ΠΑΟΚ - Ratiopharm Ulm 87-78 | EuroCup Day 4 - 21/10/2026

[Δικέφαλος]

Νίκη μεν, προβληματισμός δε – Ακόμα σουτάρουμε βολές!

Ακόμα μία νίκη για την ομάδα μας, αυτή τη φορά απέναντι στη Ratiopharm Ulm, μια ομάδα με καλή αγωνιστική οργάνωση, αλλά σαφώς περιορισμένη δυναμικότητα. Ο ΠΑΟΚ επικράτησε με 87-78, παρουσιάζοντας ορισμένα σημάδια βελτίωσης, χωρίς ωστόσο να πείθει ότι έχει αφήσει πίσω του τις αδυναμίες των προηγούμενων αγώνων.

Σήμερα, τουλάχιστον κατά διαστήματα, είδαμε καλύτερη αμυντική λειτουργία σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια. Όχι κάτι εντυπωσιακό, ούτε κάτι που μας κάνει να πανηγυρίζουμε, αλλά για πρώτη ίσως φορά ο ΠΑΟΚ κατάφερε να συμμετέχει πιο ενεργά στον ρυθμό του αγώνα. Μπορεί να μην είχε τον απόλυτο έλεγχο, κατάφερε όμως να περιορίσει το παιχνίδι των Γερμανών και να μην τους επιτρέψει να επιβάλουν πλήρως το γρήγορο, run-and-gun στυλ τους.

Βέβαια, στο τέλος δεχτήκαμε και πάλι 78 πόντους. Κι αυτό από μόνο του λέει αρκετά.

49 ελεύθερες βολές και πάλι το ματς στο σουτ!

Από τα πρώτα λεπτά φάνηκε ότι θα βλέπαμε πολλές βολές, καθώς οι διαιτητές είχαν σήμερα αρκετά εύκολο το σφύριγμα.
Ο ΠΑΟΚ βρέθηκε από νωρίς στη γραμμή των ελευθέρων βολών, αποκτώντας έτσι την ευκαιρία να χτίσει διαφορά και να ελέγξει καλύτερα το παιχνίδι. Αντί αυτού όμως, βρέθηκε να χάνει με το τέλος του πρώτου δεκαλέπτου και να κερδίζει με μόλις 5 πόντους το δεύτερο! Το τρίτο έληξε ισόπαλο 13-13 κσι το τέταρτο που πήγε μέχρι το 38 στα δύο σουτ, με 28-23 για ένα τελικό σκορ 87-78.

Οι Γερμανοί χρεώθηκαν συνολικά με 35 φάουλ (!) και εμείς με 23. Αριθμοί που μοιάζουν υπερβολικοί για έναν αγώνα που, από πλευράς ποιότητας, δεν διεκδικεί δάφνες.

Και εδώ αρχίζει το πραγματικά εξοργιστικό κομμάτι.
Όταν εκτελείς 49 ελεύθερες βολές, ενώ ο αντίπαλος έχει μόλις 20, αλλά τελικά κερδίζεις με διαφορά μόλις εννέα πόντων, τότε κάτι δεν πάει καθόλου καλά.

Ναι, ο Τρινκιέρι έχει σταθεί επανειλημμένα στην αμυντική λειτουργία της ομάδας. Δικαίως, αφού υπάρχουν πολλά που πρέπει να διορθωθούν.
Αλλά, ρε φίλε, δεν γίνεται επαγγελματίες παίκτες να έχουν τέτοια ποσοστά από τη γραμμή της φιλανθρωπίας. 23 εύστοχες στις 49 προσπάθειες; Και μάλιστα μέσα στο Παλατάκι; Ήμαρτον!

Όταν μια ομάδα χάνει 26 ελεύθερες βολές σε έναν αγώνα, δεν μιλάμε απλώς για μια κακή βραδιά. Μιλάμε για ένα πρόβλημα που απαιτεί άμεση αντιμετώπιση.

Τι μπορεί να συμβαίνει; Είτε οι παίκτες μας έχουν ξεχάσει τα βασικά του αθλήματος, είτε οι μπασκέτες έχουν κάποιο πρόβλημα, είτε η κόπωση έχει αρχίσει να επηρεάζει σοβαρά την απόδοσή τους. Το δεύτερο δύσκολα μπορεί να το πάρει κανείς στα σοβαρά, ενώ το πρώτο δεν θέλουμε καν να το πιστέψουμε. Μένει, λοιπόν, η τρίτη εκδοχή η οποία έχει ίσως και κάποια εξήγηση:

Όταν οι βασικοί παίκτες αναγκάζονται να αγωνίζονται για περισσότερα από 25+ λεπτά, η κούραση συσσωρεύεται. Και αυτή η κόπωση μπορεί να επηρεάσει ακόμα και το πιο απλό σουτ. Αν αυτό είναι πράγματι το πρόβλημα, τότε χρειάζεται καλύτερη διαχείριση του χρόνου συμμετοχής και ουσιαστικότερη αξιοποίηση του ρόστερ.

Σε κάθε περίπτωση, ο Τρινκιέρι ξέρει καλύτερα από εμάς τι συμβαίνει καθημερινά στην ομάδα. Όμως αυτή η κατάσταση πρέπει να σταματήσει άμεσα. Δεν γίνεται να εκτελείς σχεδόν 50 ελεύθερες βολές και να κρατάς τον αντίπαλο μέσα στο παιχνίδι για 37 λεπτά. Έλεος!

Ευτυχώς, οι αντίπαλοι δεν ήταν πολύ καλύτεροι από εμάς σε αυτόν τον τομέα, χάνοντας κι αυτοί 11 βολές.
Δεν θέλω πάντως να φανταστώ εάν οι βολές ήταν ανάποδα τί θα λέγαμε σήμερα για την διαιτησία...

Μέτριοι και στα σουτ εντός παιδιάς

Βέβαια, δεν είναι μόνο οι ελεύθερες βολές το πρόβλημα. Η συνολική επιθετική εικόνα εξακολουθεί να προβληματίζει.

Με 25 εύστοχα σουτ σε 50 προσπάθειες συνολικά σε δίποντα και τρίποντα, η ομάδα κινήθηκε σε ένα οριακά ικανοποιητικό επίπεδο αποτελεσματικότητας. Το συνολικό 50% οφείλεται κυρίως στο αξιοπρεπές 63% στα δίποντα, την ώρα που το 28% στα τρίποντα παραμένει απογοητευτικό.

Δεν γίνεται να περιμένεις σταθερά αποτελέσματα όταν η περιφερειακή σου εκτέλεση βρίσκεται σε τόσο χαμηλά επίπεδα - ακόμα και σε ελεύθερα σουτ αστοχούμε. Ειδικά όταν δεν καταφέρνεις να αξιοποιήσεις ούτε τις ευκαιρίες που σου προσφέρει η αντίπαλη άμυνα, αλλά ούτε και τις τόσες επισκέψεις σου στη γραμμή των βολών.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, υπάρχει και ένα ακόμη στατιστικό που κάνει την εικόνα πιο προβληματική: 38-23 στα ριμπάουντ υπέρ του ΠΑΟΚ, αλλά και πάλι καταφέραμε να κρατήσουμε τον αντίπαλο κοντά στο σκορ μέχρι το τέλος.

Όταν κυριαρχείς τόσο καθαρά στα ριμπάουντ, έχεις σχεδόν δυομισι φορές περισσότερες προσπάθειες από τη γραμμή των ελευθέρων βολών και παρ' όλα αυτά δεν μπορείς να καθαρίσεις νωρίτερα το παιχνίδι, τότε το πρόβλημα δεν είναι απλώς θέμα τύχης.

Σοβαρευτείτε, επιτέλους!

Ας το πούμε ξεκάθαρα: η νίκη είναι πάντα ευπρόσδεκτη, αλλά δεν μπορεί να κρύβει τις αδυναμίες. Ο ΠΑΟΚ πήρε το αποτέλεσμα, έδειξε ορισμένα μικρά σημάδια βελτίωσης και προχωρά. Ωστόσο, η συνολική εικόνα παραμένει πολύ μακριά από αυτό που περιμένουμε.

Δεν θέλουμε να βλέπουμε κάθε αγώνα να μετατρέπεται σε θρίλερ χωρίς λόγο. Δεν θέλουμε να πανηγυρίζουμε απλώς επειδή στο τέλος καταφέραμε να επικρατήσουμε μιας ομάδας χαμηλότερης δυναμικότητας. Θέλουμε να βλέπουμε μια ομάδα που ξέρει τί κάνει στο παρκέ, που (προσπαθεί να) επιβάλει και να ελέγχει τον ρυθμό, που αξιοποιεί τα πλεονεκτήματά της και που δεν αυτοκαταστρέφεται με παιδαριώδη λάθη.

Αυτό που παρακολουθούμε τελευταία δεν έχει πλέον πλάκα.
Δεν βλέπουμε ντέρμπι που μας κρατούν στην αγωνία επειδή οι δύο ομάδες προσφέρουν υψηλό επίπεδο μπάσκετ.
Βλέπουμε τον ΠΑΟΚ να δυσκολεύει μόνος του τη ζωή του και να μετατρέπει σε ντέρμπι αγώνες που θα έπρεπε να διαχειρίζεται πολύ πιο άνετα.

Δουλειά, συγκέντρωση και σοβαρότητα. Αυτά χρειάζονται, και μάλιστα άμεσα. Γιατί οι νίκες έχουν αξία, αλλά η αγωνιστική εικόνα είναι αυτή που θα καθορίσει πού μπορεί να φτάσει αυτή η ομάδα.

Και κάτι τελευταίο: μπράβο στον κόσμο που γέμισε το Παλατάκι και στάθηκε δίπλα στην ομάδα. Πρέπει να τα γεμίζουμε συνέχεια τα γήπεδά μας. Η στήριξη υπάρχει. Τώρα περιμένουμε και την ανάλογη ανταπόκριση στο παρκέ.