Για να λέμε τα σύκα, σύκα και τη σκάφη-σκάφη, δεν είναι μόνο η Τούμπα που έπεσε στη φάκα. Δεν είναι οι πρώτα σίστες και για το ψάρεμα κόσμου μέσω ΠΑΟΚ μέλη γνωστού συνδέσμου με επιρροή στα του οπαδικού, που ελέγχουν την φάση. Κι ας πάει η φάση κατά τις ευχές τους, δηλαδή να ψαρεύουν πιτσιρικάδες μέσα από επεισόδια για να τους στρατολογήσουν στις αντιΠΑΟΚ απόψεις τους. Είναι όλοι τους στρατιωτάκια της εξωτερικής πολιτικής της Ρωσίας αυτήν την στιγμή. Χάνει η Ρωσία την μέχρι πρότινος στη σφαίρα της επιρροής της γείτονα χώρα, η οποία αναγκάζεται για να φιλήσει το δαχτυλίδι της Αμερικής να αλλάξει το σύνταγμά της και το όνομά της (ο ορισμός του πολιτικού ξεβρακώματος και της εθελοδουλείας αυτή η πρωτοφανής στην πολιτική ιστορία εξέλιξη, αφού βέβαια οδηγήθηκαν εκεί εκβιαστικά μετά από τον ακήρυχτο οικονομικό πόλεμο των τελευταίων ετών από την Αμερική - για όσους δεν ξέρουν, έτσι βγήκε ο Ζάεφ, μετά από μεγάλες πορείες διαμαρτυρίας λόγω της οικονομικής κατάστασης. Πάνω - κάτω η ίδια φασόν φάση με την Ελλάδα, όπου ακούγονται όλα τα δημοκρατικά και ευγενή επιχειρήματα για να έρθει με τον μανδύα τους η σκληρή παγκοσμιοποίηση με τη μπότα του ΝΑΤΟ να φυτεύει στρατιωτικές βάσεις κάθε 200χλμ). Κι αυτοί αντιδρούν στο τέλος της πολιτικής και την άνοιξη της εθελοδουλείας με εναλλακτική εθελοδουλεία, αλλά με ξεκάθαρη αντιπολιτική πρακτική. Γιατί ακριβώς ούτε από ανάλυση σκαμπάζουν, ούτε με τον ΠΑΟΚ και την ιστορία του έχουν σχέση αυτά τα κωμικοτραγικά, ούτε καταλαβαίνουν πόσο γυμνοί βγαίνουν απ' αυτό. Χωρίς κάλυμμα ιδεολογικό, χωρίς κάλυμμα οπαδικό, παρά μόνο με την κάλυψη από τα μαντήλια και τις μπαλακλάβες και (πάνω απ' όλα) τη σιωπηρή επιδοκιμασία του Ιβάν Σαββίδη. Έτσι προχωράει άλλη μία μέρα, κατά την οποία ο οπαδικός στρατός του γίνεται ολοένα πιο στιβαρός και δεμένος μεταξύ του, η συμμαχία με τον πρεζέμπορα εμβαθύνεται και ερχόμαστε ολοένα πιο κοντά στην αδελφοποίηση μέσω της πολιτικής. Εξ' άλλου, ποιοι άλλοι οπαδοί γίνανε πρωτοσέλιδο στην Ελεύθερη Ώρα (λίγες μέρες μετά από άλλο ένα πρωτοσέλιδο με προφητείες γερόντων και λοιπών φαντασμένων) και άρθρο στον χρυσαυγίτικο Στόχο σε μόλις ένα διήμερο; Νομίζω ότι αυτή η «βίαιη ωρίμανση» (που κάποτε λέγανε για τον Σύριζα, τώρα όμως θα έπρεπε να λένε για το οπαδικό μας και τον ρόλο του ως υπηρέτριες της ρωσικής εξ. πολιτικής) δεν έχει προηγούμενο. Ξεκίνησαν με 20 άτομα και σε 4 μήνες έγιναν 100. Λογικά, και με τους ρυθμούς που πάει το πράγμα, του χρόνου η μετάλλαξη θα έχει κάνει το πέταλο τη χαρά του ξυρισμένου λοξορθόδοξου φασίστα.
ΥΓ: Κι αν όλ' αυτά σας φαίνονται υπερβολικά, βάλτε και την υποψία να χάσαμε το πρωτάθλημα όχι από στήσιμο εξωτερικό. Δεν θα με ξάφνιαζε καθόλου τέτοιο σενάριο. Είναι πολλά τα λεφτά, Άρη. Και το timing ήταν εξόχως πετυχημένο για ένα τέτοιο σενάριο.
ΥΓ 2: Αέρα, αέρα, να φύγει η χολέρα!
