Δυστυχώς ήταν το πρώτο ματς που η ομάδα δεν μπόρεσε να απαντήσει πειστικά στην αμφιβολία μου. Αυτή ήταν αν έχουμε βάθος για να κάνουμε το άλμα. Δεν έχουμε βάθος ως ομάδα.
Έχουμε κάποιους καταπληκτικούς παίχτες, τους καλύτερους στη θέση τους στο πρωτάθλημα, όπως ο Κοντρέρας, ο Βερόν, ο Μουσλίμοβιτς και ο Γκαρσία.
Κάποιους που μπορούν να σταθούν σε καλό επίπεδο, όχι απαραίτητα top επίπεδο αλλά ψηλά, όπως ο Κονσεϊσάο, ο Βιερίνια, ο Μπιζέρα κτλ
Κάποιες εκπλήξεις όπως ο Δάρλας και από κει και κάτω το χάος.
Απογοητεύτηκα και από τους πιτσιρικάδες που μπήκανε χεσμένοι με τον Τέλη, ενώ ο Παπαδόπουλος του γαύρου γάμησε με την κούλα. Ο ΠΑΟΚτσής δυστυχώς δεν έχει μάθει να έχει απαιτήσεις από τους πιτσιρικάδες και μπορεί να τους περιμένει αιώνια. Ο ΠΑΟΚ όμως δεν είναι φυτώριο.
Προς Θεού δεν γκρινιάζω, απλά διαπιστώνω. Εμένα μου άρεσε πάρα πολύ η ομάδα, γιατί ομάδα που παίζει πάντα με τον ίδιο τρόπο μη τη φοβάσαι. Το μία έτσι και μία γιουβέτσι είναι το πρόβλημα.
Κορυφαίος του γηπέδου με διαφορά για μένα ο Γκαρσία, που ήταν ο κυριότερος λόγος που ο Τέλης έκανε μία σοβαρή φάση σε όλο το ματς και σούταρε από τα 30 μέτρα μη τολμώντας να κρατήσει μπάλα πάνω από 2 δευτερόλεπτα.
Συνεχίζουμε κοιτώντας από ψηλά και πλέον όλα τα λεφτά είναι το ματς με τις πράσινες πουτανίτσες. Εκεί πλέον θα απαντηθεί αυτό που συζητάμε από το καλοκαίρι. Με νίκη είμαστε σε άλλο επίπεδο. Με Χ2 είμαστε για uefa και τριτοτέταρτη θέση. Και του χρόνου για παραπάνω.
