Θεωρώ ιεροσυλια το γεγονος οτι δεν υπηρχε ξεχωριστο τοπικ
για το τεραστιο
Γιωργο Μινο και επ'ευκαιριας του παρακατω λινκ
που παραθετω, ανοιγω αυτο το τοπικ που τοσο ελειπε απο το φορουμ.
καλο θα ηταν οταν γινει μια εκκαθαριση στο φορουμ να μαζευτουν εδω
ολες οι ιστοριες για το βιο και τη πολιτεια του Γιωργου Μινου.
παρακαλω, επισης τον κυριο CRUSADER να γραψει στο φορουμ
την ιστορια της Ρουμανιας που μας ειχε διηγηθει πριν μηνες σε μια
συναντηση.
http://www.sport-fm.gr/news.jsp?newsID=79256...
Δραπετεύω και περνάω σε κάτι πιο must, σε κάτι πιο γκλάμουρ. Στη συνέντευξη που παραχώρησε, γιατί περί παραχωρήσεως πρόκειται, η πιο ενδιαφέρουσα και εκκεντρική περσόνα της σύγχρονης αθλητικής δημοσιογραφίας, ο καλός μου ο Γιώργος Μίνος στην εφημερίδα «Γάτα» την εβδομάδα που μας πέρασε.
Από το βιογραφικό του κράτησα πράματα που τα ξέρω, αλλά χαίρομαι να τα ξαναδιαβάζω. Οτι δηλαδή είναι ανύπαντρος και του αρέσει να ταξιδεύει σε Μαϊάμι, Νέα Υόρκη κι όχι μόνο.
Θαύμασα για μία ακόμη φορά τον αριστοκράτη Μίνο που, στην ερώτηση αν είναι οικονομικά ανεξάρτητος και αν έχει τη δημοσιογραφία για χόμπι, αρκέστηκε με σεμνότητα να απαντήσει:
«Ετσι είναι. Πριν από πολλά χρόνια συγγενικό μου πρόσωπο έτυχε να μου αφήσει μια μεγάλη κληρονομιά».
Βίοι παράλληλοι. Ο,τι συνέβη με εμένα και τη θεία Λουκρητία. Γι' αυτό αγαπώ και θαυμάζω τον Μίνο. Είναι το alter ego μου.
Πολύ λίγοι φυσικά γνωρίζουν ότι ο Μίνος προτάθηκε να παίξει στη διαφήμιση του Τζόκερ με το γνωστό σλόγκαν «Δεν θα ξέρεις τι έχεις», ως πλέον κατάλληλος, και αυτός αρνήθηκε από σεμνότητα και απλότητα, αρετές που τον διακρίνουν άλλωστε.
Γέλασα δε με την ψυχή μου όταν τον ρώτησε ο καλός συνάδελφος να διηγηθεί ποια ήταν η πιο ακραία αντίδρασή του σε ρεπορτάζ και ο Μίνος απάντησε ως εξής:
«Μια φορά θυμάμαι ότι είχα βάλει το πόδι μου στη μέση, πριν κλείσει η πόρτα του ταξί που μετέφερε τους διαιτητές στην προσπάθεια να πάρω δηλώσεις για την ΕΡΤ. Το ταξί δεν μπορούσε να φύγει, ο διαιτητής λύγισε και τελικά μίλησε».
Τη θυμάμαι σαν τώρα, φίλε αναγνώστη. Μέσα στο ταξί ήταν το αγαπημένο θύμα του Μίνου, ο Καζναφέρης. Οχι μόνο μπλόκαρε την πόρτα του ταξί να μην κλείσει, αλλά ο δαιμόνιος και μοναδικός Μίνος πρόσεξε ότι το παράθυρο ήταν μισάνοιχτο και πρόλαβε να χώσει το μικρόφωνο μέσα για να έχει και ήχο το ρεπορτάζ.
Μιλάμε για επικές στιγμές. Αν και εγώ προσωπικά έχοντας παρακολουθήσει όλες μα όλες τις επικίνδυνες αποστολές του, καλύτερη θεωρώ άλλη. Εκείνη στην οποία κατόρθωσε έξω από την Τούμπα να μπλοκάρει τον Μπατατούδη έχοντας γλιστρήσει σαν αίλουρος μέσα από τη φρουρά. Κανείς δεν κατάλαβε πότε πρόλαβε να σβερκώσει τον πρόεδρο του ΠΑΟΚ, πότε πρόλαβε να βάλει το μικρόφωνο στα μούτρα του «Μπάτμαν» και ατάραχος μπροστά στις κάμερες με τη χαρακτηριστική χροιά στη φωνή του να ρωτά: «Και τώρα τι κάνουμε, πρόεδρε;».
Κλείνω το αφιέρωμα στον παμμέγιστο Γιώργο Μίνο, αποκαλύπτοντας τα πάθη του, έτσι όπως αυτός ο κοσμοπολίτης, ο μπον βιβέρ, μας τα παρουσιάζει:
«Παίζω Στοίχημα αλλά για πλάκα. Πάθη μου είναι τα ταξίδια, τα ρούχα, τα αυτοκίνητα και τα μπουζούκια. Ο Σφακιανάκης είναι κολλητάρι, όπως ο Νίκος Κουρκούλης αλλά και ο Γιάννης Πάριος ο οποίος θέλει να γίνει κουμπάρος μου, αλλά ακόμη περιμένει. Το καλοκαίρι μου αρέσει πολύ να πηγαίνω Μύκονο, όπου έχω σπίτι στον Ορνό».
Ελληνας αθλητικός ρεπόρτερ, Κροίσος με σπίτι στη Μύκονο. Πέντε γράμματα. Ποιος να είναι άραγε; Ποιος να είναι;
