Σιγά μη χεστώ κι απάνω μου ρε...
Εγώ ένιωσα κάτι να με κουνάει πέρα δώθε και να με νανουρίζει... Τι ωραία...
Γύρισα πλευρό και πήγα να ξανακοιμηθώ αλλά με ξύπνησε περισσότερο από το σεισμό το τουμπερλέκι του τεο που έπεσε απ τη βιβλιοθήκη...
Ένα μήνα κάναμε να το βάψουμε το σπίτι το καλοκαίρι... τώρα έχει μια γούβα στον τοίχο... να... με το συμπάθιο...
Μετά άναψα το φως(για τον τεο που είχε ξυπνήσει και λογικά θα φοβότανε...), έκανα το σταυρό μου... και ξαναξάπλωσα...
Εν τω μεταξεί... ο τεο να έχει σηκωθεί... οι γονείς μου να έχουν έρθει στο δωμάτειό μας... μην παθουμε τπτ... κ εγώ τπτ... να χασμουριέμαι... χαχα...
