Πρωτοπήγα στην Τούμπα το 1976,
τη χρονιά που πήραμε πρωτάθλημα,
μαθητής του δημοτικού. Ο αγώνας ήταν
τυπικής σημασίας, με τον Ατρόμητο Αθηνών,
η ομάδα μπήκε χαλαρά στο παιχνίδι
και έχασε 2-1,
ενώ την επόμενη Κυριακή έκανε το
γύρο του θριάμβου
στο Καραϊσκάκη με τον Εθνικό (θρίαμβος με 4-0).
Δε θα ξεχάσω την ατμόσφαιρα στη ΘΥΡΑ 4,
την τρομπέτα του Λαυρέντη,
τα βεγγαλικά που θύμιζαν Ανάσταση
και πράγματι είχαμε Ανάσταση...
Πιστεύω ότι η ΟΜΑΔΑΡΑ εκείνη χτυπήθηκε από μέσα, από τη διοίκηση. Απόλυση και επαναπρόσληψη -στα μέσα του πρωταθλήματος - του Γκιούλα Λόραντ, ύστερα από καυγά με τον "κύριο" Καλαφάτη. Στο τέλος του πρωταθλήματος οριστική απόλυση του προπονητή που μας έδωσε ό,τι έλειπε από εκείνη την ομάδα. Την επόμενη χρονιά τρεις αγωνιστικές πριν το τέλος, σε μια φλογισμένη Τούμπα, φέρνουμε Χ με το βάζελο και χάνουμε ΣΙΓΟΥΡΟ δεύτερο τίτλο. Σκεφτείτε τι θα γινόταν αν ο ΠΑΟΚ έπαιρνε για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά το πρωτάθλημα και -πιθανόν- το νταμπλ...
1985, τελευταία αγωνιστική -πάλι με το βάζελο- και το (μπισμπιζέ) παιχνίδι λήγει Χ, δίνοντας το πρωτάθλημα σε μας και την έξοδο στην Ευρώπη στην ομάδα του Βαρδινογιάννη. Λίγες μέρες μετά, τελικός Κυπέλλου με τη Λάρισα και την παραμονή του αγώνα ο "φονιάς" φεύγει από το ξενοδοχείο, αφού η "προεδράρα", ο "πρόεδρος των τίτλων" φρόντισε να τον πουλήσει στα φιλαράκια του τους βάζελους κάνοντας την ομάδα άνω - κάτω.
Η ίδια "προεδράρα" μας δουλεύει 18 χρόνια μετά ...
Υ.Γ.1: Ανθρωποι που ξέρουν καλύτερα την ιστορία του ΠΑΟΚ και του συνδεσμιακού κινήματος πρέπει να δραστηριοποιηθούν για να μάθουν και οι νεότεροι τι σημαίνει ΠΑΟΚ.
Υ.Γ.2. Αν και δεν πιστεύω σε λύσεις του στυλ "Ελ Σιντ", επιβάλλεται η επαναδραστηριοποίηση του Μάκη... Και να βγει κάποιος να μας πει τι έγινε και εκδιώχθηκε ο Μανάβης από την Τούμπα.
Υ.Γ.3 Ας αναπαυθεί η ψυχή ενός γνήσιου, μαχητικού και παρεξηγημένου ΠΑΟΚΤΣΗ, του Θόδωρου Παρασίδη...