσημο του «καλύτερου Μουντιάλ ever». Είπαμε, δικαίωμά τους να ονειρεύονται. Κυρίως, όμως, δικαίωμά τους να νιώσουν επιτέλους ίσοι.
Στην αποψινή πρώτη τους αναμέτρηση, κόντρα στο Μεξικό, οι Μπαφάνα Μπαφάνα, δηλαδή «Τα αγόρια», έχουν σύμμαχο την ιερή παράδοση που θέλει τον διοργανωτή να μην έχει χάσει ποτέ σε πρεμιέρα. Μακάρι να μην ηττηθούν. Μακάρι να νικήσουν. Οχι μόνο επειδή η πρόοδος της Νότιας Αφρικής θα βοηθήσει, θα κάνει πιο ζωντανή και επιτυχημένη τη διοργάνωση, αλλά και επειδή τους αξίζει, των Νοτιοαφρικανών, να ευχαριστηθούν το πάρτι που έστησαν. Διότι το τέλος του θα τους βρει στο σημείο της εκκίνησης. Και αυτούς, όπως και εμάς, θα τους πιάσει δικαιολογημένα η post party depression. Σήμερα είναι το κέντρο του κόσμου. Αύριο ο κόσμος δεν θα δίνει δεκάρα γι' αυτούς.
http://www.exedrasports.gr/blogs/articleblog/?cid=90&aid=66269