Πολιτικά Σκάνδαλα

[bane]

ναι μαρια το παπαφειο ητανε

[ive4]

Êëåßíåé ôï "Öéëïîåíåßï" óôï ÐáðÜöåéï ºäñõìá Èåóóáëïíßêçò – Óôï äñüìï 20 ðáéäéÜ

Êëåßíåé ôï “Öéëïîåíåßï” óôï ÐáðÜöåéï ºäñõìá Èåóóáëïíßêçò ìåôÜ áðü 10 ÷ñüíéá ëåéôïõñãßáò, êáèþò ïé ÅðéèåùñçôÝò Äçìüóéáò Äéïßêçóçò áíáöÝñïõí óå ÝêèåóÞ ôïõò üôé…
ëåéôïõñãåß ÷ùñßò ôçí áðáñáßôçôç Üäåéá. ÌåôÜ áðü áõôÞ ôçí åîÝëéîç óôï äñüìï èá âñåèïýí ôá 20 ðáéäéÜ ðïõ öéëïîåíïýíôáé óôï ÷þñï ôïõ ÐáðÜöåéïõ Éäñýìáôïò, åíþ ðñïò ôï ðáñüí äåí åßíáé ïñáôÞ êÜðïéá Üìåóç ëýóç.

http://troktiko.blogspot.com/2010/03/20_12.html

óôçí ÷ùñá ðïõ ïëá ëåéôïõñãïõí ìå áäåéá, ìáò ðåéñáîå ç ëåéôïõñãéá éäñõìáôïò..
áíôå ãáìçèåéôå ñå..

äåí Ý÷åé Üäåéá ìðïñåß íá óçìáßíåé ð÷ üôé äåí Ý÷åé ðõñïóâåóôÞñåò Þ ëüãïé áóöÜëåéáò êáé õãåééíÞò. Áí ðÜñåé ìéá öùôéÜ êáé êáïýí ôá ðáéäÜêéá ìåôÜ èá ñùôÜôå ãéáôß äå ôï êëåßíáíå áðü ðñéí... Ðïëý åýêïëá âãÜæïõìå óõìðåñÜóìáôá.

[gagas]

μια σοβαρη πολιτεια, δεν κλεινει ενα ιδρυμα επειδη εχει προβληματα, αλλα το ενισχυει για να λειτουργει κανονικα..
κ σε μπουζουκτσιδικο εαν πιασει φωτια θα καουν εκατονταδες ανθρωποι, αλλα εκει ελεγχοι δεν υπαρχουν ουτε εκλεισε κανενα λογω  ελλειψης "πυροσβεστηρων"..

[corrupt]

δεν έχει άδεια μπορεί να σημαίνει πχ ότι δεν έχει πυροσβεστήρες ή λόγοι ασφάλειας και υγειινής. Αν πάρει μια φωτιά και καούν τα παιδάκια μετά θα ρωτάτε γιατί δε το κλείνανε από πριν... Πολύ εύκολα βγάζουμε συμπεράσματα.

Aιντιμάλε.

[gagas]

ÅÖÇÌÅÑÉÓ ÔÇÓ ÊÕÂÅÑÍÇÓÅÙÓ
ÔÇÓ ÅËËÇÍÉÊÇÓ ÄÇÌÏÊÑÁÔÉÁÓ
ÔÅÕ×ÏÓ ÔÑÉÔÏ Áñ. Öýëëïõ 100
16 Öåâñïõáñßïõ 2010
ÕÐÏÕÑÃÅÉÏ ÄÉÊÁÉÏÓÕÍÇÓ, ÄÉÁÖÁÍÅÉÁÓ
ÊÁÉ ÁÍÈÑÙÐÉÍÙÍ ÄÉÊÁÉÙÌÁÔÙÍ

Ìå Ðñïåäñéêü ÄéÜôáãìá ðïõ åêäüèçêå óôçí ÁèÞíá óôéò 2−2−2010 óýìöùíá ìå ôéò äéáôÜîåéò ôïõ Üñèñïõ 47 ðáñ.1 ôïõ ÓõíôÜãìáôïò, ýóôåñá áðü ðñüôáóç ôïõ Õðïõñãïý Äéêáéïóýíçò, ÄéáöÜíåéáò êáé Áíèñùðßíùí ÄéêáéùìÜôùí êáé ãíùìïäüôçóç ôïõ Óõìâïõëßïõ ×áñßôùí,
áðïöáóßæïõìå:

×áñßæåôáé:
1 .Ôï õðüëïéðï ôçò ðïéíÞò ôïõ ÊáñáêùíóôáíôÞ Ìé÷áÞë ôïõ ÓôÝñãéïõ, ðïõ ôïõ Ý÷åé åðéâëçèåß ìå ôçí áðüöáóç áñéèìüò 47655/14−9−2007 ôïõ Ôñéìåëïýò Ðëçììåëåéï− äéêåßïõ Áèçíþí óå ðïéíÞ êáèåßñîåùò åßêïóé (20) åôþí, ÷ñçìáôéêÞ ðïéíÞ 154.937 åõñþ êáé óôÝñçóç ðïëéôéêþí äéêáéùìÜôùí ãéá äÝêá (10) Ýôç ðïõ åêäüèçêå êáôÜ ðñïóáñìïãÞ ôçò õð’ áñéè. 33/1995 áðüöáóçò ôïõ Êáêïõñãéïäéêåßïõ ÐáëÝñìï Éôáëßáò ìå ôçí ïðïßá åß÷å êáôáäéêáóôåß óå êÜèåéñîç åßêïóé (20) åôþí, ÷ñçìáôéêÞ ðïéíÞ 300.000.000 ëéñåôþí Éôáëßáò êáé óå éóüâéá óôÝñçóç ôùí ðïëéôéêþí ôïõ äéêáéùìÜôùí, ãéá ðþëçóç, äéáíïìÞ, áãïñÜ, åê÷þñçóç, ìåôáöïñÜ, åéóáãùãÞ êáé êáôï÷Þ íáñêùôéêþí ïõóéþí.
Áßñïíôáé:
1. Ïé êáôÜ íüìïí óõíÝðåéåò ðïõ áðïññÝïõí áðü ôéò êáôáäßêåò ôïõ ÃÁËÅÑÁÊÇ Èåïäïóßïõ ôïõ Óðõñßäùíá ìå ôéò áðïöÜóåéò áñéèì.: á) 901/6−9−1993 ôïõ Ôñéìåëïýò Åöåôåßïõ ÊñÞôçò, óå ðïéíÞ öõëÜêéóçò äýï (2) åôþí êáé åíüò (1) ìçíüò ãéá êáôï÷Þ, ðþëçóç éíäéêÞò êÜííáâçò, êáôï÷Þ ðõñïìá÷éêþí â) 140/9−2−1979 ôïõ Ðåíôáìåëïýò Åöåôåßïõ Áèçíþí óå ðïéíÞ öõëÜêéóçò äýï (2) åôþí ãéá áãïñÜ, ðþëçóç, êáôï÷Þ íáñêùôéêþí ïõóéþí ã) 87/7− 2−1977 ôïõ Ðåíôáìåëïýò Åöåôåßïõ Áèçíþí óå ðïéíÞ öõëÜêéóçò ðÝíôå (5) åôþí êáé ôåóóÜñùí (4) ìçíþí ãéá ëçóôåßá, êëïðÞ, åðéêßíäõíç óùìáôéêÞ âëÜâç, ðáñÜíïìç ïðëïöïñßá, ïðëï÷ñçóßá, øåõäÞ êáôáìÞíõóç, øåõäïñêßá êáé ä) 858/23−4−1973 ôïõ Ìïíïìåëïýò Ðëçììåëåéïäéêåßïõ Áèçíþí óå ðïéíÞ öõëÜêéóçò äÝêá (10) çìåñþí ìåôáôñáðåßóá ãéá ðáñÜâáóç õãåéïíïìéêïý êáíïíéóìïý ðñïêåéìÝíïõ íá äéïñéóôåß óôçí ÄÞìï Ñåèýìíçò.
4. Ïé êáôÜ íüìïí óõíÝðåéåò ðïõ áðïññÝïõí áðü ôéò êáôáäßêåò ôïõ ÄÇÌÇÔÑÉÏÕ Äçìçôñßïõ ôïõ ÉùÜííç ìå ôéò áðïöÜóåéò áñéèì.: á) 203/17−4−1989 ôïõ Ôñéìåëïýò Åöåôåßïõ Èåóóáëïíßêçò óå ðïéíÞ öõëÜêéóçò äåêáïêôþ (18) ìçíþí, ×.Ð. 100.000 äñ÷., ìåôáôñáðåßóá ãéá ðþëçóç êïêáÀíçò áðü ôïîéêïìáíÞ â) 7777/24−6−1992 ôïõ Ôñéìåëïýò Ðëçììåëåéïäéêåßïõ Èåóóáëïíßêçò óå ðïéíÞ öõëÜêéóçò äýï (2) ìçíþí ìåôáôñáðåßóá ãéá ðáñÜâáóç Í. 1729/87 (ðåñß íáñêùôéêþí) ã) 281/4−5−1992 ôïõ Ôñéìåëïýò Åöåôåßïõ Èåóóáëïíßêçò óå ðïéíÞ öõëÜêéóçò åííÝá (9) ìçíþí ìåôáôñáðåßóá ãéá äéÜèåóç íáñêùôéêþí ïõóéþí áðü ôïîéêïìáíÞ êáé ä) 2721/6−10−1988 ôïõ Ôñéìåëïýò Åöåôåßïõ Èåóóáëïíßêçò óå ðïéíÞ öõëÜêéóçò ïêôþ ( ìçíþí ìåôáôñáðåßóá, Ó.Ð.Ä. ãéá Ýîç (6) ìÞíåò ãéá ðáñÜâáóç Í.5422/1932, ðñïêåéìÝíïõ íá ðñïóëçöèåß óôï ÄÞìï Êïñäåëéïý ùò ìüíéìïò õðÜëëçëïò.
7. Ïé êáôÜ íüìïí óõíÝðåéåò ðïõ áðïññÝïõí áðü ôçí êáôáäßêç ôïõ ÊÅÂÑÅÊÉÄÇ ÓÜââá ôïõ Ëåùíßäá ìå ôçí áðüöáóç áñéèì. 22SKT 2JS 99/94/29−10−1994 ôïõ Ðñùôïäéêåßïõ KREFELD, óå ðïéíÞ öõëÜêéóçò ôñéþí (3) åôþí ãéá áðü êïéíïý ðáñÜíïìç åéóáãùãÞ êáôÜ óõññïÞ ìå áãïñáðùëçóßá íáñêùôéêþí ïõóéþí óå ìéêñïðïóüôçôåò, êáôÜ óõññïÞ ìå ïäÞãçóç ÷ùñßò Üäåéá, ðñïêåéìÝíïõ íá ðñïóëçöèåß óôï ÄÞìï Êïñäåëéïý ùò ìüíéìïò õðÜëëçëïò.
8. Ïé êáôÜ íüìïí óõíÝðåéåò ðïõ áðïññÝïõí áðü ôçí êáôáäßêç ôïõ ÊÕÐÑÉÙÔÇ Ðáíáãéþôç ôïõ Óðõñßäùíïò ìå ôçí áðüöáóç áñéèì.25−26/10−1−2006 ôïõ Ôñéìåëïýò Åöåôåßïõ Ðáôñþí óå ðïéíÞ öõëÜêéóçò Ýîç (6) ìçíþí ìå ôñéåôÞ áíáóôïëÞ ãéá ðëáóôïãñáößá ìåôÜ ÷ñÞóåùò êáé áðÜôç óå âÜñïò ôïõ Äçìïóßïõ, ðñïêåéìÝíïõ íá äýíáôáé íá åðáíáëåéôïõñãÞóåé ôï öáñìáêåßï ôïõ óôç Ãáóôïýíç Çëåßáò.
9. Ïé êáôÜ íüìïí óõíÝðåéåò ðïõ áðïññÝïõí áðü ôéò êáôáäßêåò ôïõ ÌÁËÁÎÉÁÍÁÊÇ ÉùÜííç ôïõ Ñïýóóïõ ìå ôéò áðïöÜóåéò áñéèì.: á) 2378/13−10−1995 ôïõ Ôñéìåëïýò Ðëçììåëåéïäéêåßïõ ×áíßùí óå ðïéíÞ öõëÜêéóçò ðÝíôå (5) ìçíþí ìåôáôñáðåßóá ãéá êëïðÞ êáé â) 687/26−1−1993 ôïõ Ìïíïìåëïýò Ðëçììåëåéïäéêåßïõ ×áíßùí óå ðïéíÞ öõëÜêéóçò ôñéÜíôá (30) çìåñþí ìåôáôñáðåßóá ãéá ðñïóâïëÞ ãåíåôÞóéáò áîéïðñÝðåéáò (Üñèñï 337 Ð.Ê.), ðñïêåéìÝíïõ íá ðñïóëçöèåß ùò ÷åéñéóôÞò ìç÷áíçìÜôùí óôï ÄÞìï Áêñùôçñßïõ ×áíßùí, óôï Äçìüóéï, Ï.Ô.Á., Í.Ð.Ä.Ä.
10. Ïé êáôÜ íüìïí óõíÝðåéåò ðïõ áðïññÝïõí áðü ôéò êáôáäßêåò ôïõ ÌÁÍÙËÁÔÏÕ ×áñÜëáìðïõ ôïõ ÍéêïëÜïõ ìå ôéò áðïöÜóåéò áñéèì.: á) 1461/28−9−1993 ôïõ Ôñéìåëïýò Åöåôåßïõ Ðáôñþí óå ðïéíÞ öõëÜêéóçò ïêôþ ( ìçíþí ìåôáôñáðåßóá ãéá êëïðÞ áðü êïéíïý êáé â) 1462/28−9−1993 ôïõ Ôñéìåëïýò Åöåôåßïõ Ðáôñþí óå ðïéíÞ öõëÜêéóçò ïêôþ ( ìçíþí ìåôáôñáðåßóá ãéá êëïðÞ áðü êïéíïý. Ïé áíùôÝñù óõã÷ùíåýôçêáí óôçí õð’ áñ. 1462Á/28−9−1993 óõã÷ùíåõôéêÞ áðüöáóç ôïõ Ôñéìåëïýò Åöåôåßïõ Ðáôñþí, óå ðïéíÞ öõëÜêéóçò äþäåêá (12) ìçíþí ìåôáôñáðåßóá, ðñïêåéìÝíïõ íá ìçí õößóôáôáé êþëõìá ãéá ôçí áíáíÝùóç ôçò óýìâáóçò åñãáóßáò ïñéóìÝíïõ ÷ñüíïõ ìå ôçí ÄçìïôéêÞ Åðé÷åßñçóç ¾äñåõóçò− Áðï÷Ýôåõóçò Áñãïóôïëßïõ.
11. Ïé êáôÜ íüìïí óõíÝðåéåò ðïõ áðïññÝïõí áðü ôçí êáôáäßêç ôïõ ÌÅÌÁÊÇ ×áñÜëáìðïõ ôïõ ÅììáíïõÞë ìå ôçí áðüöáóç áñéèì. 44/24−2−2000 ôïõ Ðåíôáìåëïýò Åöåôåßïõ ÊñÞôçò óå ðïéíÞ öõëÜêéóçò äýï (2) åôþí êáé äÝêá (10) ìçíþí ìå ðåíôáåôÞ áíáóôïëÞ êáé Ó.Ð.Ä. ãéá ôñßá (3) Ýôç ãéá æùïêëïðÞ áðü êïéíïý, ðáñÜíïìç êáôï÷Þ öõóéããßùí, ðñïêåéìÝíïõ íá ìçí áðïôåëåß êþëõìá ãéá ôïí äéïñéóìü ôïõ Þ ôçí ðñüóëçøç ôïõ óå Ï.Ô.Á.
12. Ïé êáôÜ íüìïí óõíÝðåéåò ðïõ áðïññÝïõí áðü ôçí êáôáäßêç ôïõ ÌÇÔÓÏÐÏÕËÏÕ ×áñÜëáìðïõ ôïõ ×ñÞóôïõ ìå ôçí áðüöáóç áñéèì. 97/30−6−1994 ôïõ Áíáèåùñçôéêïý Äéêáóôçñßïõ óå ðïéíÞ öõëÜêéóçò ôåóóÜñùí (4) ìçíþí ìå ôñéåôÞ áíáóôïëÞ ãéá ëéðïôáîßá óôï åóùôåñéêü, ðñïêåéìÝíïõ íá áíáêôÞóåé ôá ðïëéôéêÜ ôïõ äéêáéþìáôá êáé íá áðïêôÞóåé äßðëùìá èåñìéêïý ìç÷áíÞìáôïò.
13. Ïé êáôÜ íüìïí óõíÝðåéåò ðïõ áðïññÝïõí áðü ôéò êáôáäßêåò ôçò ÐÁÐÁÓÔÁÕÑÏÕ Ìðñéãêßôôáò ôï ãÝíïò Ì. ËÅÂÇ ìå ôéò áðïöÜóåéò áñéèì.: á) 120158/22− 10−2003 ôïõ Ìïíïìåëïýò Ðëçììåëåéïäéêåßïõ Áèçíþí óå ðïéíÞ öõëÜêéóçò Ýîç (6) ìçíþí ìåôáôñáðåßóá ãéáðáñÜâáóç áãïñáíïìéêïý êþäéêá â) 17999/24−2−2003 ôïõ Ôñéìåëïýò Ðëçììåëåéïäéêåßïõ Áèçíþí óå ðïéíÞ öõëÜêéóçò äýï (2) ìçíþí ìåôáôñáðåßóá ãéá ðáñÜâáóç áãïñáíïìéêïý êþäéêá ã) 91066/20−9−1994 ôïõ Ìïíïìåëïýò Ðëçììåëåéïäéêåßïõ Áèçíþí óå ðïéíÞ öõëÜêéóçò ôñéÜíôá (30) çìåñþí ìåôáôñáðåßóá ãéá ðáñÜâáóç Í. 614/77 êáé ä) 42793/10−3−1987 ôïõ Ìïíïìåëïýò Ðëçììåëåéïäéêåßïõ Áèçíþí óå ðïéíÞ öõëÜêéóçò ôñéþí (3) ìçíþí ìåôáôñáðåßóá, ×.Ð. 10.000 äñ÷. ãéá ðáñÜâáóç Í.Ä. 9/35, ðñïêåéìÝíïõ íá ìçí áðïôåëïýí êþëõìá ãéá ôçí óõììåôï÷Þ ôüóï ôçò ßäéáò üóï êáé ôùí Åôáéñåéþí "ÁÃÑÏÔÏÕÑÉÓÔÉÊÇ Á.Å." êáé "ÌÉ×ÁÇË ËÅÂÇÓ Áíþíõìç−ÅìðïñéêÞ−Ôå÷íéêÞ − ÅêðáéäåõôéêÞ êáé ÍáõôéëéáêÞ Åôáéñåßá" ðïõ áõôÞ åêðñïóùðåß óå äéáãùíéóìïýò ôïõ Äçìïóßïõêáé ãéá ôçí ßäñõóç áðü ôçí ßäéá Åôáéñåßáò õãåéïíïìéêïý åíäéáöÝñïíôïò êáèþò êáé ôéò êÜèå åßäïõò Ýííïìåò óõíÝðåéåò áõôþí.
14. Ïé êáôÜ íüìïí óõíÝðåéåò ðïõ áðïññÝïõí áðü ôçí êáôáäßêç ôïõ ÐÁÐÁÄÁÊÇ Ìáñßíïõ ôïõ Ãåùñãßïõ ìå ôçí áðüöáóç áñéèì. 31/27−2−2003 ôïõ Ðåíôáìåëïýò Åöåôåßïõ ÊñÞôçò óå ðïéíÞ öõëÜêéóçò äýï (2) åôþí êáé ôåóóÜñùí (4) ìçíþí ìå ôñéåôÞ áíáóôïëÞ ãéá êáôï÷Þ, áãïñÜ áðïèÞêåõóç êáé ÷ñÞóç íáñêùôéêþí ìå åëáöñõíôéêÜ, ðñïêåéìÝíïõ íá äéïñéóèåß óôï ÄÞìï Çñáêëåßïõ ÊñÞôçò óôïí ôïìÝá êáèáñéüôçôáò.
16. Ïé êáôÜ íüìïí óõíÝðåéåò ðïõ áðïññÝïõí áðü ôéò êáôáäßêåò ôïõ ÐÅÔÓÉÔÇ Äçìçôñßïõ ôïõ Ãåùñãßïõ ìå ôéò áðïöÜóåéò áñéèì.: á) 86/11−1−1996 ôïõ Ôñéìåëïýò Ðëçììåëåéïäéêåßïõ Çñáêëåßïõ ÊñÞôçò óå ðïéíÞ öõëÜêéóçò ðÝíôå (5) ìçíþí ìåôáôñáðåßóá ãéá áðÜôç êáô’ åîáêïëïýèçóç â) 1415/15−5−1995 ôïõ Ôñéìåëïýò Ðëçììåëåéïäéêåßïõ Çñáêëåßïõ ÊñÞôçò óå ðïéíÞ öõëÜêéóçò ðÝíôå (5) ìçíþíìåôáôñáðåßóá ãéá áðüðåéñá êëïðÞò. Ïé áíùôÝñù ïìïý ìå ôçí 10158/95 áðüöáóç ôïõ Ìïíïìåëïýò Ðëçììåëåéïäéêåßïõ Çñáêëåßïõ ÊñÞôçò óõã÷ùíåýèçóáí óôçí õð’ áñéèì. 2840/14−8−1998 áðüöáóç ôïõ Ôñéìåëïýò Ðëçììåëåéïäéêåßïõ Çñáêëåßïõ ÊñÞôçò óå óõíïëéêÞ ðïéíÞ öõëÜêéóçò åðôÜ (7) ìçíþí êáé äÝêá (10) çìåñþí, ðñïêåéìÝíïõ íá áðïêôÞóåé åéäéêÞ Üäåéá ïäÞãçóçò Å.Ä.×. áõôïêéíÞôïõ.
17. Ïé êáôÜ íüìïí óõíÝðåéåò ðïõ áðïññÝïõí áðü ôçí êáôáäßêç ôïõ ÓÔÁÌÅËÏÕ Êùíóôáíôßíïõ ôïõ Âáóéëåßïõ ìå ôçí áðüöáóç áñ.371/15−3−2001 ôïõ Ôñéìåëïýò Åöåôåßïõ ËÜñéóáò óå ðïéíÞ öõëÜêéóçò äåêáïêôþ (18) ìçíþí ìå ôñéåôÞ áíáóôïëÞ ãéá áðüðåéñá ëçóôåßáò áðü êïéíïý, ðñïêåéìÝíïõ íá ôïõ åêäïèåß Üäåéá åñãáóßáò ðñïóùðéêïý áóöáëåßáò êáèþò êáé Üäåéá åãêáôÜóôáóçò óõóôçìÜôùí áóöáëåßáò.
18. Ïé êáôÜ íüìïí óõíÝðåéåò ðïõ áðïññÝïõí áðü ôçí êáôáäßêç ôïõ TARUSHA (ÔÁÑÏÕÓÉÁ)ARJIR (ÁÑÃÕÑÇ) ôïõ JORCAO(ÃÅÙÑÃÁÊÇ) ìå ôçí áðüöáóç áñéèì. 506/17− 11−2000 ôïõ Ìïíïìåëïýò Ðëçììåëåéïäéêåßïõ Ãáóôïýíçò óå ðïéíÞ öõëÜêéóçò äýï (2) ìçíþí, ìåôáôñáðåßóá ×.Ð. 50.000 äñ÷. ãéá ðáñÜâáóç Üñèñïõ 3 ðáñ. 6, 9 êáé ðåñ. â ôïõ Í.2168/93, ðñïêåéìÝíïõ íá áðïêôÞóåé ôçí ÅëëçíéêÞ ÉèáãÝíåéá êáé íá äýíáôáé íá óõììåôÜó÷åé óå äéáãùíéóìïýò åñãïëáâßáòäçìïóßùí Ýñãùí.
21. Ïé êáôÜ íüìïí óõíÝðåéåò ðïõ áðïññÝïõí áðü ôçí êáôáäßêç ôçò ×ÁÔÆÁÊÏÕ Ìáñßáò ôïõ Êùíóôáíôßíïõ ìå ôçí áðüöáóç áñéèì. 8544/6−2−2006 ôïõ Ôñéìåëïýò Ðëçììåëåéïäéêåßïõ Áèçíþí óå ðïéíÞ öõëÜêéóçò ðÝíôå (5) ìçíþí ìå ôñéåôÞ áíáóôïëÞ ãéá ðáñÜâáóç Üñèñïõ 30 Áãïñáíïìéêïý êþäéêá, ðñïêåéìÝíïõ íá ìçí õößóôáôáé êþëõìá ãéá ôçí óõììåôï÷Þ ôçò Åôáéñåßáò "ÌÅÂÃÁË Á.Å." ôçò ïðïßáò ôõã÷Üíåé ìÝëïò ôïõ Ä.Ó. óå äéáãùíéóìïýò ãéá ôçí ðñïìÞèåéá ãáëáêôïêïìéêþí ðñïúüíôùí.
22. Ïé êáôÜ íüìïí óõíÝðåéåò ðïõ áðïññÝïõí áðü ôéò êáôáäßêåò ôïõ ×ÁÔÆÇÐÅÔÑÏÕ ×ñÞóôïõ ôïõ Åõèõìßïõ ìå ôéò áðïöÜóåéò õð’ áñéèì.: á) 8751/14−2−1986 ôïõ Ôñéìåëïýò Ðëçììåëåéïäéêåßïõ Áèçíþí óå ðïéíÞ öõëÜêéóçò äýï (2) ìçíþí ìåôáôñáðåßóá ãéá êëïðÞ áðü êïéíïý êáé â) 62933/30−9−1994 ôïõ Ôñéìåëïýò Ðëçììåëåéïäéêåßïõ Áèçíþí óå ðïéíÞ öõëÜêéóçò åíüò (1) ìçíüò ìåôáôñáðåßóá ãéá êëïðÞ, ðñïêåéìÝíïõ íá ôïõ ÷ïñçãçèåß Üäåéá åñãáóßáò ðáñï÷Þò õðçñåóéþí áóöáëåßáò. [...]

Ï ÕÐÏÕÑÃÏÓ
×ÁÑÁËÁÌÐÏÓ ÊÁÓÔÁÍÉÄÇÓ"
http://gianniotis.blogspot.com

[GkaZ4]

Γκαγκα για σπαστο σε κερματα γιατι δεν το πιασα το νοημα

edit 

Σοσιαλισμο εχουμε.....

[Vorious]

απ τα λιγα που καταλαβα εχω να πω

1. Χαριζονται τα 20 χρονια (καγκελο οχι αναστολη!) ενος τυπου που καταδικαστηκε για πώληση, διανομή, αγορά, εκχώρηση, μεταφορά, εισαγωγή και κατοχή ναρκωτικών ουσιών!!!

2. Για ολους τους υπολοιπους "Αίρονται οι κατά νόμον συνέπειες που απορρέουν από τις καταδίκες" , οι οποιες προφανως ειναι να μην μπορουν να διοριστουν στο δημοσιο, να μην μπορουν να παρουν αδεια για να κανουν συγκεκριμενες δουλειες. Δηλαδη με λιγα λογια τους ξαναδινουν το δικαιωμα που τους αφαιρεθηκε λογω καταδικης, να διοριζονται στο δημοσιο και να παιρνουν αδεια για να ανοιξουν καποιες επιχειρησεις

Για το 1 πολυ θα ηθελα να μαθω το σκεπτικο με το οποιο ΧΑΡΙΣΤΗΚΕ η ποινη σε καποιον, που καταδικαστηκε στην ιταλια για ναρκωτικα. Δυο περιπτωσεις υπαρχουν:
α. Πλανη της ιταλικης δικαιοσυνης
β. Ξεκαθαρο πουστια να αθωωθει ενας εγκληματιας

Για το 2 εχω να πω τα εξης:
α. Απ τη μια συμφωνω με το να δινονται ευκαιριες σε καταδικασθεντες και να μη μενουν στο περιθωριο, αν και ο νομοθετης προφανως τους εθεσε στο περιθωριο λογω των πραξεων που τους καταλογιστηκαν και για τις οποιες καταδικαστηκαν
β. Θεωρω ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ σε μια κοινωνια που εχει γεμισει με ΑΣΤΕΡΙΑ-ΠΕΝΤΑΚΑΘΑΡΑ ανεργους , εσυ να βγαζεις προεδρικα διαταγματα για να δωσεις δουλεια σε καποιους που ο νομος τους αφαιρεσε αυτο το δικαιωμα λογω καταδικης
ΚΟΙΝΩΣ -> ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΙ

[ive4]

εκτός από τον έμπορο ναρκωτικών που αθωώνεται, αίρεται και η ποινή κάποιου που καταδικάστηκε για κλοπή για να ανοίξει μαγαζί με υπηρεσίες ασφαλείας!!! Να μας πει την εταιρεία του, να τον πάρουμε σεκιούριτι.

[gagas]

Τρίτη, 30 Μαρτίου 2010
Γαλλικό ενδιαφέρον για τον ΟΣΕ

Το γαλλικό ενδιαφέρον εισόδου στον ΟΣΕ συζητήθηκε, μεταξύ άλλων, στην πρόσφατη συνάντηση του Έλληνα πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου με το Γάλλο πρόεδρο Ν. Σαρκοζί, όπως υποστηρίζει δημοσίευμα στην ηλεκτρονική έκδοση της "Ισοτιμίας". Σύμφωνα με το δημοσίευμα, τέθηκε το ενδεχόμενο εισόδου των γαλλικών σιδηροδρόμων (SNCF), τόσο στις επιβατικές μεταφορές, όσο και στις εμπορευματικές. Το Υπουργείο Υποδομών θα καταθέσει σχέδιο νόμου για τη σύσταση και λειτουργία της Ρυθμιστικής Αρχής Σιδηροδρόμων κι έτσι θα ανοίξει η πόρτα για την είσοδο ιδιωτών στις εμπορευματικές μεταφορές του ΟΣΕ, η οποία συνδέεται άμεσα με το διαγωνισμό για τον έλεγχο του εμπορευματικού κέντρου του Θριασίου.
Ήδη, ο ΟΛΠ εκδήλωσε ενδιαφέρον, συστήνοντας τη θυγατρική εταιρεία «Συνδυασμένων Μεταφορών και Εμπορευμάτων», στο οποίο ενδέχεται να συμμετέχουν οι κατασκευαστικές εταιρείες Ελλάκτωρ, J&P Άβαξ, κ.ά., αλλά και η Cosco, και ελληνικές μεταφορικές εταιρείες. Το Υπουργείο Υποδομών επιθυμεί τη συμμετοχή και αραβικών κεφαλαίων, όπως συνέβη στις περιπτώσεις των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά.

http://www.salonicanews.com/2010/03/blog-post_6616.html



απο τη μια ειναι καιρος καποτε ο σιδηροδρομος μας να εκσυγχρονιστει κ να μην αναγκαζομαστε να παιρνουμε τα αυτοκινητα οπου κ να παμε..
απο την αλλη μπορουμε κ μονοι μας βλακ@ πρωθυπουργε κ συν αυτω...
ΞΕΠΟΥΛΗΣΤΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΠΕΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ..
ΕΛΠΙΖΩ ΕΤΣΙ ΝΑ ΞΕΠΟΥΛΙΟΥΝΤΑΙ Κ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΑΣ..

[Capricorn]

Καιρός Αθήνα - Σαβ 3 Απρ 2010, 18:00


Ελευθεροτυπία, Παρασκευή 2 Απριλίου 2010

Ο ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΑΝΑΛΥΤΗΣ ΜΑΞ ΚΑΪΖΕΡ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΕΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΑ «ΛΑΪΤ» ΣΕΝΑΡΙΑ... ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΗΣ ΑΝΑΜΙΞΗΣ
«Οικονομική υποδούλωση» γράφει η σημαία του ΔΝΤ
Του ΝΙΚΟΥ ΚΑΤΖΗΛΑΚΗ

«Το ΔΝΤ δεν θα έχει περιορισμένο ρόλο» στο πρόσφατα αποφασισμένο σχέδιο στήριξης της Ελλάδας, αφού «θέλει να εξασφαλίσει τον ελέγχο πολύτιμων ελληνικών υποδομών», διατείνεται ο οικονομικός αναλυτής σε διεθνή τηλεοπτικά δίκτυα, όπως το BBC, το Al Jazeera και το Russia Today, Μαξ Κάιζερ.

Η Ελλάδα έχει πέσει θύμα οικονομικών τρομοκρατών, υποστήριξε ο Μαξ Κάιζερ και προκαλεί να του υποδείξουν μια χώρα όπου το ΔΝΤ είχε περιορισμένη παρουσία ή κινήθηκε με υπευθυνότητα Η Ελλάδα έχει πέσει θύμα οικονομικών τρομοκρατών, υποστήριξε ο Μαξ Κάιζερ και προκαλεί να του υποδείξουν μια χώρα όπου το ΔΝΤ είχε περιορισμένη παρουσία ή κινήθηκε με υπευθυνότητα Συχνά αποκαλούμενος και ακτιβιστής, ο κ. Κάιζερ δημιούργησε αίσθηση πριν από μέρες, όταν υποστήριξε σε εκπομπή του Al Jazeera ότι η Ελλάδα έχει πέσει θύμα «οικονομικών τρομοκρατών» εδώ και μια δεκαετία, κατηγορώντας το τραπεζικό σύστημα της Γουόλ Στριτ και το ΔΝΤ. Στη συνέντευξη που ακολουθεί, υποστηρίζει ότι «εάν οι Ελληνες θέλουν να προφυλαχθούν από το ΔΝΤ, θα πρέπει να κρατικοποιήσουν τις τράπεζες, ιδρύοντας κρατικές ώστε να αναζωογονήσουν το τραπεζικό σύστημα», ενώ παράλληλα «να παύσει να πληρώνει τα δάνεια που πάρθηκαν παρανόμως», με «μαγείρεμα» των στοιχείων της ελληνικής οικονομίας από την Goldman Sachs, και προτείνει αποκλεισμό της αμερικανικής τράπεζας και του ΔΝΤ από τη χώρα, με συνέπεια «δύο ή τρία χρόνια βαρειάς ύφεσης», η οποία θα της επιτρέψει όμως «να χτίσει την οικονομία της», εξασφαλίζοντας την οικονομική της ανεξαρτησία.

Κύριε Κάιζερ, ποια η γνώμη σας για την απόφαση στήριξης της Ελλάδας από την Ε.Ε. με συμμετοχή του ΔΝΤ;

«Είναι πρόβληματική, γιατί το ΔΝΤ δεν μπορεί να είναι ένας επιθυμητός θεσμός ελέγχου των οικονομικών σας, διότι θα φέρει μέτρα δημοσιονομικής λιτότητας, εξυπηρετώντας τα συμφέροντα των τραπεζών της Γουόλ Στριτ και όχι του ελληνικού λαού. Η Ελλάδα έχει πέσει θύμα των τραπεζιτών της Γουόλ Στριτ από το 2000. Το πρώτο που πρέπει να γίνει είναι ένας απολογισμός της σχέσης των τραπεζών της Γουόλ Στριτ με τις ελληνικές τράπεζες και την ελληνική κυβέρνηση. Εάν οι Ελληνες επιθυμούν να προφυλαχθούν από το ΔΝΤ, θα πρέπει να κρατικοποιήσουν αμέσως όλες τις τράπεζες, ιδρύοντας κρατικές, ώστε να αναζωογονήσουν το τραπεζικό σύστημα και να απαλλαγούν από τα άδικα μέτρα λιτότητας που τους επιβάλλονται, ενώ δεν ευθύνονται για το πρόβλημα. Γιατί ζητείται από τον ελληνικό λαό να πληρώσει για πράξεις διεφθαρμένων τραπεζιτών και πολιτικών; Είναι παράλογο».

Εχετε δικαιολογία τα παράνομα δάνεια

Η πρόταση σας είναι ρεαλιστική; Μπορεί μια χώρα να πράξει κάτι τέτοιο στο πλαίσιο της Ε.Ε. και της ευρωζώνης;

«Οι Ελληνες έχετε μια καλή δικαιολογία. Ολα τα δάνεια από το 2000 και ένθεν είναι παράνομα, διότι πάρθηκαν παρανόμως με τη βοήθεια της Goldman Sachs. Η ελληνική κυβέρνηση αυτή τη στιγμή μπορεί να παύσει να πληρώνει τα δάνεια που πάρθηκαν παρανόμως και μπορεί να κρατικοποιήσει τράπεζες, γιατί θυματοποιήθηκε από αδίστακτους τραπεζίτες της Γουόλ Στριτ. Εχει διαπραχθεί ένα έγκλημα και πρέπει να αναγνωριστεί, όπως και ότι τα θύματα πρέπει να αποζημιωθούν από την Goldman Sachs και τις υπόλοιπες τράπεζες της Γουόλ Στριτ».

Η Γαλλία υποστηρίζει ότι οι υπάρχοντες οικονομικοί κανόνες της ευρωζώνης πρέπει να καταργηθούν και να αντικατασταθούν από νέους με βάση τις νέες συνθήκες. Συμφωνείτε;

«Ενας "ξένος" ασκεί

πολιτική στην ευρωζώνη»

«Η ερώτηση πρέπει να είναι, γιατί η Γερμανία και ο Τρισέ της ΕΚΤ επιτρέπουν στο ΔΝΤ να έρθει και να ξεκινήσει να κουμαντάρει θέματα της ευρωζώνης. Πρόκειται περί μιας τυραννίας, διότι αφήνουν μια ξένη οντότητα να καθορίζει πολιτικές μέσα στην ευρωζώνη.

Η Γερμανία έχει αποδείξει ότι δεν ενδιαφέρεται καθόλου για την Ελλάδα, την ενδιαφέρει περισσότερο τι γίνεται στο Λονδίνο, και χρησιμοποιεί την Ελλάδα για να κάνει τη βρώμικη δουλειά, διότι θέλει το ΔΝΤ να επανακαθορίσει τους τραπεζικούς κανόνες στην ευρωζώνη.

Θέλει ένα σοκ, επιζητώντας συναλλαγματική ισοτιμία με τη Βρετανία. Και είναι δυσαρεστημένη με τους τραπεζικούς κανόνες έναντι της Βρετανίας. Και η Ελλάδα αυτή τη στιγμή βρίσκεται στη μέση αυτού του παιχνιδιού. Και θα πρέπει να πει "ώς εδώ και μη παρέκει", τα χρέη δημιουργήθηκαν παρανόμως, θέλουμε αποζημίωση από τις τράπεζες της Γουόλ Στριτ, θέλουμε τα λεφτά μας, τα θέλουμε τώρα, και ότι δεν υπάρχει χώρος για άλλες συζητήσεις».

Λέγεται, βέβαια, ότι η παρουσία του ΔΝΤ στην Ευρώπη θα είναι περιορισμένη...

«Ετσι δηλώνεται, αλλά βλέποντας το παρελθόν του ΔΝΤ, δεν υπάρχει παράδειγμα περιορισμένης εμπλοκής του σε οποιαδήποτε χώρα στην οποία πήγε και επέβαλε μέτρα λιτότητας υπέρ των τραπεζών της Γουόλ Στριτ.

«Θα σας υποδουλώσουν οικονομικά»

Δείξτε μου μια χώρα όπου είχαν περιορισμένη παρουσία και όπου κινήθηκαν με υπευθυνότητα. Οποιος πιστεύει ότι το ΔΝΤ θα έχει περιορισμένο ρόλο, όποιο ΜΜΕ μεταδίδει τέτοια προπαγάνδα, θα πρέπει να ντρέπεται γιατί δεν αναφέρουν το ιστορικό του ΔΝΤ. Ο ρόλος του θα είναι περιορισμένος εφόσον η Ελλάδα τηρεί τα μέτρα λιτότητας. Τα μέτρα τους, όμως, θα είναι αδύνατον να τηρηθούν από τον ελληνικό λαό, και από εκείνο το σημείο και έπειτα θα έχουν κυρίαρχο ρόλο. Πιστεύετε ότι το ΔΝΤ θα σας πει "συμμορφωθείτε με τα μέτρα και θα εξέλθετε της κρίσης"; Θα είστε τρελοί εάν πιστεύετε ότι θα γίνει έτσι. Το ΔΝΤ θέλει να εξασφαλίσει τον ελέγχο των πολύτιμων ελληνικών λιμανιών και να τα πουλήσει.

Ο ελληνικός λαός θα χάσει τον έλεγχο της υποδομής της χώρας του, των λιμανιών του και της βιομηχανίας που συνδέεται μ' αυτά. Θα χαθούν. Και θα ενοικιάζει τα περιουσιακά στοιχεία που ο ίδιος δημιούργησε. Αυτό ονομάζεται δουλεία. Οπότε, εκτός και αν οι Ελληνες αντισταθούν, θα χάσουν την οικονομική τους κυριαρχία. Και η ελληνική κυβέρνηση δεν κάνει αρκετά να σταματήσει τα γεράκια».

«Αποφασίστε πώς θέλετε να ζήσετε»

Δεν θα υπάρξουν συνέπειες εάν η Ελλάδα διώξει τους παράγοντες που αναφέρετε; Ποιες θα είναι αυτές;

«Θα υπάρχουν συνέπειες, αλλά η ερώτηση είναι "θέλετε να ζήσετε σαν ελεύθεροι άνθρωποι ή σαν υπόδουλοι;" Εάν θέλεις να ζήσεις ελεύθερος, θα πρέπει να πολεμήσεις για την ελευθερία σου και θα υπάρξουν συνέπειες. Ή μπορείς να παραδώσεις τα παιδιά σου και τα εγγόνια σου στο ΔΝΤ ως δούλους. Αυτές είναι οι επιλογές. Παίρνεις ένα σκληρό φάρμακο τώρα ή εκπορνεύεις τα παιδιά σου στο ΔΝΤ.

Εάν η Ελλάδα θελήσει να απαλλαγεί από το ΔΝΤ και την Goldman Sachs τώρα, η συνέπεια θα είναι δύο ή τρία χρόνια βαριάς ύφεσης, που θα της επιτρέψουν όμως να χτίσει μια οικονομία για τον εαυτό της. Γιατί η ελληνική κυβέρνηση δεν αποκλείει τη Goldman Sachs από τη χώρα σας, αφού αποδείχτηκε ότι μαγείρευε τα στοιχεία της ελληνικής οικονομίας; Να δηλώσει δηλαδή ότι θέλουμε να φύγουν αμέσως όλοι οι εκπρόσωποι της Goldman Sachs ή να αντιμετωπίσουν τη Δικαιοσύνη για οικονομική απάτη;».


http://www.youtube.com/watch?v=JcZRTNtJ8t4&feature=related (Embedding disabled, limit reached)

 

[Capricorn]

http://www.youtube.com/watch?v=Dida7BypzEg&feature (Embedding disabled, limit reached)

[ved]

οσον αφορα τα αιτια αλλα και τις συνεππειες της κρισης λεει πολλα σωστα.

ομως για τον τροπο εξοδου απο την κριση διαφωνω. και σχολιαζω συγκεκριμενα σε αυτο.

Η πρόταση σας είναι ρεαλιστική; Μπορεί μια χώρα να πράξει κάτι τέτοιο στο πλαίσιο της Ε.Ε. και της ευρωζώνης;

«Οι Ελληνες έχετε μια καλή δικαιολογία. Ολα τα δάνεια από το 2000 και ένθεν είναι παράνομα, διότι πάρθηκαν παρανόμως με τη βοήθεια της Goldman Sachs. Η ελληνική κυβέρνηση αυτή τη στιγμή μπορεί να παύσει να πληρώνει τα δάνεια που πάρθηκαν παρανόμως και μπορεί να κρατικοποιήσει τράπεζες, γιατί θυματοποιήθηκε από αδίστακτους τραπεζίτες της Γουόλ Στριτ. Εχει διαπραχθεί ένα έγκλημα και πρέπει να αναγνωριστεί, όπως και ότι τα θύματα πρέπει να αποζημιωθούν από την Goldman Sachs και τις υπόλοιπες τράπεζες της Γουόλ Στριτ».

=====>>>τα δανεια δεν ειναι παρανομα. τα λεφτα τα πηραμε και ειμαστε υποχρεωμενοι να τα επιστρεψουμε. το που φαγωθηκαν τα χρηματα ειναι αλλη υποθεση.

τα χρηματα δεν τα πηραμε μονο απο την Goldman Sachs αλλα αυτη η τραπεζα μας βοηθησε να κανουμε λογιστικα τερτιπια για να εμφανησουμε μικροτερο ελλειμμα και να μπουμε στο ευρω.

οι ιδιοι που μας βοηθησαν να κανουμε τα λογιστικα κολπα και που ξερουν καλυτερα και απο την ευρωπη τα παργαματικα μας χαλια στησαν το παιχνιδι για να χρεοκωπησουμε και να πλουτισουν.

πονταραμε σε λυκοφιλιες οπως φαινεται και το πληρωνουμε.

επισης βλεπω οτι η ευρωζωνη αποδεικνυεται μια φουσκα που ο καθενας κοιτα τη παρτι του,,,τα πλεονεκτημα απο τις επιδοτησεις τα σπαταλησαμε σε κουμπαρους και κομματοσκυλα και τα μειονεκτηματα για την χωρα οπως η αδυναμια ανταγωνισμου φαινεται πλεον ξεκαθαρα.

αυτο που αναφερεται οτι δεν θα πληρωσουμε τα χρεη και θα τους παμε νομικα ειναι αστειο.

αν πεις οτι πουλαω τρελα και δεν πληρωνω τα χρεη μου ειναι ταυτοσημο με την χρεωκοπια. μια χωρα εχει μια συνεχεια στο δεδομενο περιβαλλον. αν πεις οτι δεν πληρωνεις σημαινει οτι δεν εισαι αξιοπιστος και κανενας δεν θα σε ξαναδανεισει. ακριβως σαν να κυρησεις πτωχευση.

πτωχευση σημαινει = δεσμευση καταθεσεων ολων των πολιτων, απολυσεις ,σταση πληρωμων των μισθων τουλαχιστον των δημ. υπαλληλων αρχικα...ολα θα κινουντε με το σταγονομετρο. και φυσικα δεν σημαινει οτι μηδενοζοντε τα χρεη. εδω δεν εχει αρθρο 44 και μαλακιες. οταν με το καλο αναθαρησουμε το χρεος θα ειναι παλι εκει να μας περιμενει.

δυστηχως ειμαστε μια χωρα μικρη και αδυναμη σε ενα περιβαλλον που αλλοι κανουν κουμαντο.

ολα τα παραπανω φυσικα με το δεδομενο οτι θελουμε να συνεχισουμε να εχουμε ενα συστημα αστικης δημοκρατιας με φιλελευθερη οικονομια.

αν θελουμε να το αλλαξουμε ειναι μια αλλη συζητηση.

θελουμε? θελουμε σαν πολιτες που ταυτισαμε τη ζωη μας με τον καταναλωτισμο και το να κοιταμε μονο την παρτι μας να κανουμε θυσιες για να ζησουμε σε αλλους ορους? και αν ναι σε ποιους? τους ξερουμε? εχουμε την παιδεια να λειτουργησουμε σε αλλους ορους? υπαρχουν μηχανισμοι ετοιμοι που θα θεσουν αυτους τους ορους και θα λειτουργησουν αμεσα και σωστα? η παπαρηγα? ο τσιπρας? οι μπαχαλοι?

και αν υποθεσουμε οτι εχουμε βρει τις απαντησεις σε ολα τα παραπανω ,,, το εξωτερικο περιβαλλον θα αφηνε μια χωρα σαν την ελλαδα να φυγει απο το μαντρι?
με γειτονα που σε μιση μερα πινει καφε στην ακροπολη? η μηπως εχουμε ηγετες να σηκωσουν αναστημα?

ευκολη η κριτικη και τα ωραια παραμυθακια αλλα τα πραγματα πρεπει να τα βλεπουμε πιο ρεαλιστικα. ας αφησουμε την φαντασια για το ποδοσφαιρο.

ηθελα να αναφερω και μια αλλη σκεψη επι του θεματος... αν τα πραγματα πανε χειροτερα και η χωρα καταρευσει σεναριο οχι πολυ μακρινο. φανταστειτε μια εικονα απο χιλιαδες μεταναστες ελληνες σε χωρες της ευρωπης.

οπως λεμε εμεις βολεμενοι εδω = αλβανος και σκεφτομαστε τα διαφορα να σκεφτοντε στις ξενες χωρες που θα παμε ''ελληνα'' και να στραβωνει η μουρη τους.

οπως λεμε εμεις εδω ''ρωσιδες'' και το μυαλο μας παει στα γνωστα,,, οι ξενοι τοτε να λενε ''ελληνιδες''.

η ιστορια παιζει περιεργα παιχνιδια ε?

[Capricorn]

http://vimeo.com/2795500 (Embedding disabled, limit reached)

[Capricorn]

http://www.youtube.com/watch?v=MDr7eDNrwCs&feature=player_embedded# (Embedding disabled, limit reached)!

[SALPARADISE]

Ôï ÓÜââáôï 18 Áðñéëßïõ íùñßò ôï ðñùß, äçëáäÞ ôñåéò ìÝñåò ðñéí ôçí Ýíáñîç ôùí óõæçôÞóåùí ôçò åëëçíéêÞò êõâÝñíçóçò ìå ôïõò ôïðïôçñçôÝò ôïõ ÄÍÔ (êáé ôïõò Åõñùðáßïõò ðáñáôñå÷Üìåíïõò ôçò Êïìéóéüí êáé ôçò ÅõñùðáúêÞò ÊåíôñéêÞò ÔñÜðåæáò) öôÜíåé óôçí ÁèÞíá ï ìåôñ ôçò èåóìïèåôçìÝíçò ðáãêüóìéáò êåñäïóêïðßáò Ôæ. Óüñïò. Ï êåñäïóêüðïò Ýöôáóå óôï áåñïäñüìéï ÅëåõèÝñéïò ÂåíéæÝëïò ìå éäéùôéêü áåñïóêÜöïò (¸ëëçíá ößëïõ ôïõ), åðéâéâÜóôçêå óå ëéìïõæßíá êáé …÷Üèçêå ãéá ôñåéò þñåò. ÁõôÝò ôéò ôñåéò þñåò ï Óüñïò… óõìâïýëåõå ôïí Åëëçíåò ðñùèõðïõñãü!!! Ï Óüñïò ìåôÜ ôï ñáíôåâïý ôïõ ìå ôïí Ã. ÐáðáíäñÝïõ, åðÝóôñåøå óôï ÅëåõèÝñéïò ÂåíéæÝëïò áð üðïõ áíá÷þñçóå ìå ôï ßäéï áåñïóêÜöïò. Ôé åß÷å íá ðåé ôï áñðáêôéêü ôùí áãïñþí ìå ôïí Ã. ÐáðáíäñÝïõ; Ôé ôïõ æÞôçóå; Ôé ôïí …óõìâïýëåøå; Ãéáôß ç óõíÜíôçóç (áõôÞ ç óõãêåêñéìÝíç áëëÜ êáé Üëëåò) äåí áíáêïéíþíïíôáé;
Ôçí ßäéá ðåñßðïõ óôéãìÞ ðïõ ï Ðñùèõðïõñãüò ôá Ýëåãå ìå ôïí Óüñïò, üðùò ãñÜöôçêå óôï Ðïíôßêé (êáé åðéâåâáéþèçêå áðü ôïí êõâåñíçôéêü åêðñüóùðï) ç õðïõñãüò Ïéêïíïìßáò Ëïýêá ÊáôóÝëç óõíáíôÞèçêå ìõóôéêÜ ìå Ýíá Üëëï ìåãÜëï… åðåíäõôÞ, ìåãáëïóôÝëå÷ïò ôáõôü÷ñïíá ôçò Goldman Sachs êáé ôçò BP. Ç «ìõóôéêüôçôá» ôçò óõíÜíôçóçò, ðÞãå ðåñßðáôï ìåôÜ áðü ôï äçìïóßåõìá ôïõ Ðïíôéêéïý õðï÷ñåþíïíôáò ôçí Ëïýêá ÊáôóÝëç êáé ôïí Êõâåñíçôéêü åêðñüóùðï íá áíáæçôÞóïõí ãåëïßåò äéêáéïëïãßåò, üðùò üôé ôïí åí ëüãï êýñéï (ÓÝäåñëáíô) ç õðïõñãüò ôïí ãíþñéæå áðü ðáëéÜ, áðü ôç èçôåßá ôçò óôï ÄÍÔ…
ÁõôÝò ïé ìõóôéêÝò åðáöÝò êáé óõíáíôÞóåéò äåí åßíáé ïé ìüíåò. ÁõôÞí ôçí ðåñßïäï ôá ðéñÜí÷áò ôùí áãïñþí, ôñéãõñßæïõí ãýñù áðü ôï çìéèáíÝò åëëçíéêü ðôþìá. Ïé … åðåíäõôÝò, åßíáé Ýôïéìïé íá áîéïðïéÞóïõí ôéò äéáäéêáóßåò ðïõ åðéâÜëëåé ôï ÄÍÔ êáé íá ôñáöïýí áðü ôï åëëçíéêü ÷ñÝïò. Ãéá ôï ëüãï áõôü óõíùóôßæïíôáé áõôÞí ôçí ðåñßïäï óôçí ÁèÞíá. Ðáñáêïëïõèïýí áðü êïíôÜ ôéò óõæçôÞóåéò ôïõ ÄÍÔ ìå ôçí êõâÝñíçóç êáé ôáõôü÷ñïíá êáëëéåñãïýí ôéò åðáöÝò ôïõò, ôüóï ìå êõâåñíçôéêÜ óôåëÝ÷ç, üóï êáé ìå ðáñÜãïíôåò ôçò åëëçíéêÞò áãïñÜò (ôñáðåæßôåò, åðé÷åéñçìáôßåò) ìå ôïõò ïðïßïõò èá óõíåñãáóôïýí óôï åðåñ÷üìåíï ôóéìðïýóé. ÐÜíôá õðÜñ÷åé Ýíá îåñïêüììáôï êáé ãéá ôá åã÷þñéá ëáìüãéá…
Ç ðñáêôéêÞ ìå ôçí ïðïßá ãßíåôáé ôï îåêïêÜëéóìá ìéáò ïëüêëçñçò ÷þñáò, áðü ôá ìåãÜëá ðáãêüóìéá áöåíôéêÜ êáé ôïõò íôüðéïõò ïéêïíïìéêïýò êáé ðïëéôéêïýò «ðñÜêôïñÝò»ôïõò åßíáé ãíùóôÞ êáé äïêéìáóìÝíç óå äåêÜäåò ÷þñåò:

    * Ìå ëáìïãéÝò, ìßæåò êáé… èáëáóóïäÜíåéá ôï ðïëéôéêü ðñïóùðéêü ìéáò ÷þñáò ìåôáôñÝðåôáé óå õðáëëçëéêü ðñïóùðéêü ôùí ìåãÜëùí óõìöåñüíôùí, íôüðéùí êáé êõñßùò ôùí îÝíùí. Ìå ôï ðÝñáóìá ôïõ ÷ñüíïõ ôï ÷ñÝïò ãßíåôáé äõóâÜóôá÷ôï. Ôüôå îåêéíÜ ç èåóìïèåôçìÝíç ôïêïãëõöéêÞ ðñáêôéêÞ ðïõ æïýìå áõôÝò ôéò ìÝñåò ìå ôá åðéôüêéá äáíåéóìïý ôçò ÷þñáò.

    * Ôï ÄÍÔ, åìöáíßæåôáé ùò áðü ìç÷áíÞò èåüò êáé äßíåé äáíåéêÜ ãéá íá êáëýøåé ç ÷þñá ôïõò ôñÝ÷ïíôåò ôüêïõò áðü ðñïçãïýìåíá äÜíåéá.
    * Ãéá …áíôÜëëáãìá ôï ÄÍÔ æçôÜ «ìåôáññõèìßóåéò». Ãéá ôçí áêñßâåéá áðïññýèìéóç ôçò ïéêïíïìßáò ìå ðåñéêïðÝò áìïéâþí óôï äçìüóéï êáé éäéùôéêü ôïìÝá, äéÜëõóç ôçò íïìïèåóßáò ãéá ôá åñãáóéáêÜ êáé áóöáëéóôéêÜ. Ìå ôïí ôñüðï áõôü (óõìðßåóç ôïõ êüóôïõò åñãáóßáò) âáèáßíåé ç ýöåóç êáé õðïôéìþíôáé óõíïëéêÜ ïé áîßåò.
    * Ôï åðüìåíï âÞìá åßíáé ç åìöÜíéóç ôùí… åðåíäõôþí (óáí ôï Óüñïò) ïé ïðïßïé èá áãïñÜóïõí «ôæÜìðá» üôé ìáò Ý÷åé áðïìåßíåé. Áðü ôïí ÏÐÁÐ, ôçí ÅÕÄÁÐ êáé ôç ÄÅÇ, ìÝ÷ñé ôéò ôïõñéóôéêÝò õðïäïìÝò, ôïí ïñõêôü ðëïýôï êáé ôçí … Áêñüðïëç.

ÅðåéäÞ åíäå÷ïìÝíùò, êÜðïéïé èá óêåöôïýí ðùò êéíäõíïëïãïýìå, èá áíáöÝñïõìå áðëþò Ýíá ðáñÜäåéãìá: Óå ÷þñåò ôçò ËáôéíéêÞò ÁìåñéêÞò ðïõ… äéáóþèçêáí ìå ôç óõìâïëÞ ôïõ ÄÍÔ, êáé ôïõ… Óüñïò ðïõ óõìâïõëåýåé ôïí ðñùèõðïõñãü ìáò, Ý÷åé éäéùôéêïðïéçèåß ìÝ÷ñé êáé ôï íåñü ôçò âñï÷Þò ôï ïðïßï äéá÷åéñßæåôáé ï áìåñéêáíéêüò êïëïóóüò Bechtel ôïí ïðïßï ðéèáíþò èá óõíáíôÞóïõìå êáé óôá ìÝñç ìáò… óýíôïìá…

http://skakistis.wordpress.com/2010/04/22/%CE%BC%CF%85%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%AC%CE%BD%CF%84%CE%B7%CF%83%CE%B7-%CF%80%CE%B1%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B4%CF%81%CE%AD%CE%BF%CF%85-%CF%83%CF%8C%CF%81%CE%BF%CF%82/

ÁÍ ÄÅÍ ÅÉÍÁÉ Ç bECHTEL (áìåñéêÜíïé), ÈÁ ÅÉÍÁÉ Ç SUEZ (ãÜëëïé).

ÌÁÓ ÁÍÏÉÎÁÍÅ ÊÁÉ ÓÁÓ ÐÅÑÉÌÅÍÏÕÌÅ

[skyclad4]

Ο γιωργακης μολις πουλησε εμας, τα παιδια μας και τα εγγονια μας, δουλους σε ενα απροσωπο παγκοσμιο τερας. Οχι οτι δεν το περιμεναμε, απο τοτε που αρχισαν οι πρωτες αναφορες στην παραμυθα της κρισης και της χρεοκοπιας, φανηκε που το πανε το πραγμα. Καλη χωνεψη και καλο υπολοιπο σε οσους μεινουν και δεν πηδηξουν τα συνορα στην επομενη δεκαετια.

[savage republic]

Πάνω απ' όλα η εθνική ενότητα. Για να έχουν να παίρνουν και οι έλληνες μάνατζερ τις προμήθειές τους...

http://techiechan.com/?p=299

Γυμνός: Το έγκλημα της Τράπεζας της Ελλάδος σε ταλιράκια.

Date: 2010.04.22 | Category: OIKONOMIA | Tags:

Ήρθε η ώρα της πληρωμής. Για όλους. Η Τράπεζα της Ελλάδος αποκαλύφθηκε πως με τον έναν ή τον άλλο τρόπο επέτρεπε τη χειραγώγηση της ελληνικής αγοράς ομολόγων. Σκόπός αυτού του κειμένου είναι να το εξηγήσει με απλά λόγια, προκειμένου να γίνει κατανοητό το μέγεθος του σκανδάλου. Κανένα οικονομικό παιχνίδι δεν είναι πέραν της κατανόησης ενός φιλομαθή αποφοίτου λυκείου, εάν του το παρουσιάσουν χωρίς τις χιλιάδες τεχνικών όρων που στόχο έχουν να τον αποτρέψουν από το να μάθει πως το παιχνίδι είναι περίπλοκο αλλά απλό. Απολαύστε λοιπόν και αναρωτηθείτε γιατί κανείς -της αριστεράς συμπεριλαμβανομένης- δεν ασχολείται με το θέμα.

Για αρχή ας εξηγήσουμε με τους ορισμούς.

Repo: Ο Άγγελος έχει ένα 10ετες ομόλογο του ελληνικού δημοσίου που αγόρασε το 2008 και το οποίο κρατά για να σπουδάσει τα παιδιά του. Έρχεται ο Ξερόλας και του λέει. Άγγελέ μου, θέλεις να μου δανείσεις το ομόλογό σου για ένα μήνα? Σου υπόσχομαι πως θα στο επιστρέψω πλυμένο γυαλισμένο και ατόφιο και μάλιστα για τον κόπο σου θα σου δώσω κι ένα μικρό ποσό που θα το συμφωνήσουμε από τώρα (ας πουμε 20ευρώ). Ο Άγγελος συμφωνεί και έτσι το ομόλογο έρχεται στα χέρια του Ξερόλα που για ένα μήνα μπορεί να το κάνει ό,τι θέλει, φτάνει στο τέλος του μήνα να το επιστρέψει στον Άγγελο μαζί με το ποσό που συμφωνήσανε. Αυτό είναι ένα ρέπο.

Spread: τα ομόλογα, περίπου όπως και οι προθεσμιακές καταθέσεις έχουν ένα επιτόκιο το οποίο καθορίζεται τη στιγμή της έκδοσής τους. Όταν λέμε 5ετές ομόλογο 1000 ευρώ με απόδοση 5%, εννοούμε πως αυτός που θα το αγοράσει για τα επόμενα 5 χρόνια θα βγάζει 50 ευρώ το χρόνο. Το spread είναι η διαφορά του επιτοκίου που πληρώνει ένα κράτος σε σχέση με το επιτόκιο που πληρώνει ένα άλλο κράτος το οποίο θεωρούμε ως βάση. Δηλαδή εάν η γερμανία για το 5ετες ομόλογο πληρώνει σήμερα 3% και η Έλλάδα 5%, τότε το spread είναι 2% ή 200 μονάδες βάσης (πρακτικά 200εκατοστά).

Εδώ δεν θα εξηγήσω κάτι για να μη μακρυγορούμε και μπλεκόμαστε, όχι όμως γιατί είναι δύσκολο να εξηγηθεί: Η τιμή ενός (παλιού) ομολόγου, πέφτει όσο ανεβαίνει το σημερινό επιτόκιό της ίδιας τάξης ομολόγων. Με λίγα λόγια, όταν ανεβαίνουν τα spread στα 5ετη ομόλογα, αυτόματα ο πρώτος χαμένος δεν είναι το δημόσιο, αλλά όλοι όσοι έχουν στα χέρια τους παλιότερα ομόλογα της ίδιας τάξης (δηλαδή 5ετή). Το δημόσιο, ζημιώνεται έμμεσα με δύο τρόπους. Α) από τη μειωμένη αξιοπιστία του (όσοι αγοράζουν τα ομολογά του χάνουν) και Β) όταν ξαναβγεί στην αγορά να εκδόσει καινούργια ομόλογα, επειδή τα ομόλογα αυτά θα έχουν υψηλότερο επιτόκιο.

Short Selling: Ο Ξερόλας με το δανεικό ομόλογο του Άγγελου στα χέρια του, πάει στην αγορά και το πουλάει 1000 ευρω. Περιμένει μερικές μέρες, και η τιμή του ομολόγου πέφτει στην αγορά. Τότε ξανα-αγοράζει ένα ίδιο ομόλογο (10ετες εκδόσεως 2008) με μολις 900 ευρώ. Ο Ξερόλας λοιπόν, πούλησε ένα δανεικό ομόλογο 1000 ευρώ, αγόρασε το ίδιο ομόλογο 900 ευρώ μερικές μέρες αργότερα, και τώρα έχει στα χέρια του ένα ομόλογο ίδιο με αυτό που έχει δανειστεί, συν 100 ευρώ στην τσέπη (1000-900=100). Επιστρέφει στο τέλος του μήνα το ομόλογο στον Άγγελο, του δίνει και τα συμφωνημένα 20 ευρώ από τα 100 που κέρδισε και κρατά τα 80 για τον δικό του κόπο.

Από την παραπάνω διαδικασία, καταλαβαίνουμε πως ο πρώτος χαμένος είναι ο Άγγελος που έχει το ομόλογο στα χέρια του και ο πιο κερδισμένος είναι ο Ξερόλας που κέρδισε από αυτή την πτώση.

Naked Short Selling: Επειδή ο Ξερόλας είναι φύσει άπληστος και θέλει να κερδίσει παραπάνω από τα 100 ευρώ που κέρδισε με την παραπάνω διαδικασία κάνει το εξής. Ενώ έχει δανειστεί από τον Άγγελο μόλις ένα 5ετες ομόλογο αξίας 1000ευρώ, πάει στην αγορά και πουλάει 10 ομόλογα αξίας 1000ευρώ το καθένα. Στην ουσία τα 9 από αυτά τα ομόλογα που πούλησε δεν υπάρχουν, είναι δηλαδή γυμνά (naked). Πρόκειται για μια πολύ επικίνδυνη πρακτική short selling, καθώς δεν μπαίνει κανένα όριο στα πόσα γυμνά ομόλογα μπορεί κάποιος να πουλήσει. Στο απλό short selling, το όριο είναι τα πόσα ομόλογα υπάρχουν διαθέσιμα για πρόχειρο δανεισμό (repo).
Με αυτόν τον τρόπο μπορεί κάποιος να δημιουργήσει μια εικονική υπερπροσφορά ομολόγων στην αγορά και η ίδια αυτή η υπερπροσφορά να ρίξει τις τιμές.  Πρακτικά η πτώση των τιμών γίνεται μια αυτο-εκπληρούμενη προφητεία και αυτός που εκτέλεσε την γυμνή πώληση το μόνο που έχει να κάνει, είναι -εκμεταλλευόμενος τον πανικό που δημιούργησε- να αγοράσει αυτά τα 10 ομόλογα πίσω σε σημαντικά χαμηλότερες τιμές.

Τώρα η Τράπεζα της Ελλάδος, μετά από μία μακροσκελή και επίτηδες δυσνόητη επιστολή παραδέχθηκε πως η παραπάνω πρακτική (το naked short) ήταν ανεκτή με ένα παραθυράκι που είχε αφήσει και θα εξηγήσουμε αμέσως.

Όταν κάποιος πουλάει ένα ομόλογο στην αγορά (Ηλεκτρονικη Δευτερογενης Αγορα Τίτλων που ανήκει στην ΤτΕ), είναι υποχρεωμένος μέσα σε διάστημα 3 ημερών να το παραδώσει στους διαπραγματευτές, προκειμένου να περιέλθει στα χέρια του αγοραστή. Αυτό είναι το λεγόμενο Τ+3. Υπάρχει λοιπόν η δυνατότητα, να πουλήσεις ένα ομόλογο σήμερα που δεν διαθέτεις. Αρα χρωστάς στον διαπραγματευτή ένα ομόλογο και πρέπει να το παραδώσεις σε 3 μέρες. Αν το ξανα-αγοράσεις μετά από δύο μέρες από τον ίδιο διαπραγματευτή, τότε ο διαπραγματευτής κάνει τα στραβά μάτια και πρακτικά ακυρώνει το χρέος σου (διότι ένα ομόλογο πουλησες, ένα αγόρασες, το άθροισμα σε ομόλογα είναι μηδέν).
Αυτό πρακτικά είναι μία πράξη naked short selling καθώς την ώρα που πουλούσες το ομόλογο, δεν είχες την υποχρέωση να το διαθέτεις (εστω και δανεικό όπως περιγράψαμε με τα repo).
Επειδή 3 μέρες είναι συνήθως ένα μικρό διάστημα για να αλλάξουν οι τιμές των ομολόγων σε κανονικές συνθήκες, κανείς δεν ασχολείται με το να κάνει naked short selling με αυτόν τον τρόπο. Για να κερδίσεις από μια τέτοια κατάσταση, πρέπει να πέσει αρκετά η τιμή μέσα σε μόλις 3 μέρες.

Η μπαλκονόπορτα της ΤτΕ

Αυτή είναι η κανονική διαδικασία. Όμως σε αυτή τη διαδικασία υπήρχε ένα παραθυράκι που η ΤτΕ είχε αφήσει ανοιχτό. Και αυτό το παραθυράκι ονομαζόταν failed εντολές. Όταν λοιπόν κάποιος πουλάει ένα ομόλογο, πρέπει σε 3 μέρες να το παραδώσει. Εάν δεν το κάνει, τότε η συναλλαγή θεωρείται failed, δηλαδή αποτυχημένη. Αποτυχημένη όμως δεν σημαίνει πως ακυρώνεται, διότι η πώληση έχει γίνει και υπάρχει ένας αγοραστής που περιμένει το ομόλογό του. Άρα στην ουσία η εντολή παραμένει εκκρεμής μέχρι ο πωλητής να φέρει το ομόλογο που έχει υποσχεθεί. Εάν ο πωλητής κάνει τον κινέζο, αυτό μπορεί να παραμείνει μέχρι και για 10 μέρες. Εάν το παρακάνει, τότε ο διαπραγματευτής έχει υποχρέωση να αγοράσει ένα ομόλογο ο ίδιος, να το δώσει στον αγοραστή και να στείλει τον λογαριασμό στον πωλητή. Όμως αυτό συνήθως δεν γίνεται διότι ο πωλητής που κάνει τον κινέζο, ξέρει μέχρι που τον παίρνει.
Με αυτόν τον τρόπο, ένας πωλητής ελληνικών ομολόγων μπορούσε να διατηρεί τη θέση του ανοιχτή για 10και μέρες χωρίς να έχει στα χέρια του το ομόλογο που είχε πουλήσει. Πρακτικά μπορούσε δηλαδή να έχει μια naked short εντολή χωρίς σχεδόν κανείς να τον ελέγχει.

Τον Οκτώβρη του 2009 η ΤτΕ πήρε μία απόφαση να απλοποιήσει ακόμα περισσότερο αυτή τη διαδικασία, διευκολύνοντας θεωρητικά οποιονδήποτε ήθελε να παίξει με αυτό το παραθυράκι. Τώρα, επειδή πιο πάνω εξηγήσαμε πόσο επικίνδυνο και πρακτικά παράνομο παιχνίδι είναι οι naked short εντολές. Εάν το συνδυάσουμε και με τη μπαλκονόπορτα που άνοιξε η ΤτΕ και τα απανωτά δημοσιεύματα για την ελληνική κρίση, καταλαβαίνουμε πως αυτό ήταν μία συνταγή που επέτρεπε σε οποιονδήποτε να εκτελέσει naked short εντολές για τουλάχιστον 10 συνεχείς ημέρες.

Αυτό συνεχίστηκε για κάμποσο, μέχρι που στις 8 Απρίλη το πράγμα ξεχείλωσε. Τότε, η  επιτροπή που ελέγχει τον ΗΔΑΤ αποφάσισε να κλείσει το παράθυρο των failed εντολων με τον εξής απλό τρόπο. Για κάθε εντολή πώλησης, ο πωλητής θα πρέπει να προσκομίζει ένα ρέπο ημέρας αντίστοιχου ομολόγου (ένα δανεικό ομόλογο μίας ημέρας δηλαδή) μέχρι να προσκομίσει το πραγματικό ομόλογο που έχει στα χέρια του.

Πόρισμα πρώτο:
Η ΤτΕ είχε αφήσει ανοικτό ένα πολύ επικίνδυνο παράθυρο στην αγορά ομολόγων. Είτε το έκανε τον Οκτώβρη, είτε πιο πριν, αυτό το παράθυρο είχε τη δυνατότητα σε συνθήκες κρίσης να δημιουργήσει καταστάσεις υποτιμητικής κερδοσκοπίας στην αγορά ελληνικών ομολόγων. Άρα ο κ.Προβόπουλος είναι απολύτως υπεύθυνος γιαυτό το παράθυρο και θα πρέπει να παραιτηθεί.
Εάν δεν μπορούσε να καταλάβει τις συνέπειες αυτού του παράθυρου, είναι ανίκανος. Εάν ήξερε, τότε είναι συνένοχος και θα πρέπει να μιλήσει με τον εισαγγελέα.
Και ειλικρινά σε τέτοιες θέσεις, και σε τόσο απλές έννοιες σαν αυτές που μόλις εξήγησα, μου φαίνεται απίθανο κάποιος να μην καταλαβαίνει.

Πόρισμα δεύτερο:
Είναι πολύ εύκολο να δούμε εάν η περαιτέρω διευκόλυνση του Οκτώβρη του 2009 είχε κάποιο πραγματικό αντίκτυπο υποτιμητικής κερδοσκοπίας. Δεν χρειάζεται παρά να δούμε σε καθημερινή βάση τις πράξεις και τους όγκους των ομολόγων από τις αρχές του 2009 μέχρι σήμερα. Ταυτόχρονα θα πρέπει να δούμε τις πράξεις και τους όγκους των failed εντολών, του παραθύρου δηλαδή που χρησιμοποιούσαν όλοι όσοι ήθελαν να κάνουν naked short selling. Εάν προκύψει πως ένας ικανός όγκος πράξεων γινόταν fail, τότε πάλι ο εισαγγελέας θα πρέπει να παρέμβει.

Πόρισμα τρίτο:
Για το χάλι της χώρας, ευθυνόμαστε όλοι ως κοινωνία, ως επιχειρήσεις και ως πολιτικό προσωπικό. Για το τεράστιο χρέος μας δεν φταίει κανείς άλλος από εμάς τους ίδιους. Άρα αυτό το κείμενο δεν γράφτηκε για να δείξει πως κάποιοι κακοί άνθρωποι επιβουλεύονται την ανάδελφη και αθώα Ελλάδα. Αυτό που δείχνει το παραπάνω κείμενο, είναι πως η Ελλάδα, όντας ήδη ο αδύναμος κρίκος του ευρώ, έγινε στόχος υποτιμητικών πιέσεων και σε αυτό συνέβαλαν και οι αποφάσεις της ΤτΕ και άλλων παικτών που δεν είναι σκοπός αυτής της παρουσίασης να αναδείξει.

Πόρισμα τέταρτο:
Δεν υπάρχει ούτε ένας λόγος ακόμα και για έναν άνθρωπο που διαθέτει έστω κι ένα κουλούρι σε αυτή τη χώρα, να θέλει να παίξει με την υποτίμηση των ελληνικών ομολόγων. Επειδή ακούγονται διάφορα, θέλω να πω, πως όλα τα διάφορα που ακούγονται είναι παράλογα. Όχι διότι πχ, είναι αδύνατο κάποιοι να θέλουν τη χώρα να πάει στο ΔΝΤ, αλλά διότι το να παίζεις με τα ομόλογα του δημοσίου προκειμένου να το καταφέρεις, ισοδυναμεί με το να ρίξεις μία πυρηνική βόμβα στο γείτονα επειδή, είχε δυνατά τη μουσική.

Πόρισμα πέμπτο:
Έχουμε ακούσει όλα αυτά τα χρόνια για πολλά σκάνδαλα και πολλές φούσκες σε όλο τον κόσμο. Παρολαυτά δεν υπάρχει μεγαλύτερη φούσκα και μεγαλύτερο σκάνδαλο από το να παίζεις με τα κρατικά ομόλογα ενός κράτους. Ακόμα και η υπόθεση των δομημένων ομολόγων των ασφαλιστικών ταμείων που είναι τεράστια (ποιες μίζες και άλλες παπαρες), είναι μικρή μπροστά στις συνέπειες που μπορεί να φέρουν η κατάρρευση των ομολόγων ενός κράτους. Πρόκειται ουσιαστικά για το τέλος του παιχνιδιού.

Πόρισμα έκτο:
είμαστε άξιοι της τύχης μας.

Ευχαριστώ πολύ που καθήσατε να ακούσετε το παραλήρημα μου και
καληνύχτα Κεμάλ.

[biv]

MOΛΩΤΟΦ ΞΑΓΡΥΠΝΟΥΝ ΣΤΟΥ ΟΡΙΖΟΝΤΑ ΤΟ ΧΑΟΣ!



http://www.youtube.com/watch?v=-P_gr6VnYcU&feature=related (Embedding disabled, limit reached)

[CLUB LARISA]

Ο γιωργακης μολις πουλησε εμας, τα παιδια μας και τα εγγονια μας, δουλους σε ενα απροσωπο παγκοσμιο τερας. Οχι οτι δεν το περιμεναμε, απο τοτε που αρχισαν οι πρωτες αναφορες στην παραμυθα της κρισης και της χρεοκοπιας, φανηκε που το πανε το πραγμα. Καλη χωνεψη και καλο υπολοιπο σε οσους μεινουν και δεν πηδηξουν τα συνορα στην επομενη δεκαετια.

Και ο τελευταίος να κλείσει την πόρτα. ΓΑΜΩ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΣΑΣ ΤΟ ΥΠΟΘΗΚΕΥΜΕΝΟ.

http://www.youtube.com/watch?v=2ho4-lpihc4 (Embedding disabled, limit reached)

[SALPARADISE]

ÔÏ ÌÅÃÁËÏ ÐÁÉ×ÍÉÄÉ ÃÉÁ ÔÏÍ ÅËÅÃ×Ï ÔÇÓ ÅÕÑÙÐÇÓ: ÐÙÓ Ç GOLDMAN SACHS ÏÑÃÁÍÙÍÅÉ ÔÇ ×ÑÅÏÊÏÐÉÁ ÔÇÓ ÅËËÁÄÁÓ
http://kavvathas.wordpress.com/2010/04/23/%CF%84%CE%BF-%CE%BC%CE%B5%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CE%BF-%CF%80%CE%B1%CE%B9%CF%87%CE%BD%CE%B9%CE%B4%CE%B9-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CE%B3%CF%87%CE%BF-%CF%84%CE%B7%CF%83-%CE%B5/

23/04/2010
Åîáéñåôéêü Üñèñï Ôïõ ÄçìÞôñç Êùíóôáíôáêüðïõëïõ

ÅíäéáöÝñïí èá Þôáí íá ìÜèïõìå åÜí ç Ãêüëíôìáí Æáêò äéáôçñïýóå Þ êáé óõíå÷ßæåé íá äéáôçñåß êÜðïéïí “ôïðïôçñçôÞ” êáé óôá êáè’ çìÜò êáé óå ðïéï áêñéâþò ðüóôï. Óå êõâåñíçôéêü Þ ìÞðùò óå êñáôéêü ðïõ ðÜíôùò åðçñåÜæåé êáèïñéóôéêÜ êñßóéìåò êõâåñíçôéêÝò áðïöÜóåéò ó÷åôéêÜ ìå ôçí ïéêïíïìßá êáé ôç äéá÷åßñéóç ôùí äçìïóéïíïìéêþí ìáò ðñïâëçìÜôùí.

Ðùò èá óáò öáéíüôáí áí ï ðñïðïíçôÞò ôïõ Ïëõìðéáêïý Ýðáéæå 100 åêáôïììýñéá óôï Ðñï-Ðï, ðïíôÜñïíôáò óôçí Þôôá êáé ôïí õðïâéâáóìü ôçò ïìÜäáò ôïõ êáé óõíéóôþíôáò óôïõò ößëïõò ôïõ íá êÜíïõí ôï ßäéï; Ôé èá Ýêáíáí ïé ïðáäïß ôùí Åñõèñïëåýêùí óå Ýíáí ôÝôïéï ðñïðïíçôÞ;

Áõôü áêñéâþò öáßíåôáé üôé êÜíåé ç ôñÜðåæá Ãêüëíôìáí Æáêò, êýñéïò óýìâïõëïò åðß óåéñÜ åôþí ôùí åëëçíéêþí êõâåñíÞóåùí óå èÝìáôá ÷ñÝïõò êáé éäéùôéêïðïéÞóåùí, ðñïíïìéáêüò óõíïìéëçôÞò ôùí Ðñùèõðïõñãþí êáé áðü ôïõò êýñéïõò äéá÷åéñéóôÝò ôïõ äçìüóéïõ ÷ñÝïõò ìáò. Ìå ôï Ýíá ÷Ýñé, ç ôñÜðåæá êåñäßæåé äéóåêáôïììýñéá áðü ôéò “óõìâïõëÝò” ôçò êáé ôç äéá÷åßñéóç ôïõ ÷ñÝïõò. Ìå ôï Üëëï, ðáßæåé óôçí áãïñÜ CDS ðïíôÜñïíôáò óôç ÷ñåïêïðßá ôçò ÅëëÜäáò, óå óôåíÞ óõíåñãáóßá ìå ôï êåñäïóêïðéêü ÷åôæ öáíô Ðüëóïí, ðïõ êÝñäéóå ôïõ êüóìïõ ôá ëåöôÜ óôçí êñßóç ôïõ 2008. H Ãêüëíôìáí öñïíôßæåé ôáõôü÷ñïíá íá õðïíïìåýåé ôçí åëëçíéêÞ áîéïðéóôßá, ôéíÜæïíôáò óôïí áÝñá ôá åëëçíéêÜ åðéôüêéá êáé ïäçãþíôáò ôç ÷þñá óôïí ãêñåìü! Áí äåí ÷ñåïêïðÞóåé ç ÅëëÜäá êåñäßæåé áðü ôá áõîçìÝíá åðéôüêéá, áí ÷ñåïêïðÞóåé êåñäßæåé áðü ôç ÷ñåïêïðßá. Êåñäßæåé óôÞíïíôáò ôç öïýóêá, êåñäßæåé êáé îåöïõóêþíïíôáò ôç öïýóêá, ðéóôÞ óôçí áñ÷Þ “Üñðáîå ôï ôóåê ðñéí óêÜóåé ôï êáñðïýæé”. Óôçí ðñáãìáôéêüôçôá äåí õðÜñ÷åé êáíÝíá êáñðïýæé. Ç ôñÜðåæá ôï ðáñïõóéÜæåé ùò õðáñêôü, êåñäßæåé áðü ôçí ðþëçóÞ ôïõ êáé ôï áöÞíåé íá óêÜóåé ðñéí ôï ðÜñåé óôá ÷Ýñéá ôïõ ï áãïñáóôÞò.

Äåí åßíáé ðñþôç öïñÜ ðïõ ôï êÜíåé, åßíáé ç ðÜãéá ìÝèïäüò ôçò, ÷Üñç óôçí ïðïßá êõñéÜñ÷çóå óôçí ðáãêüóìéá ÷ñçìáôïðéóôùôéêÞ áãïñÜ, åîïíôþíïíôáò ôïõò áíôáãùíéóôÝò. Ç Ãêüëíôìáí ãéãáíôþíåôáé áðïìõæþíôáò ôïõò ðåëÜôåò-èýìáôá, ãé’ áõôü ôçí ïíüìáóå âáìðßñ=âñõêüëáêá ç Ëéìðåñáóéüí. Ôá ß÷íç ôçò åíôïðßæïíôáé ðßóù áðü üëåò ôéò öïýóêåò êáé ïéêïíïìéêÝò êáôáóôñïöÝò (êåñäïóêïðßá ðåôñåëáßïõ, ìåôï÷þí õøçëÞò ôå÷íïëïãßáò ê.ï.ê.).

Ç ôñÜðåæá ðñùôáãùíßóôçóå óôá óÜðéá óôåãáóôéêÜ äÜíåéá, ïäçãþíôáò óôçí êáôáóôñïöÞ ôïõ 2008. Ôüôå, ïé ôñáðåæßôåò áíÜãêáóáí ôéò êõâåñíÞóåéò íá îïäÝøïõí 11.400 äéóåêáôïììýñéá äïëëÜñéá (áí Ý÷åôå ôñüðï íá öáíôáóèåßôå Ýíá ôÝôïéï ðïóü) ãéá íá êáëýøïõí ôéò íïìüôõðåò Þ ìç áðÜôåò ôùí ôñáðåæþí. Áöïý óþèçêáí áðü ôç ÷ñåïêïðßá, âãÜæïíôáò ìÜëéóôá êáé êÜôé ôéò, ïé ôñáðåæßôåò åðáíÞëèáí óôá ßäéá âÜæïíôáò óôï óôü÷áóôñï åõÜëùôá êñÜôç. Êáé äïêéìÜæïíôáò ôï åõñþ, ðñïôïý êáôï÷õñùèåß ùò ðáãêüóìéï áðïèåìáôéêü, õðïíïìåýïíôáò ôçí áìåñéêáíéêÞ êõñéáñ÷ßá.

Ç ÖÉÑÌÁ: ÌÉÁ ÔÑÁÐÅÆÁ-ÂÁÌÐÉÑ
Ïé Áìåñéêáíïß ëáôñåýïõí ôá ðáñáôóïýêëéá. Ôç CIA ôç ëÝíå «The Company» (H Åôáéñåßá). Ôç Ìáößá «The Family» (Ç ÏéêïãÝíåéá). Ôçí Goldman Sachs «The Firm» (Ç Ößñìá). Ãêüëíôìáí êáé Óáî Þôáí äýï Ãåñìáíïåâñáßïé ìåôáíÜóôåò. ‘ºäñõóáí ôçí ôñÜðåæá ôï 1869, áëëÜ äåí èá ìðïñïýóáí ßóùò íá öáíôáóôïýí üôé èá ãéíüôáí óÞìåñá ç ìåãáëýôåñç óôïí êüóìï, áëëÜ êáé ìéá ðñáãìáôéêÞ, áí êáé áöáíÞò, üóï ìðïñåß, õðåñêõâÝñíçóç ôïõ êüóìïõ.

Ç Ãêüëíôìáí äåí Ý÷åé áðëþò êáëÝò ó÷Ýóåéò ìå ôçí áìåñéêáíéêÞ êõâÝñíçóç, åßíáé, óå ìåãÜëï âáèìü, ç êõâÝñíçóç. Ôï ìõóôéêü ôçò åðéôõ÷ßáò ôçò; ‘¸óðáãå ðñþôç üëåò ôéò êñáôéêÝò ñõèìßóåéò êáé çèéêÝò äåïíôïëïãßåò, ðïíôÜñïíôáò êáé êåñäßæïíôáò áðü ôçí ÷ñåïêïðßá ôùí ðåëáôþí ôçò! Ìðïñïýóå íá ôï êÜíåé, ãéáôß åß÷å áíèñþðïõò ôçò óôçí êõâÝñíçóç êáé ôçí êåíôñéêÞ ôñÜðåæá ôùí ÇÐÁ, óå åõñùðáúêÝò êõâåñíÞóåéò, óå åõñùðáúêÝò êåíôñéêÝò ôñÜðåæåò êáé ôçí ßäéá ôçí ÅõñùðáúêÞ ÊåíôñéêÞ ÔñÜðåæá. ÅðçñåÜæåé êáèïñéóôéêÜ ôéò áðïöÜóåéò ðïõ äéáìïñöþíïõí ôçí ôñáðåæéêÞ áãïñÜ êáé ôéò ñõèìßóåéò ôçò.

Ç á÷áëßíùôç êåñäïóêïðßá ôçò óõíÝâáëå óôï Êñá÷ ôïõ 1929. “In God we Trust” ãñÜöåé êÜèå äïëëÜñéï, ¡In Goldman Sachs we Trust”, ðáñÝöñáóå ï Ôæùí ÊÝíåè ÃêáëìðñÝéè, ðïõ ôçò áöéÝñùóå Ýíá êåöÜëáéï ôïõ âéâëßïõ ôïõ ãéá ôçí êñßóç. Óôéò äåêáåôßåò ôïõ “êñáôéóìïý” ðïõ áêïëïýèçóáí, ç Ãêüëíôìáí Ýãéíå ðéï ðñïóåêôéêÞ, Ýöôéáîå ôï üíïìÜ ôçò êáé åß÷å ìÜëéóôá ìüôï ôçí “ìáêñïðñüèåóìç áðëçóôßá”. Äéåýñõíå ðñïóåêôéêÜ ôçí åðéññïÞ ôçò, äéåéóäýïíôáò óôáäéáêÜ êáé “öõôåýïíôáò” ôïõò áíèñþðïõò ôçò óôá âáóéêÜ êÝíôñá ïéêïíïìéêÞò åîïõóßáò ÇÐÁ êáé Åõñþðçò, óôéò êõâåñíÞóåéò êáé ôéò êåíôñéêÝò ôñÜðåæåò. ‘¿óðïõ, ïé óôáäéáêÝò “áðåëåõèåñþóåéò” ôçò áãïñÜò ÷ñÞìáôïò ðÝñáóáí ôï êñßóéìï óçìåßï, óôá ôåëåõôáßá ÷ñüíéá Êëßíôïí, ìå Õðïõñãü Ïéêïíïìéêþí ôïí Ñïýìðéí, åðéôñÝðïíôáò óôçí ôñÜðåæá íá ðáßîåé Üãñéá ôï “ìåãÜëï ðáé÷íßäé” ôçò, ôçí ïéêïäüìçóç ìéáò ðáãêüóìéáò “Áõôïêñáôïñßáò ôïõ ×ñÞìáôïò”

Ç Ãêüëíôìáí åêìåôáëëåýèçêå ôéò “áðåëåõèåñþóåéò” êáé ôçí êáôÜñãçóç ôùí ðåñéóóüôåñùí öñáãìþí êáé ñõèìßóåùí (ðïõ óõ÷íÜ ðñïêÜëåóå ç ßäéá), óõìðñùôáãùíéóôþíôáò óôï óôÞóéìï ôçò ìéáò öïýóêáò ìåôÜ ôçí Üëëç. Ìðüñåóå íá ôï êÜíåé, ãéáôß åðçñÝáæå ìå ôïõò áíèñþðïõò ôçò êáèïñéóôéêÜ ôçí áìåñéêáíéêÞ êáé åõñùðáúêÞ ïéêïíïìéêÞ ðïëéôéêÞ.

Ç ìåãÜëç åõêáéñßá ôçò Þôáí ç êñßóç ôïõ 2008. Ðñùôáãùíßóôçóå óôïí ìðïõì ôùí óôåãáóôéêþí äáíåßùí ðñïò áíáîéüðéóôïõò äáíåéïëÞðôåò, ìåôÜ áíáêÜôåøå ôá “ôïîéêÜ äÜíåéá” ìå õãéÝóôåñá ðñïúüíôá êáé ôá ðïýëçóå ùò õãéÞ. ÌåôÜ êåñäïóêüðçóå åéò âÜñïò ôùí áãïñáóôþí ôùí ðñïúüíôùí ôçò óôçí äåõôåñïãåíÞ áãïñÜ CDS, ôùí áóöáëéóôéêþí óõìâïëáßùí Ýíáíôé áíáîéüðéóôùí ÷ñåþí, åðéôá÷ýíïíôáò ôçí êñßóç. Áðü ôç ìéá êÝñäéóå ìåôáðïõëþíôáò óôåãáóôéêÜ äÜíåéá, áðü ôçí Üëëç ðïíôÜñïíôáò êáé óõìâÜëëïíôáò óôçí êáôáóôñïöÞ ôùí ðñïúüíôùí ôçò. Êýñéï åñãáëåßï ôçò Þôáí ç áãïñÜ CDS (Credit Default Swaps), äåõôåñïãåíþí ÷ñçìáôïðéóôùôéêþí ðñïúüíôùí, áóöáëßóôñùí Ýíáíôé ÷ñåïêïðßáò, ìéá áðü ôéò ðéï áäéáöáíåßò êáé ðéï áðïñõèìéóìÝíåò. Ôñåéò ôñÜðåæåò åëÝã÷ïõí ôï 75% ôçò áãïñÜò, Ãêüëíôìáí, J.P. Morgan êáé Íôþõôóå Ìðáíê.

¨¼ôáí îÝóðáóå ç êñßóç, ç Ãêüëíôìáí ÷ñçóéìïðïßçóå ôïí Üíèñùðü ôçò óôçí êõâÝñíçóç, ôïí Õðïõñãü Ïéêïíïìéþí Ðüëóïí ãéá íá áðïôñÝøåé êÜèå óõíäñïìÞ óôéò ôñÜðåæåò, ïäçãþíôáò óôç ÷ñåïêïðßá ôïí êýñéï áíôáãùíéóôÞ ôçò, ôç ËÞìáí ÌðñÜäåñò. ¼ôáí ç ËÞìáí ÷ñåïêüðçóå, ï Ðüëóïí Üëëáîå áìÝóùò ñüôá êáé Ýóðåõóå íá äéáóþóåé ôéò õðü ÷ñåïêïðßá ôñÜðåæåò. Ç Ãêüëíôìáí ü÷é ìüíï áðçëëÜãç ôïõ êýñéïõ áíôáãùíéóôÞ, áëëÜ êáé êÝñäéóå 13 äéò äïëëÜñéá áðü ôï ó÷Ýäéï óùôçñßáò. (Ìéá åêðëçêôéêÞ Ýñåõíá ãéá ôçí Ãêüëíôìáí Æáêò äçìïóéåýåôáé óôï ðåñéïäéêü “ÔåôñÜäéá”, ôåý÷ïò 57-58, ôùí åêäüóåùí “Óôï÷áóôÞò”). Óå áõôÞ ôçí “ôñÜðåæá ðïõ ôñïìÜæåé”, êáôÜ ôçí Ýêöñáóç ôçò Ëéìðåñáóéüí, áíÝèåóáí äéáäï÷éêÝò åëëçíéêÝò êõâåñíÞóåéò, ìåôÜ ôï 1998, óçìáíôéêü ìÝñïò ôçò äéá÷åßñéóçò ôïõ åëëçíéêïý ÷ñÝïõò êáé ôçò åìðéóôåýôçêáí ôï ìÝëëïí ôïõ åëëçíéêïý ëáïý.

“Ç Ãêüëíôìáí Æáêò åßíáé ðáíôïý”
H öñÜóç áíÞêåé óôïí Ìáô Ôáéìðé, åñåõíçôÞ äçìïóéïãñÜöï, ðïõ õðïãñÜöåé ìéá ìåãÜëç Ýñåõíá ãéá ôçí Ãêüëíôìáí óôï ðåñéïäéêü Rolling Stone. H ìÝèïäïò ôçò Ößñìáò åßíáé ï . åéóïäéóìüò, ôüóï åðéôõ÷Þò ðïõ ç ôñÜðåæá áðÝêôçóå êáé äåýôåñï ðáñáôóïýêëé, áöïý ôçí ïíïìÜæïõí êáé “êõâÝñíçóç Æáêò”. ÅðéëÝãåé óôåëÝ÷ç ôçò, ôá êÜíåé åêáôïììõñéïý÷ïõò êáé ìåôÜ ôïõò . âñßóêåé äïõëåéÜ óôéò êåíôñéêüôåñåò èÝóåéò ôïõ ðáãêüóìéïõ ïéêïíïìéêïý óõóôÞìáôïò. Éäïý ìåñéêÜ áðü ôá áóôÝñéá ôïõ äéåèíïýò äéêôýïõ ôçò:

Mario Draghi
Õðåýèõíïò éäéùôéêïðïéÞóåùí óôçí Éôáëßá (1991-2001), áíôéðñüåäñïò Åõñþðçò ôçò Goldman Sachs (2001-2006), ÄéïéêçôÞò ôçò ÊåíôñéêÞò ÔñÜðåæáò ôçò Éôáëßáò, õðïøÞöéïò ãéá ôç èÝóç ôïõ ÐñïÝäñïõ ôçò ÅõñùðáúêÞò ÊåíôñéêÞò ÔñÜðåæáò

Otmar Issing
ÅðéêåöáëÞò ïéêïíïìïëüãïò êáé áñ÷éôÝêôïíáò ôçò íïìéóìáôéêÞò óôñáôçãéêÞò ôçò ÊåíôñéêÞò ÅõñùðáúêÞò ÔñÜðåæáò (1998-06), äéåèíÞò óýìâïõëïò ôçò Goldman Sachs, Ðñüåäñïò ôïõ Center for Financial Studies óôï ÐáíåðéóôÞìéï ôçò Öñáíêöïýñôçò. Ìå ðñüóöáôï Üñèñï ôïõ óôïõò Financial Times óõã÷áßñåé ôïõò Åõñùðáßïõò çãÝôåò ãéá ôç óèåíáñÞ áíôßóôáóÞ ôïõò óôçí êáôáóôñïöéêÞ, üðùò ôçí ÷áñáêôçñßæåé, éäÝá ìéáò åõñùðáúêÞò âïÞèåéáò óôçí ÅëëÜäá. Ç åöçìåñßäá áíáöÝñåé üëåò ôéò éäéüôçôåò ôïõ áñèñïãñÜöïõ, ðëçí áõôÞò ôïõ óõìâïýëïõ ôçò Goldman Sachs.

Lloyd Blankfein
Ðñüåäñïò êáé Ãåíéêüò ÄéåõèõíôÞò ôçò Goldman Sachs. Ï ÷åéñüôåñïò Ðñüåäñïò êáé Ãåíéêüò ÄéåõèõíôÞò ôïõ 2009 êáôÜ ôï Forbes, ðñüóùðï ôçò ÷ñïíéÜò êáôÜ ôïõò Financial Times. ÅôÞóéá áìïéâÞ 53 åêáôïììýñéá äïëëÜñéá.

Henry Paulson
ÌåôÜ áðü 30 ÷ñüíéá óôç Ößñìá, Ýãéíå Õðïõñãüò Ïéêïíïìéêþí ôïõ Ìðïõò.

Lawrence Summers
Óýìâïõëïò ôïõ Êëßíôïí, ôïõ Ìðïõò êáé ôïõ ÏìðÜìá. Áñ÷éôÝêôïíáò ôçò öéëåëåõèåñïðïßçóçò ôïõ ÷ñçìáôïðéóôùôéêïý ôïìÝá. Ðñïóôáôåõüìåíïò ôïõ Ñïýìðéí, âåôåñÜíïõ ôçò Ößñìáò

Dan Jester
Óôçí êõâÝñíçóç ÏìðÜìá. Áíáìåß÷èçêå óôç äéÜóùóç ôçò ÁÉG, üðïõ Ýíá ìåãÜëï ìÝñïò áðü ôï êåöÜëáéï ðïõ äáðáíÞèçêå êáôÝëçîå óôçí Goldman Sachs

Ç åðé÷åßñçóç “×ñåïêïðßá ôçò ÅëëÜäáò”
To 1998 ç åëëçíéêÞ êõâÝñíçóç Ýèåóå ùò êýñéá åðéäßùîç ôçí Ýíôáîç óôçí ÏÍÅ. Ôá íïýìåñá äåí Ýâãáéíáí. Ç ÁèÞíá èá ìðïñïýóå ßóùò íá ðåñéïñßóåé ôç öïñïäéáöõãÞ ôùí ìåóáßùí-áíþôåñùí êïéíùíéêþí óôñùìÜôùí ðïõ äåí óõíçèßæïõí íá ðëçñþíïõí öüñïõò, áöÞíïíôáò ôçí óôÞñéîç ôïõ êñÜôïõò óôïõò ìéóèùôïýò êáé óõíôáîéïý÷ïõò (ðïõ ôáõôü÷ñïíá êáôçãïñïýí ùò áíåðñüêïðïõò). Èá ìðïñïýóå íá ðåñéïñßóåé ôçí ðáñáïéêïíïìßá Þ ôï êüóôïò ôçò äéáöèïñÜò. Èá ìðïñïýóå íá óêåöôåß Üëëåò áíáðôõîéáêÝò óôñáôçãéêÝò. Ðñïôßìçóå ôïí åýêïëï, áí êáé ðáíÜêñéâï, äñüìï, ôï ìáóêÜñåìá ôïõ ÷ñÝïõò. Ãéá íá ôï êÜíåé áðåõèýíèçêå, óýìöùíá ìå ôïõò New York Times êáé ôç Wall Street Journal, óôç äéáâüçôç Goldman Sachs. Ãéá ôç óõíåñãáóßá áõôÞ ôçí åãêáëåß ôþñá êáé æçôÜ íá ðëçñïöïñçèåß ôé Ýãéíå ç Êïìéóéüí. ÃñÜöåé óå ìéá ÝñåõíÜ ôïõ ôï ãáëëéêü ÌáñéÜí:

“Ãéá ôçí ðéï ìåãÜëç ôñÜðåæá ôïõ êüóìïõ, ç ðáôñßäá ôçò äçìïêñáôßáò ìåôåôñÜðç óå áãåëÜäá ðñïò Üñìåãìá. ¨¼ôáí ï ÃêÜñõ Êïí ðñïóãåéþíåôáé óôï áåñïäñüìéï ÅëåõèÝñéïò ÂåíéæÝëïò, ôï 2001, ïé Ýëëçíåò áîéùìáôïý÷ïé ôïí ðåñéìÝíïõí üðùò ôïí Ìåóóßá Êþóôáò Óçìßôçò áðïöáóßæåé íá âÜëåé ôïí ëýêï ìÝóá óôï ìáíôñß”. H Ãêüëíôìáí Óá÷ò, ãñÜöåé ôï ðåñéïäéêü, “äéáöèåßñåé” ôçí åëëçíéêÞ êõâÝñíçóç “ðåßèïíôÜò” ôçí
üôé ìðïñåß ìå ôá ðñïúüíôá ôçò íá ÷ñçìáôïäïôåß ôéò äáðÜíåò ôçò. Ç Ãêüëíôìáí âãÜæåé 300 åêáôïììýñéá äïëëÜñéá, ãéá íá êñýøåé ç åëëçíéêÞ êõâÝñíçóç, üëï êé üëï, Ýíá äÜíåéï åíüò äéò. 30% åéò âÜñïò ôïõ åëëçíéêïý äçìïóßïõ ðÜåé ôï íôáâáôæçëßêé. Ï ïßêïò áîéïëüãçóçò Ìïýíôéò êáëýðôåé ôçí åðé÷åßñçóç áîéïëïãþíôáò ìå Üñéóôá ôçí ÅëëÜäá. Ç áôéìùñçóßá ïäçãåß óå ìïíéìïðïßçóç ôùí ðñáêôéêþí. Ôï ôåëåõôáßï áðü áõôÜ ôá ðñïúüíôá åßíáé ï “Titlospe”, äÜíåéï 5,3 äéò ôï 2009.

Ìå ôç ìÝèïäï áõôÞ, ç ÁèÞíá ÷ñçóéìïðïßçóå äéÜöïñá äïìçìÝíá ðñïúüíôá ãéá íá êñýøåé ôï ðñáãìáôéêü ýøïò ôïõ ÷ñÝïõò åðéôñÝðïíôáò óôçí ÅëëÜäá íá åêðëçñþóåé ôå÷íéêÜ, ü÷é üìùò êáé ïõóéáóôéêÜ, ôá êñéôÞñéá ôïõ ÌÜáóôñé÷ô, ðñáêôéêÞ ðïõ Üñ÷éóå ôï 1998 êáé óõíå÷ßóôçêå ìÝ÷ñé ôéò áñ÷Ýò ôïõ 2009. Ç Ãêüëíôìáí, ç ÅèíéêÞ ÔñÜðåæá êáé ç åëëçíéêÞ êõâÝñíçóç äçìéïýñãçóáí Ýíá “íåöÝëùìá” äéåèíþí åôáéñåéþí ðïõ åéäéêåýôçêáí óôçí áãïñáðùëçóßá åëëçíéêþí ôßôëùí ìåôáó÷çìáôéóìÝíùí óå éäéüìïñöá, äïìçìÝíá ðñïúüíôá.

¨¼ëá Þôáí íüìéìá, õðïóôçñßæåôáé óÞìåñá. Êáé ôá äÜíåéá óôïõò Üóôåãïõò ðïõ áíáôßíáîáí ôï ôñáðåæéêü óýóôçìá íüìéìá Þôáí, äåí Þôáí üìùò ðñïò ôï äçìüóéï óõìöÝñïí. H öïýóêá ðïõ äçìéïõñãÞèçêå åßíáé áõôÞ áêñéâþò ðïõ óêÜåé óÞìåñá óôá ìïýôñá ìáò, Ý÷ïíôáò ïäçãÞóåé ôï åëëçíéêü êñÜôïò óôá ðñüèõñá ôçò êáôÜññåõóçò.

Ç Êïìéóéüí ðÜíôùò äåí Ý÷åé ðåéóèåß ãéá ôç íïìéìüôçôá ïñéóìÝíùí áðü ôéò äéáäéêáóßåò áõôÝò. ¨Åíá áðü ôá óõíçèÝóôåñá êüëðá ôçò Ãêüëíôìáí åßíáé ç Ýêäïóç ÷ñåïãñÜöùí óå Üëëï íüìéóìá áðü ìéá ÷þñá êáé ç åí óõíå÷åßá ÷ñÞóç swaps ãéá êÜëõøç áðü áëëáãÝò éóïôéìéþí. Ôï êüëðï, ðïõ õðïðôåýåôáé ç Êïìéóéüí üôé Ýãéíå êáé åîåôÜæåé ôç íïìéìüôçôÜ ôïõ, áñ÷ßæåé áðü êåé êáé ðÝñá, ìå ôçí áõèáßñåôç áëëáãÞ áðü ôçí êõâÝñíçóç êáé ôçí êåíôñéêÞ ôñÜðåæá ôçò éóïôéìßáò, ÷ùñßò íá ôï áíáêïéíþóåé óå êáíÝíá, óýìöùíá ìå ôï ãáëëéêü ñåðïñôÜæ. Ìå ôïí ôñüðï áõôü, âåëôéþíåé ôçí áîßá ôïõ ÷ñÝïõò. Ç äåýôåñç ìÝèïäïò åßíáé ç ðñüâëåøç ìåëëïíôéêþí åîüäùí. Óýìöùíá ìå ôç Ëéìðåñáóéüí, ç Ãêüëíôìáí ðñüôåéíå óôçí êõâÝñíçóç ôçò ÍÄ íá ðñïåîïöëÞóåé Ýóïäá ôùí áåñïäñïìßùí, “ìåéþíïíôáò” ëïãéóôéêÜ ôï ÷ñÝïò êáôÜ 0,5% ôïõ ÁÅÐ. Ãéá ôçí ùñáßá áõôÞ óõìâïõëÞ, Ýíá áêüìá ëïãéóôéêü ôñéê, ôï åëëçíéêü êñÜôïò ðëÞñùóå Ýíá ðïóü 200-300 åêáôïììõñßùí åõñþ.

Ôá Þîåñáí
Ôï ãåãïíüò üôé êáé Üëëåò åõñùðáúêÝò ÷þñåò ðñïóÝôñåîáí óôç “äçìéïõñãéêÞ ëïãéóôéêÞ”, óå íïìüôõðåò áðÜôåò, äåí áðáëëÜóóåé ôïõò ¨¸ëëçíåò éèýíïíôåò ôùí åõèõíþí ôïõò, äåß÷íåé üìùò ôïí âáèìü äéÜâñùóçò êáé åîÜñôçóçò êáé Üëëùí Åõñùðáßùí. Åßíáé ðïëý äýóêïëï åðßóçò íá ðéóôÝøïõìå üôé ÂñõîÝëëåò, Ðáñßóé êáé Öñáíêöïýñôç äåí Þîåñáí êáé äåí Üöçóáí íá ãßíïõí üëá áõôÜ, ðñïöáíþò áðïâëÝðïíôáò óå ìåãÜëá ðïëéôéêÜ-ïéêïíïìéêÜ ïöÝëç. Ç Öñáíêöïýñôç ðáßñíåé êÜèå ÷ñüíï ëåðôïìåñåßò åêèÝóåéò ôçò ÔñÜðåæáò ôçò ÅëëÜäáò. Ãíùñßæåé áêñéâþò ðüóï åßíáé ôï ÷ñÝïò. Ôï îÝñáíå êáé ôï ÍïÝìâñéï, üôáí ç êõâÝñíçóç ôïõò áíáêïßíùóå üôé åßíáé äéðëÜóéï, üðùò ôï Þîåñáí êáé ïé äéåèíåßò ïßêïé áîéïëüãçóçò êáé ïé ôñÜðåæåò, êÜíáíå üìùò ôïõò Ýêðëçêôïõò. Ç åõèýíç åßíáé ìïéñáóìÝíç, áëëÜ ïé ¨¸ëëçíåò èá ðëçñþóïõí ôç íýöç.

Ç õðüèåóç äåß÷íåé åðßóçò ðüóï ç Åõñþðç åßíáé õðïíïìåõìÝíç åê ôùí Ýóù, áöïý áíáèÝôåé óå áìåñéêáíéêÝò ôñÜðåæåò ôç äéá÷åßñéóç ôùí ðéï óçìáíôéêþí ðôõ÷þí êáé åõÜëùôùí óçìåßùí ôùí ïéêïíïìéêþí ôçò (üðùò êÜíåé Üëëùóôå êáé óôïõò ôïìåßò ðñïóùðéêþí äåäïìÝíùí, ðåñéëáìâáíïìÝíùí ôùí ôñáðåæéêþí ëïãáñéáóìþí êáé êÜèå Üëëçò ðëçñïöïñßáò ðïõ ìåôáöÝñåé óôéò áìåñéêáíéêÝò õðçñåóßåò, äÞèåí ãéá ôçí ôñïìïêñáôßá). Ðñüóöáôá, ï åõñùâïõëåõôÞò Íßêïò ×ïõíôÞò áðïêÜëõøå ìå åñþôçóÞ ôïõ ôçí áíáãíþñéóç, óå êáíïíéóìü ôçò Êïìéóéüí, ôïõ ñüëïõ ôùí ôñéþí êõñßùò áìåñéêáíéêþí ïßêùí áîéïëüãçóçò, ôçí ßäéá óôéãìÞ ðïõ ôï áìåñéêáíéêü ÊïíãêñÝóï ôïõò êáëåß íá äþóïõí åîçãÞóåéò!

Ç ÅëëÜäá Ýêñõøå ìå ôïí ôñüðï áõôü ôá ðñïâëÞìáôá êÜôù áðü ôï ÷áëß, þóðïõ, óôéò áñ÷Ýò ôïõ 2009, Üñ÷éóáí íá Ýñ÷ïíôáé ïé ðëçñïöïñßåò áðü ôç Ãåñìáíßá ãéá êßíäõíï ÷ñåïêïðßáò ôçò ÅëëÜäáò (ó÷åôéêÜ äçìïóéåýìáôá ôïõ ÓðÞãêåë êáé Üñèñï ôïõ Êþóôá Óçìßôç óôçí Çìåñçóßá). Ôïí ÓåðôÝìâñéï 2009, ìå ðñùôïâïõëßá ôçò Ãêüëíôìáí êáé ìåóïëáâçôÞ ôçí åôáéñåßá Markit, óõãêñïôåßôáé êïíóüñôóéïõì 12 ôñáðåæþí ðïõ äçìéïõñãåß åéäéêü ßíôåî óôçí áãïñÜ CDS ãéá ôçí êÜëõøç áõîçìÝíïõ ñßóêïõ ôïõ ÷ñÝïõò ÅëëÜäáò, Éóðáíßáò êáé Ðïñôïãáëßáò, åí áíáìïíÞ ôïõ êåñäïóêïðéêïý ðáé÷íéäéïý (iTraxxSovX Western Europe). Ðñüêåéôáé êáôʼ ïõóßáí ãéá óôïß÷çìá óôç ÷ñåïêïðßá ôùí ôñéþí êñáôþí, ðïõ óôÞíåé ï óýìâïõëüò ìáò.

H Goldman ãíùñßæåé Üñéóôá üëåò ôéò ðôõ÷Ýò ôïõ åëëçíéêïý ÷ñÝïõò. Ãíùñßæåé åðßóçò ôé ðñüêåéôáé íá ãßíåé, áöïý ç ßäéá ôï åôïéìÜæåé. Ôé êÜíåé; ÐåñéìÝíåé íá ðåñÜóåé Ýíáò ìÞíáò áðü ôéò åêëïãÝò, íá óõíåéäçôïðïéÞóåé ç íÝá êõâÝñíçóç ôï ðñüâëçìá ðïõ áíôéìåôùðßæåé êáé óôÝëíåé, óýìöùíá ìå ôç Ëéìðåñáóéüí, áíôéðñïóùðåßá ôñáðåæéôþí óôçí ÁèÞíá, õðü ôï Íï 2 ôçò ôñÜðåæáò ÃêÜñé Êïí. Ãßíïíôáé äýï óõíáíôÞóåéò (Ý÷ïõí ãßíåé êáé áñêåôÝò Üëëåò óôï åîùôåñéêü). Mßá óôï Õðïõñãåßï Ïéêïíïìéêþí êáé ìßá óôï îåíïäï÷åßï “Ðåíôåëéêüí” ôçò ÊçöéóéÜò. Ðñïôåßíïõí Ýíá áêüìá ÷áñéôùìÝíï ðñïúüí ôïõò, ó÷åäéáóìÝíï íá óôåßëåé óôï ìÝëëïí ôï êüóôïò ôïõ ÅÓÕ. Ëßãï ðñéí óðñþîïõí ôçí ÅëëÜäá óôçí ÊáéÜäá, åôïéìÜæïíôáé íá ôçò áñðÜîïõí êÜôé áêüìá.

Ç ôåëéêÞ åðßèåóç
Ôïí ÄåêÝìâñéï, ç åðßèåóç áñ÷ßæåé ìÝóù ôùí ïßêùí áîéïëüãçóçò ðïõ õðïâáèìßæïõí ôçí åëëçíéêÞ ðéóôïëçðôéêÞ éêáíüôçôá, ðáñüëï ðïõ ãíþñéæáí ìéá ÷áñÜ åäþ êáé êáéñü ôçí ðñáãìáôéêÞ êáôÜóôáóç. Ç åëëçíéêÞ áîéïðéóôßá ðëÞôôåôáé áðü ðáíôïý. H Goldman åîáêïëïõèåß ðÜíôùò íá âãÜæåé Ýíá “óêáóìü ëåöôÜ”, üðùò ìå ôçí Ýêäïóç ôïõ äáíåßïõ ôçò 25.1.2010. Åíþ óõíå÷ßæåé íá êåñäßæåé áðü ôç äéá÷åßñéóç ôïõ ÷ñÝïõò, äåí ðåñéìÝíåé ïýôå ìéá ìÝñá áðü ôçí ðþëçóç ôïõ äáíåßïõ êáé îáíá÷ôõðÜåé ôçí ÅëëÜäá ìÝóù ôùí Financial Times, ðñïíïìéáêïý åêöñáóôÞ êáé ôïõ Óßôé êáé ôçò Êïìéóéüí (ôÝôïéá åßíáé ôá åõñùðáúêÜ ÷Üëéá). Ðáßæïíôáò Ýôóé äéðëü ðáé÷íßäé êáé åéò âÜñïò ôçò ÅëëÜäáò, êáé åéò âÜñïò ôùí Üëëùí ðåëáôþí ôçò, áãïñáóôþí ôïõ ôåëåõôáßïõ äáíåßïõ, ðïõ âëÝðïõí ôá åëëçíéêÜ åðéôüêéá êáé spread íá åêôéíÜóóïíôáé áìÝóùò ìåôÜ.

Ç ëïíäñÝæéêç åöçìåñßäá ãñÜöåé üôé ç ÁèÞíá èÝëåé íá äáíåéóôåß áðü ôçí Êßíá ìÝóù ôçò Ãêüëíôìáí. Ôï äçìïóßåõìá ðñïêáëåß áìÝóùò áýîçóç ôïõ ðñßìéïõì ãéá ôï ÷ñÝïò. Êáíåßò äåí ðéóôåýåé üôé ç åöçìåñßäá ìðïñïýóå íá äçìïóéåýóåé ôÝôïéá åßäçóç, ÷ùñßò íá ôçí åðéâåâáéþóïõí áðü ôçí Ãêüëíôìáí. Êáô’ Üëëïõò ôçí åßäçóç ôçí Ýäùóå ç ßäéá ç Ãêüëíôìáí üôáí ðëçñïöïñÞèçêå (Üñáãå áðü ðïéüí;) üôé ï Ã. ÐáðáíäñÝïõ óêÝöôåôáé íá ðñï÷ùñÞóåé óå äéáêñáôéêÞ óõìöùíßá ìå ôçí Êßíá ðñïêåéìÝíïõ ïé ÁóéÜôåò ôçò Cosco ðïõ Ý÷ïõí ðÜñåé ôï ëéìÜíé ôïõ ÐåéñáéÜ íá áíáëÜâïõí Ýíá óçìáíôéêü êïììÜôé ôïõ äáíåéóìïý ôçò ÷þñáò. Ç ôñÜðåæá äåí ðåñéïñßæåôáé öõóéêÜ óôá êÝñäç áðü ôï åëëçíéêü ÷ñÝïò. Êåñäïóêïðåß áìÝóùò êáôÜ ôïõ åõñþ, ðéóôÞ óôçí áñ÷Þ “áãïñÜæïõìå óôç öÞìç êáé ðïõëÜìå óôï ãåãïíüò”. Ìåôáîý 26.1 êáé 2.2.2010 ïé áìåñéêáíéêÝò åðåíäõôéêÝò ôñÜðåæåò êáé ôá ÷åôæ öáíô, ìåôáîý ôùí ïðïßùí êáé ç Ãêüëíôìáí, ñåõóôïðïéïýí óõìâüëáéá áîßáò 5,5 äéóåêáôïììõñßùí åõñþ, ðåñéóóüôåñá áðü ôïí ÓåðôÝìâñç ôïõ 2008, óôï áðüãåéï ôçò ïéêïíïìéêÞò êñßóçò.

Áðü ôçí áãïñÜ CDS, ðáßæïíôáò äçëáäÞ ôç ÷ñåïêïðßá ôçò ÅëëÜäáò, ç Ãêüëítìáí õðïëïãßæåôáé üôé êÝñäéóå Ýíá Ýùò ôñéá äéóåêáôïììýñéá äïëëÜñéá. Ïé ÷ñçìáôéóôÝò ôçò Ãïõþë Óôñçô óöõñßæïõí áäéÜöïñá, äçëþíïíôáò óôïõò äçìïóéïãñÜöïõò: “ç äïõëåéÜ ìáò åßíáé íá âãÜæïõìå ëåöôÜ, ü÷é íá óêåöôüìáóôå ôé èá óõìâåß óôïõò ¨¸ëëçíåò ðïëßôåò, äåí õðÜñ÷åé åîÜëëïõ íüìïò ðïõ íá áðáãïñåýåé íá åêìåôáëëåõôåßò ôïí ìáëÜêá” (äÞëùóç ôïõ Áìßô ÓáñêÜñ, åðéêåöáëÞò áìåñéêáíéêïý åðåíäõôéêïý ôáìåßïõ, Ìáñéáí, 20.2.2010)

Ôï äéáêýâåõìá: õðïäïýëùóç ÅëëÜäáò, õðïäïýëùóç Åõñþðçò
Ç ÅëëÜäá ãßíåôáé ðñïíïìéáêÞ äßïäïò ãéá ôïí Ýëåã÷ï ôçò Åõñþðçò êáé ôçí åîáóèÝíçóç ôïõ åõñþ, ðñïôïý ôï åõñùðáúêü íüìéóìá êáôáóôåß êýñéï áðïèåìáôéêü. Åðéäéþêåôáé åðßóçò íá ãßíåé ôï íÝï õðüäåéãìá ìéáò Åõñþðçò ÷ùñßò êïéíùíéêü êñÜôïò. ÌÝñêåë êáé Óáñêïæß Üñ÷éóáí íá êáôáëáâáßíïõí ìüëéò áõôü ôïí ìÞíá ôé óõìâáßíåé êáé ôéò óõíÝðåéåò ãéá ôçí Åõñþðç êáé ðáñáìÝíïõí âáóéêÜ áìÞ÷áíïé, ðáñüëï ðïõ Ý÷ïõí åýêïëåò ëýóåéò, ðïõ ðåñéãñÜöïõí áñêåôÜ Ýíôõðá, üðùò Ýêäïóç åõñùïìïëüãùí Þ áãïñÜ áðü ôçí ÊåíôñéêÞ ÅõñùðáúêÞ ÔñÜðåæá ôïõ åëëçíéêïý ÷ñÝïõò, ðïõ èá ôóÜêéæå ôá ðüäéá ôùí êåñäïóêüðùí êáé èá ôïõò áíÜãêáæå íá îáíáóêåöôïýí ðïëëÝò öïñÝò ðñéí îáíáåðéôåèïýí.

Âåñïëßíï üìùò êáé Ðáñßóé ðáñáìÝíïõí äÝóìéïé ôçò éäåïëïãßáò êáé ôçò áñ÷éôåêôïíéêÞò ôïõ åõñþ ðïõ ôïõò åìðïäßæåé íá áíôéäñÜóïõí ìå Üëëï ôñüðï, åêôüò áðü ôï íá áðáéôïýí ðåñßðïõ ôçí áõôïêôïíßá ôçò åëëçíéêÞò êïéíùíßáò. Ç Åõñþðç åßíáé åê ôùí Ýíäïí õðïíïìåõìÝíç, üðùò áðïäåéêíýåé ç äñáóôçñéüôçôá êáôÜ ôçò ÅëëÜäáò ôçò Íôþõôóå Ìðáíê, ôçò PNB Paribas, ôçò ÓïóéåôÝ ÆåíåñÜë êáé ôùí åëâåôéêþí ôñáðåæþí óôçí áãïñÜ CDS, áëëÜ êáé ç óôÜóç ôùí áñìïäßùí ôçò Êïìéóéüí, ôùí “åõñùðáßùí çëéèßùí”, üðùò ôïõò áðïêáëïýí ïé ÃÜëëïé. Ç “ðáãêïóìéïðïßçóç” åßíáé öôéáãìÝíç áðü êáé ãéá ôïõò ÁããëïóÜîùíåò. ¨Ïóï ãéá ôï åëëçíéêü æÞôçìá ìïéÜæåé ãéá ïñéóìÝíá ôïõëÜ÷éóôï ãáëëéêÜ Ýíôõðá ìéá ìÜ÷ç ìåôáîý äçìïêñáôßáò êáé ïëïêëçñùôéóìïý, üðùò õðïäåéêíýåé ç Ëéìðåñáóéüí äçìïóéåýïíôáò, äßðëá-äßðëá, ôç öùôïãñáößá ôçò ÂïõëÞò ôùí ÅëëÞíùí êáé ôïõ ïõñáíïîýóôç Goldman Sachs, ôçò ìåãáëýôåñçò ôñÜðåæáò ôïõ êüóìïõ ðïõ ÷ñçóéìïðïéåß üëç ôçò ôç äýíáìç åíáíôßïí ìéáò ìéêñÞò åõñùðáúêÞò ÷þñáò.